ΠΟΛΥΚΡΙΤΟΣ

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

2009-10-23T21:50:00.000+03:00

Από σημερινή ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος:

. . . Ἀναφορικά μέ τόν Ἀριθμό Μητρώου Κοινωνικῆς Ἀσφάλισης (Α.Μ.Κ.Α.) ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἀπεδέχθη τήν εἰσήγηση τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Δογματικῶν καί Νομοκανονικῶν Ζητημάτων, σύμφωνα μέ τήν ὁποία «ὁ ἀριθμός Α.Μ.Κ.Α. εἶναι ἁπλῶς εἷς ἐπί πλέον χρηστικός ἀριθμός καί ἀπό ὅλα τά μέχρι τοῦδε στοιχεῖα οὐδείς κίνδυνος προκύπτει διά τήν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν. Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἡ Ἐκκλησία γρηγορεῖ».

Αφού δεν υπάρχει φόβος για τη σωτηρία της ψυχής μου από το συγκεκριμένο αριθμό που απέκτησα πρόσφατα και μια που πάντα η Εκκλησία γρηγορεί, μπορώ να κοιμάμαι ήσυχος. Ας είναι καλά το εγχώριο ιερατείο που φροντίζει για όλα αυτά τη σημαντικά θέματα.

ΤΑΞΙ ΚΑΙ ΨΗΦΟΘΗΡΙΑ

2009-04-11T10:18:00.006+03:00

Στα ΝΕΑ της 8ης Απριλίου 2009 δημοσιεύεται το πιο κάτω σχόλιο του Καθηγητή κ. Γιάννη Βούλγαρη.

«ΟΤΑΝ Η πολιτική παχυδερμία δεν σου επιτρέπει να καταλάβεις πώς πρέπει να φερθείς ως υπουργός Παιδείας το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008, γιατί θα σου επιτρέψει να σεβαστείς ως υπουργός Μεταφορών την ελπίδα πέντε εκατομμυρίων Αθηναίων για καλύτερο συγκοινωνιακό σύστημα; Το πρόβλημα όμως δεν είναι ο χυδαίος πολιτικαντισμός ενός περαστικού υπουργού. Το ζήτημα είναι γιατί εμείς δεχόμαστε το «δικαίωμά» του να φτύνει την καθημερινότητά μας για λίγες κομματικές ψήφους που είναι αμφίβολο αν θα τις πάρει. Την καθημερινότητα των χιλιάδων Αθηναίων που θέλουμε να χρησιμοποιούμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς ελπίζοντας σε μια λειτουργική και καθαρότερη πόλη. Ζητάμε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να καταδικάσουν απερίφραστα το πολιτικάντικο μέτρο της σιωπηρής κατάργησης των λεωφορειολωρίδων. Ζητάμε από το ΠΑΣΟΚ να δηλώσει ευθαρσώς ότι ως κυβέρνηση θα ακυρώσει το «μέτρο». Εκτός αν νομίζουν ακόμα ότι ο κόσμος διαμορφώνει πολιτική άποψη μέσα στα ταξί. Θα ήταν μια θλιβερή αυταπάτη ανθρώπων που κυκλοφορούν με κρατικό αυτοκίνητο και οδηγό-αστυνομικό».

Κάθε Αθηναίος, πλην υποθέτω των ταξιτζήδων, προσυπογράφει το κείμενο και βεβαίως προσθέτει ότι η απόφαση για την κατά 100% αύξηση στα κόμιστρα των ταξί δεν είναι μόνο χυδαίος πολιτικαντισμός, αλλά και χυδαία προσπάθεια εξαγοράς ψήφων που προκαλεί, υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών όταν συνδέει τις αυξήσεις με τη δήθεν βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών των ταξί και τελικά στρέφεται κατά της ίδιας της κυβέρνησης, μέλος της οποίας είναι ο εν λόγω υπουργός. Δεν ζητάμε μόνο από το ΠΑΣΟΚ να δηλώσει ευθαρσώς ότι θα ακυρώσει αυτή την απόφαση ως κυβέρνηση, αλλά ζητάμε και από την ηγεσία της Ν.Δ. εδώ και τώρα να αφαιρέσει πλέον από τον περαστικό υπουργό τη δυνατότητα να πλήττει και να γελοιοποιεί την ίδια την κυβερνητική παράταξη.

ΔΕΗ και ρήτρα καυσίμου

2008-12-30T19:43:00.002+02:00

«Μέριμνα για τις ανάγκες της Κοινωνίας»

Η εφαρμογή της ρήτρας καυσίμου αναστέλλεται για την 1/1/2010.

Διαβάστε τη σημερινή ανακοίνωση του Υπουργείου Ανάπτυξης και πιο κάτω το Δελτίο Τύπου της ΔΕΗ του περασμένου Νοεμβρίου 2008 σχετικά με τη ρήτρα καυσίμου.

Ρίξτε μια ματιά στις αποδείξεις της ΔΕΗ που μάλλον φυλάτε στο συρτάρι σας και στις αυξήσεις στα τιμολόγια που έχουν επιβληθεί τελευταία «λόγω ανατίμησης των καυσίμων» .
Λάβετε υπόψη ότι η τιμή του πετρελαίου σήμερα πλέον διαμορφώνεται στα 36 δολάρια το βαρέλι και όταν θεσπίσθηκε από τη ΔΕΗ η ρήτρα καυσίμων το πετρέλαιο βρισκόταν περίπου στα 78 δολάρια.

Τέλος, προσέξτε πόσο «έξυπνα» η ΔΕΗ διατηρεί το δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει με τα τιμολόγια δηλώνοντας ότι η διοίκηση «Ούτε σήμερα λόγω της διαφαινόμενης μεγάλης πτώσης των διεθνών τιμών καυσίμων αποποιείται την λογική της αναπροσαρμογής των τιμολογίων».

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Η σημερινή ανακοίνωση του Υπουργείου Ανάπτυξης:

Ο Υπουργός Ανάπτυξης σχετικά με την αναστολή της ρήτρας καυσίμου για το 2009 δήλωσε : «Όπως επανειλημμένα έχω τονίσει, η ώρα της κρίσης είναι και ώρα ευθύνης, ώρα μέριμνας για τις ανάγκες της κοινωνίας. Με αυτό το υψηλό αίσθημα ευθύνης, αποφασίσαμε την αναστολή για ένα έτος, για όλο το 2009 δηλαδή, της εφαρμογής της ρήτρας καυσίμων στα τιμολόγια της ΔΕΗ, ώστε να μην υπάρξει η παραμικρή επιβάρυνσή τους. Έτσι, στηρίζουμε έμπρακτα τα νοικοκυριά για να καλύψουν το κόστος των ενεργειακών τους αναγκών σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Προτεραιότητά μας είναι ο πολίτης και εξαντλούμε κάθε περιθώριο και κάθε δυνατότητα για να σταθούμε πλάι του».

Το Δελτίο Τύπου της ΔΕΗ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ A.E.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Η ΔΕΗ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΡΗΤΡΑ ΚΑΥΣΙΜΩΝ
Λόγω του εξαιρετικά έντονου ενδιαφέροντος των καταναλωτών για τη ρήτρα καυσίμων, η ΔΕΗ θεωρεί ότι είναι απαραίτητο να δώσει ορισμένες πληροφορίες για τη φύση και τον τρόπο λειτουργίας της.

1. Γιατί θεσπίστηκε η ρήτρα καυσίμων;
Η ρήτρα καυσίμων όπως έχει θεσπιστεί στη χώρα μας, είναι ένα οικονομικό εργαλείο που επιτρέπει να μην επηρεάζονται σε σημαντικό βαθμό τα οικονομικά αποτελέσματα μιας εταιρίας κοινής ωφέλειας, όπως η ΔΕΗ, από τις μεταβολές των τιμών καυσίμων εφόσον η συμμετοχή τους στο κόστος παραγωγής είναι σημαντική.

2. Πότε θεσπίστηκε η ρήτρα καυσίμων;
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην οποία ο κλάδος της ηλεκτρικής ενέργειας δεν διέθετε ένα τέτοιο εργαλείο αντίδρασης στις απότομες αυξομειώσεις των διεθνών τιμών των εισαγόμενων καυσίμων και στην επίδραση που έχουν στην οικονομική δραστηριότητα εταιριών κοινής ωφέλειας. Θεσπίστηκε το Νοέμβριο του 2007, όταν η τιμή πετρελαίου Brent ήταν περίπου $78 το βαρέλι και η σχέση ευρώ/δολαρίου ήταν περίπου 1,47.

3. Από πότε θα ισχύει; Από πότε δηλαδή θα επηρεάζει τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος;
Η ρήτρα καυσίμων θα επηρεάσει τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος από την 1 Ιανουαρίου 2009. Θα υπολογίζεται με βάση τις τιμές των καυσίμων, όπως ήταν διαμορφωμένες το προηγούμενο τρίμηνο και οι τιμές αναφοράς, δηλαδή οι τιμές σύγκρισης έχουν καθοριστεί με Υπουργική απόφαση τον Νοέμβριο του 2007.

4. Έχει συζητηθεί το ότι η ρήτρα καυσίμων δεν ισχύει για μικρές μεταβολές στις τιμές των καυσίμων. Είναι αλήθεια;
Η ρήτρα καυσίμων, όπως έχει θεσπιστεί, ενεργοποιείται μόνον όταν οι μεταβολές στις τιμές των καυσίμων υπερβαίνουν το 10%, είτε σε αύξηση είτε σε μείωση. Όταν οι μεταβολές στις τιμές των καυσίμων είναι μεταξύ του 10% έως 20%, τότε η ρήτρα καυσίμων υπολογίζεται μόνο για την μεταβολή που είναι πάνω από 10%. Όταν το ποσοστό μεταβολής είναι πάνω από 20%, τότε η ρήτρα καυσίμων υπολογίζεται για όλο το ποσοστό της μεταβολής.

5. Οι τιμές των καυσίμων με τις οποίες γίνεται η σύγκριση είναι πάντα σταθερές; Είναι δηλαδή πάντα οι τιμές που καθορίστηκαν με την Υπουργική απόφαση του Νοεμβρίου 2007;
Όχι, οι τιμές με τις οποίες υπολογίζεται η μεταβολή και ουσιαστικά καθορίζουν το αν θα υπάρξει ή όχι ρήτρα, αλλάζουν κάθε φορά που η μεταβολή στις τιμές καυσίμων υπερβαίνει το ±20%.

6. Η ρήτρα καυσίμων λειτουργεί υπέρ της ΔΕΗ;
Η ρήτρα καυσίμων έχει σχεδιαστεί για να είναι ένα εργαλείο ουδέτερο και δίκαιο και για την ΔΕΗ, αλλά και για τους καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος. Με την ρήτρα καυσίμων θα επιβαρύνονται οι καταναλωτές όταν αυξάνονται οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου και αντίστοιχα θα ωφελούνται οι καταναλωτές όταν οι τιμές θα μειώνονται.

7. Εκτιμάται ότι η ρήτρα καυσίμου όταν λειτουργήσει θα οδηγήσει σε αύξηση των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος ή σε μείωση;
Για να κάνουμε αυτή την εκτίμηση θεωρούμε καταρχάς ότι η τιμή πετρελαίου Brent σε € θα μείνει στα ίδια επίπεδα που διαμορφώθηκε τις τελευταίες ημέρες και που είναι $ 65 το βαρέλι. Υπολογίζουμε και τις τιμές του φυσικού αερίου που ακολουθούν με εξάμηνη καθυστέρηση τις τιμές του πετρελαίου, και που για αυτό το λόγο είναι ακόμα σε άνοδο. Τότε οι μεταβολές στον λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος σε σχέση με τον αμέσως προηγούμενο λογαριασμό (για έναν τυπικό οικιακό καταναλωτή με μέση κατανάλωση 900 KWh το τρίμηνο) , θα είναι:
1ο τρίμηνο 2009: +5,60 % περίπου 5,3 ευρώ
2ο τρίμηνο 2009: -1,69 % περίπου -1,7 ευρώ
3ο τρίμηνο 2009: -5,05 % περίπου -5 ευρώ
4ο τρίμηνο 2009: καμία
Δηλαδή η αύξηση που θα γίνει στο λογαριασμό λόγω της ρήτρας καυσίμων το 1ο τρίμηνο του 2009, θα ακολουθηθεί από συνεχείς μειώσεις, με αποτέλεσμα στο τέλος του 2009, όχι μόνο να έχει εκμηδενιστεί αυτή η αύξηση, αλλά η ρήτρα καυσίμων να έχει οδηγήσει συνολικά σε μείωση του λογαριασμού σε σχέση με την αρχή του έτους.

8. Δηλαδή η ΔΕΗ προτίθεται να ζητήσει την ακύρωση εφαρμογής της ρήτρας καυσίμων εφόσον πιθανά να οδηγήσει σε μείωση των λογαριασμών των καταναλωτών;
Η ΔΕΗ δεν λειτουργεί καιροσκοπικά, δεν ενστερνίζεται δηλαδή τον θεσμό της ρήτρας καυσίμων μόνον όταν διαβλέπει αύξηση εσόδων από τον μηχανισμό της. Ούτε σήμερα λόγω της διαφαινόμενης μεγάλης πτώσης των διεθνών τιμών καυσίμων αποποιείται την λογική της αναπροσαρμογής των τιμολογίων. Θεωρεί ότι η ρήτρα καυσίμων είναι ένα απαραίτητο εργαλείο που πρέπει να λειτουργεί διαρκώς, είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω.

9. Πόσο έχει επιβαρυνθεί η ΔΕΗ από τις δραστικές αυξήσεις των τιμών καυσίμων το 2008, όταν δεν υπήρχε η ρήτρα καυσίμων;
Όπως ανακοίνωσε η ΔΕΗ στη Γενική Συνέλευση Μετόχων τον περασμένο Ιούνιο η άμεση επιβάρυνση στις λειτουργικές στις δαπάνες από την αύξηση των τιμών καυσίμων εκτιμάται σε 500 εκατ. Ευρώ. Η συνολική επιβάρυνση είναι όμως πολύ μεγαλύτερη, αφού δεν έχουν υπολογιστεί οι επιπτώσεις από την αύξηση της Οριακής Τιμής Συστήματος και οι υπόλοιπες έμμεσες επιβαρύνσεις στις δαπάνες.

Αθήνα, 6 Νοεμβρίου 2008 ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

2008-06-16T13:21:00.027+03:00

Ένας νέος Έλληνας επιστήμονας, ο Άγγελος Μπλέτσας, τιμήθηκε εφέτος με το Βραβείο Guglielmo Marconi του Διεθνούς Ινστιτούτου Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών (IEEE). Ο ηλικίας μόλις 33 ετών συνεργάτης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Διδάκτωρ του Αμερικανικού MIT και Μέλος του IEEE, βραβεύθηκε μαζί με τους δύο συνεργάτες του για την πρωτότυπη μελέτη τους που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2007 και αναλύει νέους τρόπους συνεργασίας στα ασύρματα δίκτυα, όπου σύμφωνα με την ανακοίνωση και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου «.. πομποδέκτες με μία κεραία και «έξυπνη» συνεργασία μεταξύ τους μπορούν να λειτουργήσουν ως μία πολλαπλή κεραία, με σημαντική απόδοση σε αξιοπιστία, ταχύτητα και εξοικονόμηση ενέργειας, σε σχέση με το κλασικό, μη συνεργατικό (ανταγωνιστικό) τρόπο επικοινωνίας ο οποίος χρησιμοποιείται σήμερα. Η εργασία δίνει έμφαση σε πρακτικούς αλγορίθμους αναμετάδοσης χαμηλής πολυπλοκότητας».

Το Βραβείο Marconi απονέμεται κάθε χρόνο από το IEEE και αφορά πρωτότυπες μελέτες στον τομέα των Ασύρματων Επικοινωνιών που έχουν δημοσιευθεί τo προηγούμενο έτος στην επίσημη έκδοση του Ινστιτούτου IEEE Transactions on Wireless Communications. Δεν είναι απαραίτητο οι υποψήφιοι για το βραβείο να είναι μέλη του IEEE και δεν υπάρχει κανένας περιορισμός σε σχέση με την ηλικία, φύλο, καταγωγή, θρησκεία, ή εθνότητα των υποψηφίων.

Η βράβευση του Άγγελου Μπλέτσα τιμά τον ίδιον, τιμά και τη χώρα μας. Μεγαλύτερη αξία όμως έχει το Παράδειγμα που προσφέρει. Στις μέρες μας, που το πραγματικό σύνθημα της αναταραχής στο χώρο της παιδείας παραμένει το «όχι στην εντατικοποίηση των σπουδών – όχι στην αξιολόγηση» και που όνειρο της πλειοψηφίας των φοιτητών είναι η εύκολη απόκτηση ενός πανεπιστημιακού «χαρτιού» και στη συνέχεια το βόλεμα στο δημόσιο τομέα, η βράβευση του Άγγελου Μπλέτσα και η σκληρή δουλειά που έχει προηγηθεί της βράβευσης, δείχνουν το σωστό δρόμο. Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα τέτοιες διακρίσεις περνούν στα ψιλά της ειδησεογραφίας και πνίγονται από τις ανοησίες που μας σερβίρουν καθημερινά τα ΜΜΕ και οι υπηρέτες των.

Ένα άλλο πρόσφατο Παράδειγμα, που κι αυτό χάθηκε μέσα στην επικαιρότητα του περασμένου μήνα που κυριαρχούσε ο εθνικός μας στόχος της Καλομοίρας στη Eurovision, είναι η διάκριση ενός μαθητή, του 16χρονου Αντώνη Πλατάνιου, που πρώτευσε στα πλαίσια της εκδήλωσης «Ημέρες Καινοτομίας» που διοργανώνει στην Αθήνα η Microsoft υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης και θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο διαγωνισμό «Imagine Cup 2008». Ο Αντώνης Πλατάνιος σχεδίασε και κατασκεύασε ένα σύστημα εξοικονόμησης ενέργειας στο οικιακό περιβάλλον, με τη χρησιμοποίηση αισθητήρων, ασύρματου δικτύου και ηλεκτρονικού υπολογιστή. Είμαι βέβαιος ότι και στην περίπτωση αυτή ο νεαρός μαθητής αφιέρωσε αμέτρητες ώρες δημιουργικής μελέτης και δουλειάς. Ας προσπαθήσουν να τον μιμηθούν κι άλλοι μαθητές των σχολείων μας.

Περίληψη (abstract) της μελέτης του Άγγελου Μπλέτσα και των συνεργατών του υπάρχει εδώ και ολόκληρη η μελέτη, για όποιον ενδιαφέρεται, έχει αναρτηθεί στην προσωπική του σελίδα στο MIT εδώ.

Το δελτίο τύπου της Microsoft Hellas για τη διάκριση του Αντώνη Πλατάνιου βρίσκεται εδώ.

Το FBI ερευνά την Unisys

2007-09-24T23:21:00.001+03:00

Η Unisys Corporation είναι μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία πληροφορικής με μακρά ιστορία. Το 2002 κέρδισε ένα συμβόλαιο ύψους 1 δις δολαρίων από την Αμερικανική Κυβέρνηση για την εγκατάσταση και διαχείριση ενός δικτύου υπολογιστών για την υποστήριξη των υπηρεσιών του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφαλείας (Department of Homeland Security, DHS) των ΗΠΑ. Ένα τμήμα του συστήματος συμπεριλάμβανε την εγκατάσταση συσκευών για τον εντοπισμό κάθε κακόβουλης προσπάθειας για παράνομη είσοδο στο δίκτυο από χάκερς ή άλλους εισβολείς.

Όπως αποκάλυψε σήμερα δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας Washington Post, η άμυνα του συστήματος αυτού δεν μπόρεσε να αποτρέψει τη διαρροή προς τα έξω πληροφοριών και στο διάστημα από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο του 2006, περισσότεροι από 150 ηλεκτρονικοί υπολογιστές του αμερικανικού Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας έπεσαν θύματα παράνομης εισόδου και σύμφωνα με πληροφορίες διέρρευσαν ευαίσθητα στοιχεία στο εξωτερικό, πιθανότατα στην Κίνα.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2007, ο αμερικανός Βουλευτής κ. Bennie Thompson, Πρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής για την Εσωτερική Ασφάλεια, με επιστολή του στο Γενικό Επιθεωρητή του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, αναφέρει τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξήγαγε η Επιτροπή για την εισβολή των χάκερς στους υπολογιστές του υπουργείου και τονίζει ότι το DHS έπεσε θύμα όχι μόνο των επιθέσεων (cyber attacks) από ξένα κέντρα, αλλά και της ανεπάρκειας και ίσως παράνομης δραστηριότητας του υπεύθυνου εργολάβου, δηλαδή της Unisys, που είχε αναλάβει τη διαχείριση και είχε εγγυηθεί την ασφαλή λειτουργία του δικτύου. Επίσης, πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στον τύπο αναφέρουν ότι η Εταιρία επιχείρησε να «σκεπάσει» την άλωση των υπολογιστών από τους ξένους εισβολείς και την διαρροή στοιχείων.

Η Εταιρειά Unisys, με ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα, δεν αποδέχεται τις κατηγορίες και όσα έχουν δημοσιευθεί. Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες το θέμα ερευνάται ήδη από το FBI, το οποίο όμως δεν επιβεβαίωσε τις πληροφορίες αυτές.

Τί ενδιαφέρουν όλα αυτά εμάς;

Μας ενδιαφέρουν για ένα λόγο:

H Unisys, μέσω της Ελληνικής Εταιρείας Unisystems Συστήματα Πληροφορικής Α.Ε.Ε. που ως γνωστόν πρόσφατα εξαγοράσθηκε με δημόσια πρόταση από την Infoquest Α.Ε.Β.Ε., έχει πολύχρονη και επιτυχημένη παρουσία στην Ελλάδα και είναι ένας από τους μεγάλους προμηθευτές του δημοσίου. Η Unisystems είναι ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος στη χώρα μας της Unisys.

Πελάτες της Unisystems είναι, μεταξύ άλλων, δημόσιοι οργανισμοί όπως το Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, το Υπουργείο Οικονομικών, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, η ΕΑΒ, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας.

Χρήσιμο είναι λοιπόν να ελεγχθεί αν οι πιο πάνω υπηρεσίες έχουν εγκαταστήσει συστήματα της Unisys παρόμοια με αυτά του αμερικανικού Υπουργείου Εσωτερικής Ασφαλείας που έπεσαν θύματα των χάκερς και να διαπιστωθεί αν συντρέχουν ή όχι παρόμοιες συνθήκες που καθιστούν τα συστήματα αυτά επισφαλή και ευπρόσβλητα σε πιθανές προσπάθειες άλωσης από εχθρικά στοιχεία. Αν αυτά που συνέβησαν στην Αμερική ήταν αρκετά για να κινήσουν το ενδιαφέρον και την έρευνα του FBI, μάλλον θα πρέπει να βάλουν σε εγρήγορση και τις δικές μας υπηρεσίες για προληπτικό έλεγχο και εξασφάλιση της ασφαλούς λειτουργίας των προϊόντων Unisys που έχουν εγκατασταθεί σε Ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες.

Ευάγγελος Βενιζέλος: «Ως Μελλοντικός Ηγέτης . .»

2007-09-20T22:00:00.000+03:00

"BEING POWERFUL IS LIKE BEING A LADY.
IF YOU HAVE TO TELL PEOPLE YOU ARE, YOU AREN'T "

(Margaret Thacher)

Στη φωτογραφία ο Ευάγγελος Βενιζέλος, σήμερα, έξω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, λίγα μόλις δευτερόλεπτα μετά τη στιγμή που το κύπελλο με τον καφέ, που εκσφενδόνισε κάποιος παλαβός, έσκασε στην πλάτη του.

Πιστεύω ότι το αγριεμένο και επιθετικό δυναμικό βλέμμα, που κατέγραψαν όλοι οι φακοί των παρευρισκομένων φωτορεπόρτερ, έκανε λιγότερο κακό στον κ. Βενιζέλο από τις δηλώσεις του, που ακολούθησαν, με τις οποίες μεγαλοπρεπώς όρισε εαυτόν ως «μελλοντικό ηγέτη του ΠΑΣΟΚ»!

Παρόμοιες εμφανίσεις ισχύος, ακόμη κι αν τελικά τον φέρουν στην καρέκλα του προέδρου του κόμματος του, την οποία διακαώς επιδιώκει να καταλάβει εδώ και χρόνια, μάλλον τον απομακρύνουν από την καρέκλα του πρωθυπουργού.

Η Κυρία Φώφη Γεννηματά και η «εκλογιμότητα» της

2007-09-02T19:49:00.000+03:00

ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Άρθρο 56 (Κωλύματα Εκλογιμότητας)

1. Έμμισθοι δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι, άλλοι υπάλληλοι του Δημοσίου, υπηρετούντες στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας, υπάλληλοι οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, αιρετά μονοπρόσωπα όργανα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, διοικητές, υποδιοικητές ή πρόεδροι διοικητικών συμβουλίων ή διευθύνοντες ή εντεταλμένοι σύμβουλοι νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή κρατικών νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου ή δημόσιων επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα ή έμμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος ή επιχειρήσεων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές, αν δεν παραιτηθούν πριν από την ανακήρυξή τους ως υποψηφίων. Η παραίτηση συντελείται με μόνη τη γραπτή υποβολή της. Αποκλείεται η επάνοδος στην ενεργό υπηρεσία των στρατιωτικών που παραιτούνται. Τα ανώτερα αιρετά μονοπρόσωπα όργανα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεύτερου βαθμού δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές κατά τη διάρκεια της θητείας για την οποία εξελέγησαν, ακόμη και αν παραιτηθούν.

Το ερώτημα δεν είναι αν η κυρία Φώφη Γεννηματά έχει πρόβλημα εκλογιμότητας. Βεβαίως και έχει. Η Συνταγματική διάταξη είναι σαφής, το γνώριζαν πολύ καλά αυτό οι εκλογομάγειρες της αξιωματικής αντιπολίτευσης και όσα λέγονται περί «δικαστικού πραξικοπήματος» είναι φαιδρά και τους μειώνουν τη σοβαρότητα.

Το ενδιαφέρον ερώτημα είναι ποιοι και γιατί μέσα στο ΠΑΣΟΚ επέλεξαν αυτό το παιχνίδι για να απαλλαγούν από την παρουσία της Φώφης Γεννηματά. Πάντως οι δηλώσεις της περί «παλαιάς δεξιάς», όταν έγινε γνωστή η κρίση του Α’ Τμήματος του Αρείου Πάγου, για άλλη μια φορά προδίδουν πολιτική αυθάδεια που περισσότερο ζημιώνει το κόμμα της από όσο βοηθά την ίδια.

ΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ ΜΕΡΙΚΩΝ BLOGGERS

2007-08-28T22:58:00.000+03:00

Ακούω ότι μερικοί Bloggers, αντιγράφοντας «επαναστατικές» τακτικές περασμένων εποχών, καλούν σε συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος άλλους Bloogers την Τετάρτη 29 Αυγούστου για να διαμαρτυρηθούν για τις πυρκαγιές. Κάποιος μάλιστα προτρέπει να φορέσουν όλοι μαύρα και σε σχετική αφίσα διατυπώνεται βαρύγδουπα το ερώτημα «Αφήσατε την Ελλάδα να γίνει στάχτη – Γιατί;»

Σε ποιους απευθύνεται το ερώτημα; Ποια μπορεί να είναι η απάντηση; Τι σκοπό μπορεί να έχει αυτή η συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος 20 ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές;

Ας θυμηθούμε γιατί ξεσπούν οι πυρκαγιές. Τι συμβαίνει; Ποιοι ευθύνονται; Μερικές χιλιοειπωμένες αλήθειες για τις αιτίες και τους υπευθύνους των πυρκαγιών είναι:

Τυχαία γεγονότα, όπως καύσωνας, σπινθήρες στις γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, σπασμένα γυαλιά που εστιάζουν τις καυτές ακτίνες του ήλιου στα ξερά και εύφλεκτα χόρτα, κλπ.
Μερικοί εγκληματικά αμελείς, όπως η γιαγιά στο χωριό που θα ανάψει φωτιά για το τσουκάλι της ή για να κάψει μερικά σκουπίδια, ή ο γνωστός σε όλους μας χαρακτηριστικός νεοέλληνας που ποτέ δεν διανοείται να σβήσει το αποτσίγαρο του στο τασάκι του αυτοκινήτου του και μόνιμα το πετάει στο δρόμο.
Οικοπεδοφάγοι εμπρηστές. Αυτή η κατηγορία έχει σημειώσει μεγάλες επιτυχίες στην μεταπολεμική Ελλάδα και πάντα σχεδιάζει τα επόμενα κτυπήματα της με τη βεβαιότητα ότι στο τέλος κάτι θα κερδίσει.
Εμπρηστές νέου τύπου που απεργάζονται την απαξίωση της πολιτικής ζωής στη χώρα με τη δημιουργία χάους, όταν και όπου μπορούν. Ανάμεσα σ’ αυτούς ίσως συναντήσει κανείς γνωστούς κουκουλοφόρους αναρχικούς των Εξαρχείων που το χειμώνα καίνε την Αθήνα, μέλη νεοφασιστικών οργανώσεων, κατάλοιπα της χούντας (πόσα υπάρχουν άραγε ακόμη;) και τις οίδε τι άλλα αποβράσματα που ακόμη δεν έχει απαντηθεί πότε ενεργούν μόνα τους και πότε με εντολή άλλων.
Τρελοί πυρομανείς που τους συνεπαίρνει η εικόνα της καταστροφής και του θανάτου.

Όλοι αυτοί βέβαια βρίσκουν εύκολο πεδίο δράσης σε μια Ελλάδα που ο καθένας κάνει ότι θέλει, που ποτέ δεν κατάφερε να φτιάξει ένα δικό της αποτελεσματικό μηχανισμό πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, σε μια Ελλάδα που δεν έχει ακόμη μπορέσει να εκσυγχρονισθεί, σε μια Ελλάδα που κανείς δεν πειθαρχεί πουθενά και όλοι θεωρούν το «Κράτος» υπεύθυνο να καθαρίσει τα πεζοδρόμια από το χιόνι το χειμώνα και τους δρόμους από τα ξερά φύλα τα καυτά καλοκαίρια. Αυτή είναι η Ελλάδα είχε αναφωνήσει κάποτε στη Βουλή Έλληνας Πρωθυπουργός και είχε πολύ δίκιο.

Σ’ αυτή λοιπόν την Ελλάδα, μια πρωτοβουλία μερικών ακτιβιστών καλεί τους Bloggers σε «μαυροφορεμένη» συγκέντρωση διαμαρτυρίας για της πυρκαγιές επιχειρώντας, μάλλον χωρίς να το καταλαβαίνει, να πλήξει δύο από τα ισχυρότερα όπλα που διαθέτει σήμερα ο ελεύθερος πολίτης του κυβερνοχώρου, δηλαδή την ανωνυμία και την υποτιθέμενη σοβαρότητα. Μπροστά στη γοητεία μιας πρόσκαιρης κι ασήμαντης δημοσιότητας, οι διοργανωτές της συγκέντρωσης μειώνουν τη δύναμη της φωνής του ελεύθερου Blogger καλώντας σε συμμετοχή σε μια εκ των πραγμάτων μικρή και αστεία συγκέντρωση στην οποία ο μόνος στόχος θα είναι η κυβέρνηση και κύριο σύνθημα η καταψήφιση της στις επερχόμενες εκλογές.

Κανείς σοβαρός Blogger δεν πρέπει να παίρνει μέρος σε παρόμοια πανηγύρια. Η πένα του καθενός πρέπει να μείνει ελεύθερη και ανεξάρτητη, χωρίς καπελώματα από «οργανωτές» με ντουντούκες που πάντα, ψάχνοντας για τα δέντρα, χάνουν το δάσος, ακόμη κι όταν έχει πιάσει φωτιά.

Το International Crisis Group για τον Τάσσο Παπαδόπουλο

2007-08-20T22:58:00.000+03:00

Όταν τις παραμονές του δημοψηφίσματος στην Κύπρο τον Απρίλιο του 2004 ο Τάσσος Παπαδόπουλος κάλεσε τους Κυπρίους να απορρίψουν το Σχέδιο Ανάν, πρόσθετε το όνομα του στη μακρά λίστα των υπευθύνων για τις χαμένες ευκαιρίες στην ιστορία του νησιού. Τα από τηλεόρασης κροκοδείλια δάκρυα του Κύπριου Προέδρου πότισαν εκείνο το βράδυ τον ελληνοκυπριακό σωβινισμό και το 76% των Κυπρίων απέρριψε το Σχέδιο Ανάν και μπλόκαρε το δρόμο που άνοιγε για την επανένωση του νησιού.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, από την εποχή του Ακρίτα, έχει παίξει πολλούς ρόλους στις δεκαετίες που πέρασαν. Θα τον κρίνει η ιστορία. Θα τον κρίνουν και πάλι οι ίδιοι οι Κύπριοι που θα κληθούν να εκλέξουν νέο Πρόεδρο της Κύπρου το Φεβρουάριο 2008. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει, αν κάποια τηλεοπτική σκηνοθεσία της τελευταίας στιγμής με τον Τάσσο Παπαδόπουλο να δακρύζει πάλι, τον αναδείξει και αυτή τη φορά νικητή των εκλογών. Πάντως, το θέατρο με τα «κοιτάσματα πετρελαίου» που προσπάθησε να παίξει ξεκινώντας το σόου ένα χρόνο πριν για να διαμορφώσει κατάλληλα την κοινή γνώμη, κατέληξε όπως αναμενόταν, σε φιάσκο και μένει να δούμε τι άλλους «άσσους» έχει κρυμμένους ο Πρόεδρος στην πολιτική του φαρέτρα.

Αν κάποιος επιχειρήσει να αξιολογήσει με νηφαλιότητα την πολιτική προσωπικότητα του Τάσσου Παπαδόπουλου θα σημειώσει ότι η παρουσία του έχει περισσότερα αρνητικά παρά θετικά στοιχεία στην ιστορική πορεία του νησιού τα τελευταία χρόνια.
Αυτή η άποψη έρχεται τώρα να ενισχυθεί και από την Ομάδα Διεθνών Κρίσεων (International Crisis Group). Η Ομάδα αυτή είναι ένας ανεξάρτητος μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός οργανισμός, με έδρα τις Βρυξέλες και γραφεία υποστήριξης σε όλο τον κόσμο. Σκοπός της είναι η πρόληψη και η διαχείριση Κρίσεων. Διοικείται από εξέχουσες προσωπικότητες της διεθνούς διπλωματίας και οι παρεμβάσεις της έχουν πάντα ουσιαστική βαρύτητα στο παγκόσμιο παιχνίδι. Σε πρόσφατη έκθεση της που δημοσιεύθηκε στις 17 Αυγούστου 2008 και αναφέρεται στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας (Turkey and Europe: The Way Ahead, Europe Report No 184), η Ομάδα Διεθνών Κρίσεων θεωρεί ότι η παρουσία του Τάσσου Παπαδόπουλου στην Κυπριακή πολιτική σκηνή είναι αρνητική.

Αναφέρει η έκθεση:
« . . . . An opportunity for change in Greek Cyprus may emerge if presidential elections in February 2008 produce a more pro-reunification president than the current hardliner, Tassos Papadopoulos. It is worth remembering that the hostility between Ankara and Athens dissolved when a new Greek government decided its strategic interest was to bring Turkey into Europe. Some Greek Cypriot officials say they believe the same».

Και στη συνέχεια, σχετικά με το ρόλο του ΑΚΕΛ στις εξελίξεις, παρατηρεί:
«The Cypriot communists, Akel, urged a “no” in 2004 because they were locked in a ruling coalition with Papadopoulos. They split with him in July 2007 and may field a candidate with a new approach in 2008».

Το ΔΗΚΟ βέβαια κατακεραύνωσε αμέσως την Ομάδα Διεθνών Κρίσεων και όπως συνηθίζουν να αντιδρούν οι «υπερπατριώτες» στην Κύπρο, αλλά και εδώ, καταδίκασε τη «νέα προκλητική παρέμβαση ξένων παραγόντων στα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα της Κύπρου». Πάντα ο ξένος παράγοντας φταίει για όλα! Γνωστό το παραμύθι. Αυτή τη φορά πάντως, μετά τη αλλαγή στάσης του ΑΚΕΛ, διαφαίνεται το ενδεχόμενο διαφορετικού σκηνικού στη πολιτική ζωή της Κύπρου και ίσως η προσεκτική τακτική αποστάσεων που τηρεί και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου απέναντι στον Τάσσο Παπαδόπουλο, υποδηλοί ακριβώς αυτό.

Η "Ενεργός Ανάμιξη" Κληρικών στην εκλογική αναμέτρηση

2007-06-08T20:02:00.000+03:00

Ανακοίνωση με ημερομηνία 8 Ιουνίου 2007 της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος που συνήλθε όπως μας πληροφορεί «υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστοδούλου» αναφέρει:

« . . . . . - Ἐξ αφορμής των όσων φημολογούνται για το ενδεχόμενο συμμετοχής Κληρικών στην πολιτική διαδικασία, υπενθυμίζει την παλαιότερη Εγκύκλιό Της, η οποία στηρίζεται στους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας και δεν επιτρέπει την οποιαδήποτε ενεργό ανάμιξη των Κληρικών στην εκλογική αναμέτρηση».

Δεν γνωρίζω το περιεχόμενο της παλαιότερης Εγκυκλίου. Φαντάζομαι ότι ως «ενεργό ανάμιξη» η Εγκύκλιος εννοεί την ίδια την υποψηφιότητα στις εκλογές των Κληρικών και ότι κατά άλλα επιτρέπεται η υποστήριξη και τακτική διαφήμιση από κληρικούς των κοσμικών προσώπων της εγχώριας πολιτικής. Η απουσία άλλωστε παρόμοιας απαγόρευσης για υποστηρικτική πολιτική δραστηριότητα των ιερωμένων επιτρέπει στον Αρχιεπίσκοπο να ενθαρρύνει δημόσια ένα μικρό εκτός Βουλής ακροδεξιό κόμμα και να μη χάνει ευκαιρία να στηρίζει με έργα και λόγια τον αρχηγό του κόμματος αυτού.

Εγώ προσωπικά πάντως θα προτιμούσα να επιτραπεί και η «ενεργός ανάμιξη» στην εκλογική αναμέτρηση όποιου κληρικού επιθυμούσε τέτοια παιχνίδια. Έτσι, όχι μόνο θα απολαμβάναμε συχνές τηλεοπτικές παραστάσεις τύπου «Παπα-Τσάκαλου», αλλά επίσης ενδεχομένως θα βλέπαμε ως υποψήφιο σωτήρα της Ελλάδας ακόμη και τον ίδιο τον κ. Χριστόδουλο και έτσι θα μαθαίναμε πόσα "εκατομμύρια υπογραφών" εκείνης της αξέχαστης περιόδου της "μάχης" για τις ταυτότητες, έχουν σήμερα αντίκρισμα στη Δημοκρατία μας.

Αυτοκτόνησε ο κατηγορούμενος για οικονομικά σκάνδαλα Υπουργός Γεωργίας της Ιαπωνίας

2007-05-28T09:54:00.000+03:00

Κατηγορήθηκε για μια σειρά από οικονομικά σκάνδαλα ο υπουργός Γεωργίας, Αλιείας και Δασών της Ιαπωνίας Toshikatsu Matsuoka και έβαλε τέλος στη ζωή του με απαγχονισμό. Οι παράνομες πράξεις στις οποίες φέρεται να εμπλέκεται ο μέχρι χθες υπουργός, ίσως με τα δικά μας κριτήρια δεν συνιστούν και τόσο βαριές εγκληματικές ενέργειες, αλλά στη χώρα του χαρακίρι η προσωπική ευαισθησία και ευθύνη ζυγίζονται ακόμη με διαφορετικά σταθμά.

Αν εδώ ίσχυαν παρόμοιες παραδόσεις, τότε καθημερινά θα διαβάζαμε δελτίο αυτοκτονιών!

Fahrenheit 451, Βιβλία, Τηλεόραση και Νεοέλληνες.

2007-04-18T17:22:00.000+03:00

Το 1966 ο αείμνηστος κριτικός, σκηνοθέτης, παραγωγός και βιβλιολάτρης Francois Truffaut μας έδωσε μια από τις σημαντικότερες δημιουργίες στην ιστορία του κινηματογράφου, την ταινία “Fahrenheit 451”.

Το σενάριο, που είχε βασισθεί στη νουβέλα του Ray Bradbury, μας μετέφερε σε κάποια χώρα ενός ζοφερού μέλλοντος όπου η κρατική εξουσία έχει θέσει εκτός νόμου την κατοχή και ανάγνωση βιβλίων και η Πυροσβεστική Υπηρεσία έχει εξελιχθεί σε φοβερή αστυνομική μηχανή καταστολής με κύρια αρμοδιότητα την ανεύρεση και επί τόπου καύση των βιβλίων που μερικοί θα τολμούσαν να κρύψουν αψηφώντας τις απαγορεύσεις του καθεστώτος.

Μόνη πηγή ενημέρωσης και ψυχαγωγίας των πολιτών ήταν η Τηλεόραση. Στα σπίτια των υπηκόων αυτής της χώρας είχαν εγκατασταθεί μεγάλες επίπεδες παραλληλόγραμμες οθόνες κρεμασμένες στον τοίχο μέσα από τις οποίες διοχετευόταν η «γνώση», η «διασκέδαση» και κάθε μορφής «πολιτισμός» που το καθεστώς επέλεγε για τους υπηκόους του.

Φέρνοντας κανείς στο μυαλό του την ταινία αυτή, μοιραία οδηγείται σε συγκρίσεις και παραλληλισμούς με όσα συμβαίνουν δυστυχώς στη σημερινή Ελλάδα. Βέβαια, εδώ σήμερα δεν καίμε τα βιβλία και μερικές γραφικές εξαιρέσεις πυρομανίας που κατά καιρούς εκδηλώνονται με πρωταγωνιστές τους γνωστούς παλικαράδες νοσταλγούς των Ναζί , ή τους ορθόδοξους φονταμενταλιστές των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων, προκαλούν περισσότερο αγανάκτηση παρά ανησυχία.

Όμως, οι νεοέλληνες αντί να καίνε τα τυπωμένα κείμενα, απλά δεν τα διαβάζουν!

Οι σχετικές μετρήσεις που έχουν δημοσιευθεί από το 2002 στο Ευρωβαρόμετρο είναι γνωστές και στα τέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε σίγουρα τα πράγματα έχουν χειροτερέψει. Οι νεοέλληνες, μετά τους Πορτογάλους, διαβάζουν βιβλία λιγότερο από όλους τους άλλους πολίτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εμφανίζονται να είναι επίσης οι πολίτες που ενημερώνονται λιγότερο από οποιονδήποτε άλλο Ευρωπαίο από τις εφημερίδες!

Αντίθετα, κατέχουμε μοναδική ευρωπαϊκή πρωτιά σε ώρες καθημερινής αποχαύνωσης μπροστά στην τηλεόραση και τα σκουπίδια που μας σερβίρει είναι σχεδόν η μοναδική τακτική τροφή για την ενημέρωση μας και την πολιτιστική μας παιδεία!

Ώρες ώρες σκέφτομαι πόσο προφητικός ήταν ο Φρανσουά Τρυφώ το 1966 και πόσο μοιάζουν οι επιβλητικές, μεγάλων διαστάσεων τηλεοράσεις που βλέπαμε στις σκηνές εκείνης της ταινίας, με τις αντίστοιχες σημερινές οθόνες TV από υγρό κρύσταλλο που μπαίνουν στα σπίτια όλο και περισσότερων Ελλήνων και διαπλάθουν ανθρώπους ρομπότ που «διασκεδάζουν» και «ενημερώνονται» από τους γνωστούς κάθε λογής παρουσιαστές και παρουσιάστριες των ημερών. Στο Fahrenheit 451 σε κάθε δωμάτιο υπήρχε και μια τηλεόραση. Στα σημερινά ελληνικά σπίτια συμβαίνει περίπου το ίδιο. Ακόμη και στην κουζίνα έχει εισβάλλει η οθόνη της αποβλάκωσης για να μην υπάρχουν κενά στη καθημερινή πλύση εγκεφάλου της κάθε ανεγκέφαλης νοικοκυράς.

Με την κατάντια της ελληνικής τηλεόρασης, πρώτα της ιδιωτικής αλλά και της κρατικής να ακολουθεί κατά πόδας, οι σκέψεις αυτές προβληματίζουν όλο και περισσότερο. Αν, τουλάχιστον, μας εξανάγκαζαν με την απειλή της πυράς να έχουμε την τηλεόραση ως μοναδικό εργαλείο γνώσης και ενημέρωσης, τότε πάντα θα υπήρχε η ελπίδα της αντίστασης και της φυγής στα ελεύθερα κοινόβια των Book People της ταινίας του Τρυφώ. Παρόμοια ελπίδα όμως δεν υπάρχει. Οι περισσότεροι συμπατριώτες μας έχουν εξοστρακίσει το διάβασμα από τη ζωή τους και έχουν δηλώσει υποταγή στους κυρίαρχους παρουσιαστές των «ειδήσεων» και στους διάφορους αυτιάδες της καθημερινής παραπληροφόρησης.

Ο Φρανσουά Τρυφώ, φανατικός αναγνώστης βιβλίων ο ίδιος, φωτογράφισε στη δεκαετία του 1960 με μοναδική μαεστρία μια αποκρουστική κοινωνία χωρίς βιβλία, αλλά με πολύ τηλεόραση. Αν ζούσε, είμαι σίγουρος ότι θα συνέχιζε να επισκέπτεται τη χώρα μας και πολλά θα είχε να πει για το κοινωνικό τοπίο που θα παρατηρούσε εδώ. Ίσως να έφτιαχνε και κάποια ταινία για τη σημερινή Ελλάδα που θα γινόταν κι αυτή επιτυχία.

Τα Αρχεία των NAZI στο Bad Arolsen. Θα ανοίξουν τελικά;

2007-04-08T19:11:00.000+03:00

Στη μικρή πόλη Bad Arolsen, στη Βόρεια Έσση της Γερμανίας, φυλάσσεται ένα από τα σημαντικότερα και μεγαλύτερα σε μέγεθος Αρχεία για τα εγκλήματα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα κρεματόρια και την τύχη εκατομμυρίων ανθρώπων που έπεσαν στα χέρια της χιτλερικής κρεατομηχανής. Υπολογίζεται ότι σε συνολικό μήκος περίπου 25 χιλιομέτρων που καταλαμβάνουν τα ράφια των αρχείων, υπάρχουν καταχωρημένοι 50 εκατομμύρια φάκελοι που αφορούν 17 εκατομμύρια ανθρώπους και στα έγγραφα που με λεπτομέρεια και μεθοδικά τηρούσαν οι αρχιτέκτονες του ολοκαυτώματος περιγράφονται οι τραγικές ιστορίες των θυμάτων και ζωντανεύουν οι μνήμες της μεγαλύτερης θηριωδίας που έζησε η Ευρώπη τον εικοστό αιώνα.

Τα Αρχεία έχουν τεθεί στην υπηρεσία της ITS (International Tracing Service). Η ITS είναι μια Επιτροπή του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού που ερευνά και προσπαθεί να εντοπίσει ανθρώπους και οικογένειες που χάθηκαν στα χρόνια της κυριαρχίας του καθεστώτος των Ναζί. Υπεύθυνη για τη φύλαξη, τήρηση και προστασία αυτών των Αρχείων είναι μια Διακρατική Επιτροπή που συστάθηκε μετά τη λήξη του πολέμου στην οποία συμμετέχουν 11 Κράτη: ΗΠΑ, Βρετανία, Ισραήλ, Πολωνία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Βέλγιο και η Ελλάδα.

Το Μάιο του 2006 οι ένδεκα αυτές χώρες υπέγραψαν στο Λουξεμβούργο μια αρχική συμφωνία, ύστερα από συζητήσεις πολλών ετών, και ανακοίνωσαν ότι τα Αρχεία θα τεθούν στη διάθεση της ιστορικής έρευνας οκτώ χρόνια νωρίτερα απ’ ότι αρχικά προβλεπόταν, ώστε να χυθεί σήμερα φως στις λεπτομέρειες εκείνης της φρικτής περιόδου. Μετά την αρχική αυτή συμφωνία θα ακολουθούσε η κύρωση (ratification) εκ μέρους των κυβερνήσεων των 11 χωρών με στόχο, στη συνάντηση που έχει ορισθεί για τον επόμενο Μάιο 2007, να ανακοινωθεί το «ξεκλείδωμα» των Αρχείων για ελεύθερη χρήση στις έρευνες των Ιστορικών.

Σήμερα, ένα μήνα περίπου πριν από τη συνάντηση αυτή, πέντε χώρες έχουν ήδη δώσει την τελική έγκριση: οι ΗΠΑ, η Βρετανία, το Ισραήλ, η Ολλανδία και η Πολωνία.

Δύο χώρες, η Γερμανία και το Λουξεμβούργο, ανακοίνωσαν ότι θα πράξουν το ίδιο πριν από την συνάντηση του Μαΐου 2007.

Οι υπόλοιπες τέσσερις χώρες, ανάμεσα σ’ αυτές και η Ελλάδα, μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχουν ακόμη επικυρώσει τη συμφωνία του Λουξεμβούργου.

Σε ότι αφορά εμάς, γιατί άραγε αυτή η καθυστέρηση;

Μας εμποδίζει ο Νόμος περί Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων;

Φταίει η ρωμαίικη αναβλητικότητα που αφήνει όλα για την τελευταία στιγμή;

Ή μήπως η συλλογική μνήμη μας δεν είναι πολύ ευτυχής με την άπλετη φωταγώγηση εκείνης της περιόδου;

Πάντως, ό,τι και να γίνει, φαίνεται πως αν μετά την προγραμματισμένη συνάντηση του προσεχούς Μαΐου τα Αρχεία εξακολουθήσουν να παραμένουν κλειδωμένα, οι χώρες που θα έχουν δώσει την τελική έγκριση για το ξεκλείδωμα θα προχωρήσουν μόνες τους στην άρση των περιορισμών.
Χαρακτηριστική είναι η στάση του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών το οποίο διαβεβαιώνει ότι αν δεν υπάρξει ομοφωνία μέσα στο έτος που τρέχει, το State Department θα επιλέξει άλλους τρόπους για το άνοιγμα των Αρχείων και ενδιαφέρουσα είναι η πρόσφατη ακρόαση στις 28 Μαρτίου για το θέμα αυτό ενώπιον της υποεπιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής.

Όπως κατέθεσε ο Paul A. Shapiro, «In a world still facing genocidal situations such as that in Darfur, in a world still challenged by millions of displaced refugees, there is much to learn at Bad Arolsen».

Ας περιμένουμε λοιπόν.

Μίκης Θεοδωράκης

2007-03-31T23:53:00.001+03:00

“Έχουμε δύο μεγάλους θεσμούς στην Ελλάδα. Του Προέδρου της Δημοκρατίας και του αρχηγού της Ελλαδικής Εκκλησίας. Επαναστατώ όταν βλέπω ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν σέβονται αυτούς τους θεσμούς”.

Αυτά, μεταξύ άλλων, όπως διαβάζουμε στα ρεπορτάζ των εφημερίδων, είπε ο Μίκης Θεοδωράκης στην Αρχιεπισκοπή με αφορμή την παρουσίαση της μουσικής σύνθεσης του έργου του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού «Ακολουθίας εις κεκοιμημένους». Ακόμη, υπερασπίσθηκε όχι μόνο τον Αρχιεπίσκοπο, αλλά και το Κρυφό Σχολειό!

Αγαπητέ Μίκη,

Μην μπλέκεις διαφορετικά πράγματα. Όλοι οι Έλληνες σήμερα σέβονται το θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας και τον Πρόεδρο, που είναι Πρόεδρος όλων των Ελλήνων, ομοθρήσκων και αλλοθρήσκων.

Εσύ πάντως να είσαι καλά και να δημιουργείς. Όσο για τους θεσμούς, ας αφήσουμε τη φύλαξη τους στο Σύνταγμα και τους Νόμους της Δημοκρατίας μας.

Θα σ’ αγαπάμε για τη μουσική σου και τα τραγούδια που αγαπήσαμε.

Μία συζήτηση για τη Θρησκεία

2007-03-30T20:18:00.000+03:00

Όταν εδώ αποβλακωνόμαστε όλο και περισσότερο μπροστά στα τηλεοπτικά παράθυρα παρακολουθώντας κοκορομαχίες για το θαύμα του μοναχού Βησσαρίωνα, τις αναλύσεις παπάδων και άλλων ειδικών για το Άγιο Φώς που ανάβει κάθε δικό μας Πάσχα εκεί στα Ιεροσόλυμα, ή για το αν και πότε η προνομιούχος ορθόδοξη εκκλησία της Οθωμανικής περιόδου σήκωσε το λάβαρο της Επανάστασης για την Εθνική Ανεξαρτησία το 1821, αλλού γίνονται σοβαρές δημόσιες συζητήσεις και αναλύσεις για τους υπαρξιακούς προβληματισμούς του σημερινού ανθρώπου, καταγράφονται τα ερωτήματα και μέσα από διαμάχες με επιχειρήματα, αναζητούνται απαντήσεις.

Κάτι τέτοιο έλαβε χώρα στις 27 Μαρτίου στο ιστορικό Westminster Central Hall του Λονδίνου. Με κεντρικό θέμα «Θα είμαστε καλύτερα χωρίς Θρησκεία;» έγινε μια δημόσια συζήτηση στην οποία έλαβαν μέρος από τη μία πλευρά οι Καθηγητές Richard Dawkins, Christopher Hitchens και A.C.Grailing και από την άλλη η Ραβίνος και μέλος της Βρετανικής Βουλής Julia Neuberger, ο Καθηγητής Roger Scrutton και ο Καθηγητής Nigel Spivey. Την εκδήλωση συντόνισε η γνωστή δημοσιογράφος Joan Bakewell και ακολούθησε ψηφοφορία για την αποδοχή ή απόρριψη του βασικού ερωτήματος της συζήτησης.

Το βασικό ερώτημα δεν ήταν αν υπάρχει ή όχι Θεός, αλλά αν μας χρειάζεται ή όχι η Θρησκεία. Πιστεύω ότι όποιος ήταν τυχερός και είχε εγκαίρως εξασφαλίσει εισιτήριο για να παρακολουθήσει τη συζήτηση, σίγουρα θα θυμάται για καιρό την ημέρα και τα επιχειρήματα που ακούσθηκαν από τις δύο πλευρές.

Την πλήρη ηχογράφηση της συζήτησης μπορεί να βρει και να κατεβάσει όποιος ενδιαφέρεται εδώ. Τα δύο ηχητικά αρχεία με τη μορφή Podcast έχουν συνολικό μέγεθος περίπου 151 MB (αρχεία τύπου Mp3). Αρκετά εμπεριστατωμένη είναι και η συνοπτική περιγραφή που δίνει στο Blog της η ρεπόρτερ των Times του Λονδίνου Ruth Gledhill που παρακολούθησε τη δημόσια συζήτηση.

ΝΕΟΙ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ: ΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ

2007-03-11T12:16:00.000+02:00

Βρέθηκα και πάλι στο Λονδίνο και όπως πάντα όταν βρίσκομαι «εκτός τειχών», στα ενδιαφέροντα μου για ενημέρωση την πρώτη θέση κατέλαβαν γεγονότα και ειδήσεις που σίγουρα έχουν περισσότερη βαρύτητα από τις καθημερινές εμπρηστικές δραστηριότητες των αλητήριων της Αθήνας και τις πρόσφατες δηλώσεις της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΠΟΣΔΕΠ. Η συντεχνία αυτή, άκουσα ότι μεταξύ άλλων κάλεσε τους νέους να μην υπακούσουν (!) στις διατάξεις του νέου νόμου για την Παιδεία και να τον ακυρώσουν στην πράξη με στόχο βέβαια πάντα την «ήσσονα προσπάθεια» και την αμάθεια. Πόσο μακρινά και ασήμαντα ακούγονται όλα αυτά όταν τα δει κανείς από κάποια απόσταση.

Μια είδηση μου τράβηξε την προσοχή στη Βρετανική πρωτεύουσα: το πώς διαμορφώνονται οι τάσεις και οι προτιμήσεις στην αναζήτηση καριέρας ανάμεσα στους χιλιάδες νέους που κάθε χρόνο αποφοιτούν από τα Πανεπιστήμια και βγαίνουν στην αγορά εργασίας.

Η εφημερίδα Times του Λονδίνου δημοσίευσε μια έρευνα για τις επιλογές των νέων πτυχιούχων στην Αγγλία και εντύπωση κάνει η σειρά κατάταξης, ως εργοδότη στις προτιμήσεις των νέων, του Βρετανικού Υπουργείου των Εξωτερικών, του γνωστού σε όλο τον κόσμο Foreign Office. Από την 41η θέση το 2005, έπεσε το 2006 στη 54η θέση!

Τις πρώτες τρεις θέσεις προτιμήσεων καταλαμβάνουν εφέτος οι διεθνείς Εταιρείες Συμβούλων PWC, Deloitte και KMPG. Στην τέταρτη θέση (από 2η τον προηγούμενο χρόνο) βρίσκεται η Αγγλική Civil Service και στην 5η θέση προτιμήσεων το BBC.

Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι η Αγγλική Civil Service δεν έχει καμία ομοιότητα με το Ελληνικό Δημόσιο και τους χιλιάδες τεμπέληδες που διαφεντεύουν τη Ελληνική αναποτελεσματική δημόσια διοίκηση.

Το ιστορικό λοιπόν Foreign Office με τη λαμπρότητα, το υψηλό κύρος και γόητρο που πρόσφερε στα στελέχη που σταδιοδρομούσαν στις τάξεις του, δεν ελκύει πια όπως παλιά. Οι νέοι, όλο και περισσότερο βλέπουν την καριέρα τους μέσα στο ανταγωνιστικό σκηνικό του ιδιωτικού τομέα και ιδιαίτερα στις επιχειρήσεις του City το οποίο διαμορφώνεται πλέον στο σημαντικότερο παγκόσμιο οικονομικό κέντρο.
Οι νέοι πτυχιούχοι προτιμούν τον ανταγωνισμό και τις ατέλειωτες ώρες καθημερινής εργασίας μέσα στις επιχειρήσεις της νέας οικονομίας από το ηπιότερο περιβάλλον του Δημόσιου Τομέα.

Ο κατάλογος των 100 εργοδοτών, όπως δημοσιεύεται στην εφημερίδα, έχει ενδιαφέρον και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Προκλητικές Φοροαπαλλαγές για τους ταξιτζήδες

2007-02-09T19:15:00.000+02:00

Σύμφωνα με πρόσφατη Απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης Φορολογίας, το Υπουργείο Οικονομικών συνεχίζει να εξαιρεί τους ιδιοκτήτες ταξί από τις φορολογικές υποχρεώσεις που έχουν όλοι οι Έλληνες. Για δύο ακόμη χρόνια, ο ΦΠΑ που θα πληρώσουν για κάθε ταξί οι ιδιοκτήτες θα είναι το πολύ 600 ευρώ το χρόνο! Αν υπολογίσουμε συντελεστή ΦΠΑ 19% επί των εισπράξεων για την παροχή της υπηρεσίας που προσφέρουν, τότε το υπουργείο στην πράξη δέχεται ότι οι ετήσιες εισπράξεις για κάθε ταξί δεν ξεπερνούν τα 3.158 ευρώ!

Αυτά δεν συμβαίνουν πουθενά. Τη στιγμή που η κυβέρνηση σκληραίνει τη στάση της - και καλώς κάνει - σε κάθε μορφής φοροδιαφυγή, η ψηφοθηρική πολιτική εν όψει εκλογών είναι προκλητικά απαράδεκτη και σίγουρα λειτουργεί αρνητικά σε κάθε προσπάθεια «εκπαίδευσης» των φορολογουμένων για απόκτηση σύγχρονης φορολογικής συνείδησης. Η συγκεκριμένη περίπτωση είναι ακόμη περισσότερο εξοργιστική δεδομένης της ελεεινής ποιότητας υπηρεσιών που προσφέρει η πλειονότητα των ταξιτζήδων, οι οποίοι με μόνιμη ασυλία και όρους μαφίας λειτουργούν όπως τους βολεύει, περιφρονώντας νόμους και κανονισμούς.

Το αστείο είναι ότι το Υπουργείο επιμένει ότι εξακολουθεί να ισχύει η υποχρεωτική έκδοση αποδείξεων από τα ταξί! Όπως αναφέρει η Απόφαση, «Ειδικά οι ανωτέρω εκμεταλλευτές, των οποίων τα Ε.Δ.Χ. (ΤΑΞΙ) φέρουν ταξίμετρο, εκδίδουν αποδείξεις με τη χρήση εγκεκριμένου εκτυπωτικού μηχανισμού, που φέρει τις τεχνικές προδιαγραφές που προβλέπονται από τις διατάξεις του ν.1809/1988»!

Προς τι αυτή η κοροϊδία ; Με τι ηθικό ανάστημα η εφορία θα ελέγξει αύριο για μη απόδοση ΦΠΑ τον οποιονδήποτε ελεύθερο επαγγελματία που δεν υπάγεται σε αντίστοιχη χαριστική ρύθμιση; Τι αξία έχει η απόδειξη που πρέπει να εκδίδουν τα ταξί; Σημειωτέον, αν ο ταλαίπωρος επιβάτης επιχειρήσει να ζητήσει για τα κόμιστρα που καταβάλει στον ταξιτζή τέτοια απόδειξη, πρέπει να είναι προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει στην καλύτερη περίπτωση τα «μούτρα» του οδηγού, και στην χειρότερη να ανοίξει καυγά για κάτι που θεωρείται αυτονόητο.
Μια ακόμη λεπτομέρεια, που δεν έχει άμεση σχέση με τη φορολογική ασυλία των ταξιτζήδων, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε: το επάγγελμα του εκμεταλλευτή ΕΔΧ αυτοκινήτων (ΤΑΧΙ) είναι ακόμη κλειστό.

Κατά τα άλλα, όπως γράφει σήμερα ΤΟ ΒΗΜΑ, σε ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν τον περασμένο μήνα από την Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων στην Αττική «διαπιστώθηκε και καταλογίσθηκε μη απόδοση ΦΠΑ ύψους 6.301.020 ευρώ». Αυτές οι τραγελαφικές αντιθέσεις της πολιτείας σε τόσο βασικά θέματα ισονομίας και μεταχείρισης των πολιτών δείχνουν ότι η χώρα έχει πολύ δρόμο ακόμη να διανύσει για να πλησιάσει τις σύγχρονες οικονομίες των ευρωπαϊκών κρατών.

«Η φοροδιαφυγή δεν είναι εξυπνάδα ούτε μαγκιά, είναι βαθιά αντικοινωνική συμπεριφορά», είπε ο υπουργός Οικονομίας, στα εγκαίνια του νέου αναβαθμισμένου συστήματος TAXIS. Έχει απόλυτο δίκιο. Όμως, η νόμιμη φοροδιαφυγή των ιδιοκτητών ταξί είναι κάτι χειρότερο: είναι παράδειγμα που αποκαλύπτει ότι η μάγκικη αντικοινωνική συμπεριφορά συχνά έχει τις ρίζες της στους θεσμούς ενός κράτους που παρά τις κατά καιρούς προσπάθειες , αρνείται πεισματικά τον εκσυγχρονισμό.

ΣΥΝ εναντίον CIA World Factbook !

2007-01-26T18:39:00.000+02:00

Το διαβάσαμε στα ψιλά του πολιτικού ρεπορτάζ, αλλά είναι αποκαλυπτικό της νοοτροπίας ενός τμήματος των πολιτικών μας και κατά συνέπεια, στο βαθμό που αυτοί εκπροσωπούν τους ψηφοφόρους τους, τμήματος της ίδιας της νεοελληνικής κοινωνίας:

Ο Βουλευτής του ΣΥΝ κ. Θανάσης Λεβέντης, με ερώτηση του στην Υπουργό Παιδείας καταγγέλλει το νέο βιβλίο μαθηματικών της 6^ης Δημοτικού για τα εξής τρομερά και βεβαίως . . . αντισοσιαλιστικά περιεχόμενα:

Πρώτο, λέει ότι

«Την ιστοσελίδα της CIA επικαλούνται οι συγγραφείς του βιβλίου σε υποσημείωση για να τεκμηριώσουν στατιστικά στοιχεία σχετικά με τον πληθυσμό διάφορων χωρών του κόσμου. Έτσι, στο 11ο κεφάλαιο του σχολικού βιβλίου (σελ. 29), όπου αναφέρονται στοιχεία σχετικά με τον πληθυσμό της Κίνας, της Ινδίας, των ΗΠΑ και συνολικά της Γης, υποσημειώνεται ως πηγή πληροφόρησης η έκδοση της CIA "The World Fact book 2003" !

Δεύτερο, ότι

σε άλλο σημείο του ίδιου πάντα βιβλίου, στο τετράδιο εργασιών «Οι αριθμοί αναπαράγονται», αναφέρεται σαν παράδειγμα άσκησης πολλαπλασιασμού, ο υπολογισμός των κερδών του επιχειρηματία και Προέδρου της Microsoft, Bill Gates, ως εξής: "Tο 2003 κέρδιζε 5 λεπτά κάθε δευτερόλεπτο. Πόσα χρήματα κέρδιζε σε 1 λεπτό, σε 1 ώρα, σε 1 ημέρα, σε 1 μήνα, σε ένα έτος;»

Και καταγγέλλει ο κύριος Λεβέντης ότι «Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία του ιδιοκτήτη της Microsoft τον καθιστά ένα είδος προτύπου στα μάτια των παιδιών και τα ωθεί στη μίμησή του»!

Γιατί δεν συμφωνεί με τα παραπάνω ο κ. Λεβέντης;

Καλώς ή κακώς, μια από τις εγκυρότερες και άριστα ενημερωμένες πηγές πληροφόρησης για κάθε μορφής στατιστικά στοιχεία των διαφόρων χωρών, είναι το γνωστό World Factbook που εκδίδει η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ. Επί πλέον, η ιστοσελίδα αυτής της έκδοσης είναι πολύ καλά σχεδιασμένη, γρήγορη και ευέλικτη, ώστε πράγματι να αποτελεί μοναδικό οδηγό αναφοράς για κάθε ενδιαφερόμενο και φυσικά ως προς την ορθότητα και την ακρίβεια των περιεχομένων της δεν διαφωνεί ούτε ο κ. Λεβέντης. Τα εξειδικευμένα εκπαιδευτικά και επιστημονικά ιδρύματα, ή οι υπηρεσίες του ΟΗΕ, που προτείνει ο ερωτών Βουλευτής σαν εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης, δεν έχουν την ευελιξία και άμεση ενημερότητα που προσφέρει το Factbook και η απόρριψη του, είναι μεν συμβατή με την ιδεολογία της παράταξης του ΣΥΝ, αλλά σε τίποτα δεν βοηθά όποιον ενδιαφέρεται για έρευνα και αναζήτηση στοιχείων. Αυτός ο καταστροφικού τύπου αρνητισμός και αντιαμερικανικός φονταμενταλισμός με στοιχεία θρησκευτικού φανατισμού, είναι ένα από τα βαρίδια της κοινωνίας μας που σε τίποτα δεν συμβάλλει στην εκπαίδευση και στη μάθηση για την ανάπτυξη που όλοι επιζητούμε.

Για το παράδειγμα του πολλαπλασιασμού, νομίζω ότι η αναφορά του βιβλίου στον Bill Gates είναι πολύ σωστή και διδακτική, όχι οπωσδήποτε για τον κ. Λεβέντη, αλλά για όσους συμφωνούν ότι πρέπει επί τέλους να απενοχοποιήσουμε την επιχειρηματική δράση και να πάψουμε να δαιμονοποιούμε το κέρδος. Η Microsoft και ο Bill Gates δεν είναι πρότυπα «αχαλίνωτης κερδοσκοπίας», όπως καταγγέλλει ο Βουλευτής του Συνασπισμού, αλλά αποτελούν τρανά παραδείγματα επιτυχημένης καινοτομικής επιχειρηματικής δράσης που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος μας. Γιατί είναι λάθος να δίνουμε τέτοια πρότυπα στα παιδιά;

Οι ερωτήσεις βέβαια του Βουλευτή κ. Λεβέντη προς την Υπουργό Παιδείας δεν έγιναν για να δοθούν απαντήσεις, αλλά είναι μια ακόμη φαιδρή ενέργεια υπονόμευσης της οποιασδήποτε μεταρρυθμιστικής δράσης του Υπουργείου και προσπαθεί να συντηρήσει την αναταραχή των ημερών.

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ . . .

2007-01-22T09:53:00.000+02:00

Όλοι θυμόμαστε την πρώτη περίοδο του ΠΑΣΟΚ, που όταν ήλθε ορμητικά στην εξουσία το 1981, ερωτοτροπούσε με τους «συμμάχους» του στον τριτοκοσμικό χώρο και πολλοί εγχώριοι πρασινοφρουροί έφερναν ως παράδειγμα οικονομικής ανάπτυξης προς μίμηση την «αδέσμευτη σοσιαλιστική» Γιουγκοσλαβία και τη Λιβύη του συνταγματάρχη Καντάφι. Αυτοδιαχείριση και πράσινος σοσιαλισμός ήταν στην ημερησία διάταξη τον πρώτο καιρό της Αλλαγής και το καθεστώς στη Λιβύη ταίριαζε πολύ στους οραματισμούς της υπό εκκόλαψη νομενκλατούρας της εποχής. Πολύ νερό κύλισε από τότε και ευτυχώς πια δεν απειλούμαστε από παρόμοιο σοσιαλιστικό μετασχηματισμό. Στη Λιβύη όμως που το χρώμα του καθεστώτος είναι και παραμένει πράσινο, σημειώνονται συνταρακτικές αλλαγές προς την κατεύθυνση της απελευθέρωσης της οικονομίας, που εμείς σήμερα ούτε καν τολμούμε να συζητήσουμε.

Όπως μεταδίδουν τα ξένα πρακτορεία, η Κυβέρνηση της Λιβύης αποφάσισε να προχωρήσει στη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων κατά το ένα τρίτο απολύοντας 400.000 εργαζομένους του δημόσιο τομέα!

Η αιτιολόγηση που δίνεται για την απόφαση αυτή είναι ότι η Λιβύη πρέπει να μειώσει τις κρατικές δαπάνες και να υιοθετήσει πολιτικές που θα ενδυναμώσουν τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Για υλοποίηση αυτής της πολιτικής μειώνεται δραστικά ο αριθμός των κρατικών υπαλλήλων και ο καθένας απολυόμενος θα εισπράξει μισθούς 3 ετών και επί πλέον ένα μικρό κεφάλαιο για να ξεκινήσει μια δική του επιχείρηση με στόχο την παραγωγή αγαθών που να είναι ευθέως ανταγωνιστικά προς τα εισαγόμενα στη χώρα. Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση του Καντάφι σχεδιάζει τον απεγκλωβισμό της Λιβύης από τις συνέπειες της «Ολλανδικής ασθένειας» που είναι αποτέλεσμα των άφθονων κοιτασμάτων πετρελαίου της περιοχής και της αδράνειας που αυτό επιφέρει στην παραγωγική διαδικασία.

Εμείς εδώ, χωρίς Ολλανδική Ασθένεια, αλλά βαρέως ασθενείς από αριστερά ιδεολογήματα και φαντασιώσεις, εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε για τη «μονιμοποίηση των εκτάκτων», να καταγγέλλουμε την επιχειρηματική δράση, να δαιμονοποιούμε το κέρδος και να συρρέουμε κατά χιλιάδες σε κάθε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για μια θέση στο δημόσιο. Το πρόβλημα είναι ότι εδώ, ενώ δεν υπάρχουν πετρέλαια για να πληρώνονται οι αργόμισθοι, απουσιάζει το σθένος για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις και το πολιτικό κόστος είναι πάντα το σημείο αναφοράς κάθε κυβερνητικής δράσης.

Άρθρο 15 του Συντάγματος και ιδιωτική Τηλεόραση

2007-01-16T19:27:00.000+02:00

Πέντε διευθυντές ειδήσεων των πέντε μεγαλύτερων ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών σταθμών της χώρας οι οποίοι καθημερινά, άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο, αποβλακώνουν τους θεατές με δελτία «μη-ειδήσεων», ζητούν να ανοίξει άμεσα η συζήτηση για το Άρθρο 15 του Συντάγματος ώστε να μπορούν να λειτουργούν περισσότερο ελεύθερα (!), χωρίς κανένα φραγμό και έλεγχο, απαιτώντας ίση μεταχείριση με τις εφημερίδες και την έντυπη ενημέρωση.

Οι πέντε σταθμοί είναι ο Alpha, το Alter, ο Ant1, το Mega, και ο Star.

Τι λέει το Άρθρο 15 του Συντάγματος; Το άρθρο αυτό ορίζει ότι « Οι προστατευτικές για τον τύπο διατάξεις του προηγουμένου άρθρου δεν εφαρμόζονται στον κινηματογράφο, τη φωνογραφία, τη ραδιοφωνία, την τηλεόραση και κάθε άλλο παρεμφερές μέσο μετάδοσης λόγου ή παράστασης» και ότι «Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους». Το Άρθρο 15 μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Αυτούς λοιπόν τους περιορισμούς δεν τους θέλουν τα ιδιωτικά κανάλια και ζητούν να ισχύσει και για την τηλεόραση το καθεστώς που ορίζει το Άρθρο 14 του Συντάγματος, ότι

«Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του . . .», ότι «Ο τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε προληπτικό μέτρο απαγορεύεται», κλπ.

Ολόκληρο το Άρθρο 14 είναι εδώ.

Είμαι ένας φιλελεύθερος πολίτης και απορρίπτω τον κρατικό έλεγχο στη ζωή μου και στις επιλογές που κάνω. Όμως, για να επιλέγω σωστά, απαιτώ την ελεύθερη, πλουραλιστική πληροφόρηση και θέλω να υπάρχουν θεσμοί και νόμοι που διασφαλίζουν αυτό το δικαίωμα. Η πλουραλιστική πληροφόρηση που επιζητώ, για να είναι εφικτή, πρέπει από κάπου να εξασφαλίζεται η συμμετρία στις δυνατότητες των κάθε λογής πηγών που με πληροφορούν, ώστε οι πηγές αυτές να μπορούν να υφίστανται και να λειτουργούν. Κύριες πηγές πληροφόρησης είναι ο ελεύθερος προφορικός και γραπτός λόγος του κάθε πολίτη, η έντυπη δημοσιογραφία και η ραδιοτηλεόραση. Για τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, αυτή η συμμετρία δυνατοτήτων δεν υφίσταται διότι υπάρχουν εμπόδια οικονομικής και τεχνικής φύσεως. Τα οικονομικά εμπόδια αφορούν στο υψηλό κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας ενός σταθμού ραδιοφώνου ή τηλεόρασης και τα τεχνικά σχετίζονται άμεσα με τον περιορισμένο αριθμό συχνοτήτων που μπορούν να διατεθούν για ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Έτσι, ενώ ο καθένας μπορεί να τυπώσει ακόμη και μια μονοσέλιδη εφημερίδα και να την μοιράσει στους περαστικούς ενός κεντρικού δρόμου, δεν διαθέτει τις οικονομικές και τεχνικές προϋποθέσεις για να μεταδώσει το μήνυμα του μέσα από το μικρόφωνο των ραδιοτηλεοπτικών καναλιών. Για τους λόγους αυτούς, οι θεσμοί και οι νόμοι της χώρας δεν απαιτούν προηγούμενη άδεια για έκδοση εφημερίδας, ενώ αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εγκατάσταση ενός σταθμού τηλεόρασης.

Γνωρίζω ότι η σημερινή τεχνολογία ανοίγει ορμητικά νέους δρόμους επικοινωνίας και η καινοτομία μεγεθύνει δραματικά τα πλουραλιστικά χαρακτηριστικά της πληροφόρησης. Οι ψηφιακές εκπομπές πολλαπλασιάζουν τον αριθμό των καναλιών που μπορούν να διατεθούν από το δημόσιο πόρο των συχνοτήτων. Τα Blog και τα Podcast αλλάζουν με τρομακτική ταχύτητα τους όρους μετάδοσης της πληροφορίας και των ιδεών και σίγουρα τα νομικά πλαίσια που καθορίζουν τους κανόνες της πληροφόρησης πρέπει να προσαρμόζονται στις εποχές και αυτή η συζήτηση πρέπει να γίνει. Όμως το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί σήμερα είναι να δοθεί στους ιδιωτικούς ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς η ελευθερία να εκπέμπουν χωρίς φραγμούς καταργώντας τα πλαίσια που ορίζει το άρθρο 15 του Συντάγματος. Αν σκεφθούμε ότι, δυστυχώς, ο νεοέλληνας δεν διαβάζει τίποτα και «ενημερώνεται» αποκλειστικά από τα σκουπίδια των προγραμμάτων της τηλεόρασης, η προοπτική της άρσης των φραγμών που θέτει το Σύνταγμα οδηγεί σε ένα αποκρουστικό τηλεοπτικό τοπίο κακογουστιάς, κιτρινισμού και παραπληροφόρησης, με άμεσες συνέπειες στην ίδια την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών της χώρας.

Λέει ένας εκπρόσωπος των καναλιών: «Οι συχνότητες κατά την άποψη μου δεν είναι δημόσιο αγαθό. Το μόνο δημόσιο αγαθό είναι η ενημέρωση» (!).

Αυτά είναι σοφιστείες της δεκάρας, διότι βέβαια η ενημέρωση δεν είναι δημόσιο αγαθό αλλά διαρκές και ανεξάντλητο δικαίωμα του πολίτη το οποίο καταπατάται καθημερινά από τα δελτία των «μη-ειδήσεων» των σταθμών, ενώ απεναντίας ο περιορισμένος αριθμός συχνοτήτων του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος είναι οπωσδήποτε δημόσιος πόρος και δημόσιο αγαθό όπως κάθε βιβλίο εισαγωγής στην οικονομική θεωρία διδάσκει.

Για την ώρα η συμβουλή παραμένει: μη βλέπετε τα «δελτία ειδήσεων» των ελληνικών ιδιωτικών σταθμών. Προτιμάτε το CNN και έτσι τουλάχιστον βελτιώνετε τα Αγγλικά σας!

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος μιλάει για την κατάντια των Ελληνικών Πανεπιστημίων

2007-01-11T19:42:00.000+02:00

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος, μιλώντας σήμερα το πρωί στην εξαιρετική καθημερινή εκπομπή του δημοσιογράφου Γιάννη Λοβέρδου στο ραδιοφωνικό σταθμό 984, ήταν χειμαρρώδης και δεν μάσησε τα λόγια του.

Αξίζει να διαβάσετε την απομαγνητοφώνηση τμήματος της συνέντευξης που αναφέρεται στην πανεπιστημιακή συντεχνία και την περιρρέουσα αθλιότητα. Όπου ο ήχος δεν ήταν καθαρός, οι λέξεις έχουν αντικατασταθεί με τελείες μέσα σε παρένθεση.

Η συζήτηση ξεκινάει με τον δημοσιογράφο (Λ.) να ρωτά την άποψη του κ. Πάγκαλου (Π.) για τη κατάσταση στα Πανεπιστήμια.

«Π. Εγώ θα έλεγα ότι είναι τραγική. Ότι καμία αναπτυγμένη χώρα με τις οικονομικές δυνατότητες και κοινωνική συγκρότηση και το ιστορικό και πολιτιστικό παρελθόν της Ελλάδας δεν έχει Πανεπιστήμιο μέσα σε τέτοια κατάντια.

Λ. Ναι

Π. Πως γίνεται λοιπόν να έχουμε εκεί αυτόν το θύλακα γυφτιάς, ανικανότητας και σπατάλης, δεν ευθύνεται κάποιος; Όλοι ευθύνονται!

Λ. (. . . . . . . )

Π. . . . Όχι, όχι κύριε Λοβέρδο. Προσέξτε, προσέξτε μια στιγμή, γιατί ξέρετε ότι εγώ αυτή τη ρωμαίικη νοοτροπία δεν τη γουστάρω.

Λ. Ναι.

Π. Δηλαδή εμφανίζεται ένας διαρρήκτης, κλαίων και λέει πού ήταν το κράτος τόσα χρόνια να με σωφρονίσει να με βάλει φυλακή, το έχω δει κι αυτό. Κι αν δεν το έχτε δει εσείς αυτό – θα το έχετε δει.

Λ. Ναι, παρόμοια έχουμε δει.

Π. Ναι, ή ξέρω ‘γώ, περνάει το κόκκινο φως ο οδηγός και λέει, μα ρε παιδιά δεν υπήρχε πουθενά Τροχαία. Λοιπόν αυτά τα ρωμαίικα εμένα δεν με συγκινούν, προφανώς ευθύνεται ο πολιτικός κόσμος, προφανώς ευθύνεται το πολιτικό μας σύστημα, προφανώς τη μεγαλύτερη ευθύνη μέσα στο σύνολο αυτό των ευθυνών την έχει το ΠΑΣΟΚ που τόσα χρόνια κυβέρνησε, αλλά βεβαίως ευθύνονται κατά κύριο και αποφασιστικό λόγο αυτοί που δημιούργησαν την κατάσταση. Δεν την έκανε το κράτος, γιατί το κράτος να έχει το συμφέρον να δημιουργήσει ένα Πανεπιστήμιο το οποίο σπαταλά τεράστια ποσά των χρημάτων, βγάζει ανίκανους και ακατάρτιστους ανθρώπους, κατάλληλους μόνο για μια κακής ποιότητας δημόσια διοίκηση κι έχει πανεπιστημιακούς υπεράνω πάσης κριτικής και πάσης αξιολόγησης επειδή δεν κάνουν τη δουλειά τους και κοροϊδεύουν τον Γιαραμπή;

Λ. Θεωρείτε κι εσείς όπως (. . . . . . . . ) ότι είναι αντικρούσιμα επειδή ξεβολεύονται; Γι’ αυτό αντιδρούνε;

Π. Ε, βέβαια! Βέβαια. Και θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα που το έδωσα χθες στην επιτροπή. Είδα εις την τηλεόραση να βάλει έξαλλος εναντίον της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, του παγκοσμίου καπιταλισμού, της παγκοσμιοποίησης κ.ο.κ. ένας πανεπιστημιακός ο οποίος πριν από πολλά χρόνια ήλθε, πρωτοπόρος τότε, στις Βρυξέλλες, με παρεκάλεσε να παρέμβω με όλη τη δύναμη που μπορούσε να έχει μια εθνική αντιπροσωπεία, για να πάρει κάποια προγράμματα από την Επιτροπή, πρωτοπόρος τότε αυτός, τα επήρε τα προγράμματα και έκτοτε όπως ξέρω αποκομίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από προγράμματα κοινοτικά.

Λ. Ναι

Π. Στα οποία προφανώς αφιερώνει όλο του το χρόνο, δεν τον αφιερώνει στους ατυχείς διαδηλώνοντας και καταλαμβάνονας σχολές φοιτητές του.

Λ. Και θα προσέθετα ότι και το αποτέλεσμα αυτών των ερευνών είναι μάλλον (. . . . . . . . ).

Π. Αυτόν τον τύπο τώρα, αυτόν τον τύπο – ξέρει καλά, ξέρει καλά ποιος είναι αυτός – ξέρει πολύ καλά και . . τον αποκαλώ έτσι και με την πρόθεση να μην του ξαναπώ καλημέρα στη ζωή μου. Όχι γιατί πήρε τα προγράμματα, τον χειροκροτώ γιατί πήρε τα προγράμματα, δεν θα του ξαναπώ καλημέρα στη ζωή μου ποτέ επειδή τον είδα να βρίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το σύστημα χάρη στο οποίο αυτός ζει με . . . πλουσιοπάροχα. Λοιπόν αυτός ο τύπος τώρα τι είδους σεβασμό, αν θέλετε, μπορεί να αξιώσει από την κοινωνία, από τους φοιτητές του και από οποιονδήποτε συνάνθρωπο του, όταν μπορεί να φθάσει σε τέτοιο σημείο εξαχρείωσης πνευματικής και ιδεολογικής και υποκρισίας. Και (. . . . . . ) όλους τους πανεπιστημιακούς που μας ακούνε, γιατί ξέρετε η υπομονή έχει φθάσει στα όρια της. Πόση υποχρέωση έχουνε, ξέρετε, οι Πανεπιστημιακοί να εργάζονται τη βδομάδα;

Λ. Ελάχιστη . .

Π. Πόση είναι η υποχρέωση τους; Με συγχωρείτε, όχι πόσο εργάζονται . . σαράντα ώρες την εβδομάδα υποχρεούνται, έχουν οκτάωρη απασχόληση.

Λ. Μάλιστα.

Π. Λοιπόν, πάμε μια βόλτα σε ένα οποιοδήποτε Πανεπιστήμιο της προτίμησης σας να δούμε πόσους θα βρούμε;

Λ. Καλά, το συζητάτε . .

Π. Ε;

Λ. Σαφώς και έχετε δίκιο.

Π. Ναι, αλλά αυτά είναι άθλια πράγματα κύριε Λοβέρδο, είναι άθλια, τουλάχιστον να μη μιλάνε. Τουλάχιστο να μη μιλάνε!

Λ. Εγώ . .

Π. Τουλάχιστον να μη δίνουνε μαθήματα στους υπολοίπους.

Λ. Εγώ θα πρέπει να πω ότι πραγματικά, σ’ άλλα πράγματα μπορούμε να τον κρίνουμε, αλλά σ’ αυτό το θέμα του άρθρου 16, ο Πρόεδρος του κόμματος σας . . .

Π. Και θέλω να μου επιτρέψετε να διαφοροποιήσω όλους αυτούς οι οποίοι με εντιμότητα και θάρρος και χρειάζεται μεγάλο θάρρος, γιατί τρως ξύλο άμα μιλήσεις στο Πανεπιστήμιο έτσι όπως κατάντησε σήμερα, τρως ξύλο, σου πετάνε μπογιές, σου (. . . . . ) το μάθημα σου οι τρομοκράτες οι οποίοι έχουνε εγκαταστήσει το νόμο τους μέσα στο δήθεν άσυλο. Και το άσυλο, το οποίο εμείς με ιδρώτα και αίμα κατακτήσαμε τη δεκαετία του 60 για να υπάρχει ελευθερία της γνώμης και της σκέψης, έχει γίνει το αντίστροφο του.

Λ. Ακριβώς.

Π. Δηλαδή ένας χώρος στον οποίο κανείς δεν τολμά να μιλήσει αν δεν συμφωνεί με τις δυναμικές μειοψηφίες της άκρας αριστεράς.

Λ. Με κάποιους φοιτητικοσυνδικαλιστές . . έτσι και γι’ αυτό το λόγο πρέπει να αλλάξει όμως κύριε Πάγκαλε και η εκλογή των πρυτανικών αρχών από αυτούς τους . . .

Π. Εγώ θεωρώ κύριε Λοβέρδο, θεωρώ και το είπα και στη Βουλή, ότι το άρθρο 16 τεχνηέντως δημιουργήθηκε και θα πω ότι τεχνηέντως ενθαρρύνθηκε από την κυβέρνηση στην πρώτη του φάση γιατί είχαν την αφελή άποψη ότι αν σπρώξουν την άκρα αριστερά εναντίον του άρθρου 16, θα δημιουργήσουν προβλήματα στο ΠΑΣΟΚ και θα περάσουν τις δικές σους μεταρρυθμίσεις χωρίς συζήτηση. Όλος ο συλλογισμός και όλος ο μηχανισμός απεδείχθη τελείως εκτός πραγματικότητας. Τελικά η όλη ιστορία του άρθρου 16 ξεφούσκωσε χθές. Τελείωσε η συζήτηση για το άρθρο 16.

Λ. Ναι, ναι, νομίζω ότι τελείωσε.

Π. Τελείωσε, τώρα πια η συζήτηση θα είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος ή όχι, αν θέλει κανείς να διαδηλώσει θα πρέπει να διαδηλώσει εναντίον της αναθεώρησης του Συντάγματος.

Λ. Και είδαμε ότι η διαδήλωση μικρή ήταν και . .

Π. Επρόκειτο για γελοία εκδήλωση πολύ χαμηλού επιπέδου και πραγματικά λυπάμαι γιατί είχε την υποστήριξη μαζικών φορέων που σέβομαι και τιμώ όπως η ΑΔΕΔΥ, η ΓΣΕΕ και οι φορείς των εκπαιδευτικών.

Λ. Πως όμως κρίνετε το γεγονός . . .

Π. Αν όμως οι φορείς των εκπαιδευτικών εκπροσωπούνται από αυτούς τους παράδοξους τύπους που χτυπιόντουσαν στους ήχους ενός πολύ κακής ποιότητας ροκ, γιατί εμένα μ’ αρέσει πολύ το ροκ και το παρακολουθώ, πρόκειται, . . για όνομα του Θεού . .

Λ. Κύριε Πάγκαλε, όμως, πως κρίνετε το γεγονός ότι παρά το ότι ο κύριος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο κύριος Παπανδρέου, πρέπει να το ομολογήσουμε, έδειξε σθεναρή στάση στην υποστήριξη της αναθεώρησης του άρθρου 16 στην οποία μάλιστα ήταν και πρωτοπόρος, πριν από τη ΝΔ το είχε πει, ήθελα να σας ρωτήσω πως δικαιολογείτε το γεγονός ότι υπήρξαν σημαντικά στελέχη, όχι περιθωριακά στελέχη, του ΠΑΣΟΚ που αντέδρασαν σ΄ αυτήν την αναθεώρηση.

Π. Είναι ο κύριος Βενιζέλος και ο κύριος Λοβέρδος.

Λ. Χμ . χμ . . όχι δεν έχει συγγένεια μαζί μου, να το διευκρινίσω . .

Π. Ορίστε ;

Λ. Άλλος Λοβέρδος εκείνος, άλλος εγώ.

Π. Ο Λοβέρδος ο Ανδρέας, ο βουλευτής, οι οποίοι είναι πράγματι σημαντικά στελέχη τα οποία θεωρούν ότι δεν πρέπει να ψηφίσουν υπέρ του άρθρου 16 στην παρούσα Βουλή, μέχρι στιγμής δηλαδή, γιατί χθες ήταν και δύσκολο να καταλάβει κανείς το νόημα των παρεμβάσεων τους.

Λ. Χμ . .

Π. Υπάρχει και ο κύριος Κοσμίδης αλλά δεν φαντάζομαι να τον περιλαμβάνετε στα σημαντικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Λ. Μήπως ο . .

Π. Είναι απλώς ένας Βουλευτής.

Λ. Μήπως όμως ο κύριος Κοσμίδης όμως, υπονοείται, ότι πίσω του είναι ο κύριος Σημίτης;

Π. Α, δεν ξέρω, εγώ δεν έχω δικαίωμα να κάνω τέτοιες . . . .»

Δεν παρέλειψε ο κ. Πάγκαλος, όπως διαβάσατε, να σχολιάσει με κομψό τρόπο και τις παρεμβάσεις των βουλευτών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ κ.κ. Ευάγγελου Βενιζέλου – Ανδρέα Λοβέρδου για τους οποίους κι εγώ ομολογώ ότι δεν έχω καταλάβει για πιο πράγμα προσπαθούν να πείσουν όσους ακόμη τους ακούνε.

Το σίγουρο είναι ότι ο κ. Βενιζέλος, όπως μας ενημερώνει με χθεσινό άρθρο στο προσωπικό του ιστολόγιο, ενδιαφέρεται πάρα πολύ για τα καιρικά φαινόμενα και κατέθεσε από κοινού με τον κ. Ανδρέα Λοβέρδο ερώτηση στους αρμόδιους Υπουργούς ζητώντας να ενημερώσουν τη Βουλή για τις ενέργειες που έχουν κάνει και τι σκέπτονται να προγραμματίσουν στο προσεχές διάστημα σχετικά με «τις περίεργες κλιματολογικές συνθήκες»!

Απολαύστε τριτοκοσμικό θέαμα στην καρδιά της πρωτεύουσας

2007-01-09T22:33:00.000+02:00

Η φωτογραφία είναι σημερινή. Τα ιστορικά Προπύλαια του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών καλύπτονται από κουρελού με συνθήματα εναντίον κυβέρνησης, αξιωματικής αντιπολίτευσης και Ευρωπαϊκής Ένωσης (!) καλώντας στο δρόμο «φοιτητές, σπουδαστές, μαθητές, εργαζόμενους, εκπαιδευτικούς» για τη μεγάλη μάχη εναντίον της αλλαγής στο άρθρο 16 του Συντάγματος.

Πάλι καλά που τα συνθήματα της κουρελούς δεν βάζουν στην ίδια ομάδα τους εκπαιδευτικούς με τους εργαζόμενους – άλλωστε ένας στόχος της μάχης που δίνεται είναι να μην περάσει καμιά αλλαγή που θα υποχρεώσει τους πρώτους να εργάζονται!

Την κουρελού δεν τολμά να την απομακρύνει κανείς.

Η κουρελού είναι «σύμβολο ελευθερίας», «πανεπιστημιακού ασύλου» και «δημοκρατικών κατακτήσεων». Βέβαια αν είχε φωνή το άγαλμα του Κοραή που φαίνεται στη φωτογραφία θα βροντοφώναζε ότι « . . . η ελευθερία . . . του ανθρώπου είναι να πράσσει ανεμποδίστως όχι ό,τι θέλει, αλλ’ ό,τι συγχωρούν οι νόμοι» και θα συμπλήρωνε « . . . Εξεναντίας αληθινήν ελευθερίαν τότε μόνον έχει ο πολίτης, όταν την μεταχειρίζεται με τρόπον, ώστε να μην εμποδίζη άλλου συμπολίτου κανενός την ελευθερίαν»*.

Άραγε πόσοι από τους σημερινούς διαδηλωτές των δρόμων έχουν ακούσει ποτέ αυτά που έγραψε ο μεγάλος Δάσκαλος του Γένους;

Την κουρελού στηρίζουν:

Οι κρατικοδίαιτες μειοψηφίες που εδώ και χρόνια φρενάρουν κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού για την ανάπτυξη και την πρόοδο.

Οι συντεχνίες των καθηγητών που παλεύουν για να μην αλλάξει τίποτα στο κρατικό μονοπώλιο της ανώτατης εκπαίδευσης.

Ο συνδικαλιστές των κάθε κατηγορίας δημοσίων υπαλλήλων.

Η ΓΣΕΕ που εκπροσωπεί πια σχεδόν αποκλειστικά το δημόσιο τομέα.

Οι «πατριώτες» βουλευτές μας από τη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που ψαρεύουν ψήφους στα θολά νερά.

Οι «σοσιαλιστές» του κ. Αλαβάνου που ελέγχουν την συντεχνία των Καθηγητών ΑΕΙ.

Το ΚΚΕ λόγω παράδοσης και ιδεολογίας.

Οι αντιευρωπαϊστές του ΛΑΟΣ και οι σύμμαχοι τους.

Οι ανυποψίαστοι μαθητές και σπουδαστές και το διαχρονικό όνειρο της μέσης ελληνικής οικογένειας για ένα οποιοδήποτε «χαρτί» και μια θέση στο δημόσιο.

Από αύριο Τετάρτη 10 Ιανουαρίου το ντεκόρ στα Προπύλαια θα συμπληρωθεί με πρόσθετα στολίδια και οι γύρω δρόμοι θα ζωντανέψουν με πλούσιο μουσικό πρόγραμμα όπου θα κυριαρχούν τα μπουζούκια, οι ντουντούκες και επαναστατικά τραγούδια του εμφυλίου που θα καλούν το λαό σε αντίσταση εναντίον των «μονοπωλίων» για να παραμείνει η Παιδεία πάντα κρατικό μονοπώλιο!

*Αδαμάντιος Κοραής, «Πολιτικαί Παραινέσεις προς τους Έλληνας»

«Ασκήσεις Φιλελευθερισμού»*: Το τελευταίο βιβλίο του Πάσχου Μανδραβέλη

2007-01-08T21:38:00.000+02:00

Από τα λίγα δώρα που παίρνω στις γιορτές, τα περισσότερα είναι βιβλία. Εφέτος, ένα από αυτά μου τράβηξε αμέσως την προσοχή και με απορρόφησε μέχρι την τελευταία σελίδα. Πρόκειται για το νέο βιβλίο του Πάσχου Μανδραβέλη «Ασκήσεις Φιλελευθερισμού». Στις 246 σελίδες του έχουν συγκεντρωθεί μια σειρά από άρθρα του γνωστού δημοσιογράφου που κατά καιρούς δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες και κερδίζουν αμέσως τον αναγνώστη με τη γενναιότητα των θέσεων που υποστηρίζουν και τον καθαρό λόγο. Με γλώσσα πλήρη, αλλά απλή και κατανοητή, φωτογραφίζεται ο νέο-ελληνικός ανορθολογισμός και ανεξάρτητα από τις πολιτικές απόψεις του καθενός, οι σελίδες του βιβλίου είναι χρήσιμα μαθήματα που θα έπρεπε να τα μελετήσουν όλοι, όσοι συμφωνούν και περισσότερο όσοι διαφωνούν με τις θέσεις που αναπτύσσονται.

Δεν γνωρίζω προσωπικά τον συγγραφέα και ομολογώ ότι μέχρι σήμερα δεν έτυχε να έχω προσέξει τα άρθρα του, ακόμη κι αυτά που δημοσιεύθηκαν στην Καθημερινή που ξεφυλλίζω κάθε πρωί. Δεν διαβάζω συχνά τις αναλύσεις που γράφονται κάθε μέρα στις αθηναϊκές εφημερίδες και νομίζω ότι αρκετοί αναγνώστες βλέπουν με δύσπιστο μάτι τα δημοσιογραφικά κείμενα αυτής της κατηγορίας. Συχνά η ανάγκη για επαγγελματική επιβίωση οδηγεί τους περισσότερους έλληνες δημοσιογράφους σε συμβιβασμούς, θολές θέσεις και άχρωμο λόγο, ή ακόμη χειρότερα σε ξύλινη γλώσσα και κιτρινισμό.

Δεν συμβαίνει αυτό με τον Πάσχο Μανδραβέλη. Τα κείμενα του βιβλίου είναι πολύ σημαντικά και κατά τη γνώμη μου συνιστούν γενναία παρέμβαση και «μπούσουλα» για αναζήτηση και ανάλυση της παθογένειας στη νεοελληνική κοινωνία.

Τα άρθρα παρουσιάζονται σε πέντε ενότητες που σύμφωνα με τα περιεχόμενα του βιβλίου είναι:

α. Ενάντια στο ρατσισμό και το φόβο του άλλου

β. Πέρα από θρησκείες και εκκλησίες

γ. Απέναντι στη φενάκη του έθνους

δ. Υπέρ παγκοσμιοποίησης

ε. Άνθρωποι και δικαιώματα στο παγκόσμιο χωριό

Όπως λέει ο συγγραφέας στον πρόλογο του, «Κάθε άρθρο είναι και μια μικρή θεωρία για τα πράγματα». Συμφωνώ απόλυτα και συνιστώ σε όλους να το διαβάσουν.

*«Ασκήσεις Φιλελευθερισμού» Πάσχος Μανδραβέλης, σελίδες 264, Εκδόσεις τυπωθήτω-Γιώργος Δαρδανός, Αθήνα, Νοέμβριος 2006, ISBN 960-402-276-8

Η σύλληψη του κ. Γιάννη Μίχα στις Βρυξέλλες

2006-12-21T15:33:00.000+02:00

Τι είναι πάλι τούτη η ιστορία με τον Νομάρχη Πειραιώς κ. Μίχα, το επεισόδιο και τη σύλληψη του στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών;

Όπως γράφουν σήμερα το πρωί οι εφημερίδες, «Το επεισόδιο συνέβη όταν ο Νομάρχης Πειραιά διαμαρτυρήθηκε για την καθυστέρηση της πτήσης και την απώλεια αποσκευών. Τότε δέχθηκε την επίθεση αντρών της Βελγικής Αστυνομίας, οι οποίοι τον συνέλαβαν και τον ακινητοποίησαν με χειροπέδες επί μιάμιση ώρα. Στο ίδιο διάστημα τέθηκαν σε ομηρία, όλα τα μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας και Έλληνες ευρωβουλευτές που ταξίδευαν μαζί».

Είναι γνωστό ότι χθες σε πολλά αεροδρόμια της Βόρειας Ευρώπης υπήρξαν πολύωρες καθυστερήσεις και ματαιώσεις πτήσεων λόγω ομίχλης. Τα προβλήματα συνεχίζονται και σήμερα. Μόνο μέχρι χθες το βράδυ, η British Airways είχε ανακοινώσει τη ματαίωση 200 πτήσεων από το αεροδρόμιο Heathrow του Λονδίνου από ένα σύνολο 400 πτήσεων και χιλιάδες επιβάτες σε πολλά ευρωπαϊκά αεροδρόμια ταλαιπωρήθηκαν. Μέσα λοιπόν σ’ αυτόν τον πανικό, βρέθηκε ο κ. Μίχας με τη συνοδεία του και ο εκνευρισμός του ίσως ήταν απόλυτα δικαιολογημένος. Πάντως πρέπει να είχε ακούσει για την ομίχλη και τα προβλήματα που δημιούργησε. Ένα από αυτά ήταν και απώλεια αποσκευής της Υπερνομάρχη κυρίας Φώφης Γεννηματά η οποία ταξίδευε μαζί με τον κ. Μίχα και άλλα μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας αιρετών εκπροσώπων της Αυτοδιοίκησης.

Όμως, εναντίον τίνος στράφηκε η διαμαρτυρία του; Εναντίον της Ολυμπιακής; Μα ίσως είναι η πρώτη φορά που δεν ευθύνεται για την αναστάτωση ο αποτυχημένος εθνικός αερομεταφορέας μας. Τότε με ποιον τα έβαλε ο κύριος Νομάρχης; Με τις αρχές του αεροδρομίου; Με την ίδια την ομίχλη; Παράξενα πράγματα!

Επί πλέον, με ποιον τρόπο διαμαρτυρήθηκε; Αναρωτιέμαι, απλά αναρωτιέμαι, μήπως ο Γιάννης Μίχας εκδήλωσε τον ανθρώπινο εκνευρισμό του με το γνωστό ύφος που οι περισσότεροι συμπατριώτες μας συνηθίζουν να διαμαρτύρονται, δηλαδή με δυνατές φωνές, επιθετικότητα και τσαμπουκά. Αν είναι έτσι, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι αυτές οι συμπεριφορές ευδοκιμούν μόνο στα νότια βαλκάνια και ότι στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για όλα τα πράγματα υπάρχουν κανόνες και πρότυπα από τα οποία δεν εξαιρείται κανείς.

Αν πάλι υπήρξε θύμα κατάφωρης αυθαιρεσίας των οργάνων του αεροδρομίου, θα πρέπει να εξηγήσει ακριβώς τι συνέβη και να ακουσθεί ο αντίλογος των υπηρεσιών του αεροδρομίου των Βρυξελλών ώστε να έχει τη συμπάθεια της κοινής γνώμης. Δυστυχώς, το βίντεο που τραβήχτηκε μάλλον από κάποιον της συνοδείας του και προβλήθηκε στα Ελληνικά ΜΜΕ και στο οποίο ακούγεται η φωνή «πονάει, πονάει» (!), δεν είναι αρκετά διαφωτιστικό.

Το ίδιο θα έπρεπε να είχε κάνει και η συμπαθέστατη υπερνομάρχης κυρία Γεννηματά πριν προβεί στις βαρύγδουπες δηλώσεις της περί ατομικών ελευθεριών, δικαιωμάτων και ποιότητας της δημοκρατίας στην Ευρώπη, διότι αν πρόκειται να αρχίσουμε να μιλάμε για ποιότητα δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σίγουρα δεν θα πρέπει να αρχίσουμε από το Βέλγιο.

Γιατί δεν βλέπω το ΣΚΑΪ TV

2006-12-16T20:02:00.000+02:00

Όταν τον περασμένο Οκτώβριο ξεκίνησε το ομολογουμένως καλής ποιότητας πρόγραμμα του νέου τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ, υπήρχε ένα γενικότερο ενδιαφέρον μεταξύ πολλών τηλεθεατών οι οποίοι απορρίπτουν τα σκουπίδια και την κακογουστιά των ιδιωτικών καναλιών που σχεδόν μονοπωλούν τον τηλεοπτικό χρόνο. Δυο μήνες μετά από αυτό το ξεκίνημα, θέλω να πω για ποιους λόγους ΔΕΝ βλέπω αυτό το κανάλι και γιατί πιστεύω ότι ΔΕΝ θα μακροημερεύσει.

Η απόφαση των υπευθύνων του σταθμού να μεταγλωττίζουν τα προγράμματα στην Ελληνική ήταν λάθος. Δεν μπορώ να φαντασθώ ότι η επιλογή αυτή είχε κίνητρα «εθνικοπατριωτικά», απλά φαίνεται ότι ήταν λανθασμένη η μελέτη αγοράς πάνω στην οποία βάσισαν οι υπεύθυνοι τη στρατηγική τους. Η μεταγλώττιση καταστρέφει την ποιότητα του προγράμματος και συνήθως καταστρέφει και τη γλώσσα. Θυμάμαι, πριν μερικά χρόνια, σε περιόδους παραμονής στη Γερμανία, την αποστροφή που νιώθαμε όταν τολμούσαμε να παρακολουθήσουμε μια κινηματογραφική ταινία στο σινεμά ή στην τηλεόραση και ακούγαμε με φρίκη μέσα από τα χείλη του Clint Eastwood ή της Vanessa Redgrave να ακούγεται η Γερμανική γλώσσα! Δεν έχω τίποτα με την Γερμανική – η ίδια κακογουστιά θα ξεπηδούσε αν μέσα από τα χείλη του μακαρίτη Δημήτρη Χορν στην Κάλπικη Λίρα ακουγόταν η Αγγλική γλώσσα, ή αν μας υποχρέωναν να υποστούμε τον Michael Caine στον Educating Rita να «μιλά» Γαλλικά! Η απλοϊκή σκέψη που κυριάρχησε στους υπευθύνους του σταθμού και αποφάσισαν να παρουσιάζουν τόσο αξιόλογα προγράμματα μεταγλωττισμένα στην Ελληνική, μάλλον βασίσθηκε στην εκτίμηση ότι θα αυξήσουν τις μετρήσεις θεαματικότητας αν προσφέρουν εύπεπτο θέαμα στον Έλληνα τηλεθεατή ο οποίος βέβαια δεν είναι ιδιαίτερα γλωσσομαθής. Ξεχνούν όμως ότι ο τηλεθεατής αυτός έχει πια συνηθίσει να ακούει την ξένη γλώσσα και συγχρόνως να διαβάζει υπότιτλους και ξενίζεται μάλλον δυσάρεστα με τις μεταγλωττίσεις. Ακόμη περισσότερο, όταν το κανάλι απευθύνεται στον τηλεθεατή που προτιμά προγράμματα ποιότητας και ο οποίος κατέχει αναπτυγμένα κριτήρια αξιολόγησης και αισθητικής που απορρίπτουν τη διαστρέβλωση που προκύπτει από τις μεταγλωττίσεις.

Δεύτερο, γιατί άραγε ο σταθμός εκπέμπει αποκλειστικά στη φόρμα 16:9 και όχι στη φόρμα 4:3 όπως όλοι οι άλλοι; Η πλειοψηφία των ελληνικών νοικοκυριών σε όλη τη χώρα έχει ακόμη τηλεοράσεις που δεν συντονίζονται σε αυτή τη νέα διάσταση οθόνης, ή κι αν ακόμη διαθέτει κατάλληλη συσκευή, δεν πολυσκοτίζεται να κάνει τις αναγκαίες ρυθμίσεις για να χαρεί ο ΣΚΑΪ!

Τρίτο, ποιους ψυχαγωγεί η μεταμεσονύκτια σύνδεση του σταθμού με το Fashion TV; Τι σχέση έχει το κοινό που ο ΣΚΑΪ φιλοδοξεί να προσελκύσει, προσφέροντας πράγματι αξιόλογα προγράμματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, με τις ατέλειωτες πασαρέλες μόδας που σερβίρει αργά το βράδυ; Η πλήρωση της μεταμεσονύκτιας ζώνης με προβολές κινηματογραφικών ταινιών θα ταίριαζε καλύτερα στο προφίλ που επιχειρεί να διαμορφώσει ο σταθμός.

Νομίζω ότι η ιδιοκτησία του ΣΚΑΪ TV πρέπει να επανεκτιμήσει, όσο είναι καιρός, τις βασικές στρατηγικές επιλογές της που αφορούν τη μορφή και τη σύνθεση των προγραμμάτων του. Υπάρχει κομμάτι της αγοράς που αποζητά κάτι διαφορετικό και η ευκαιρία που προσφέρει ο νέος ΣΚΑΪ δεν πρέπει να χαθεί.

Σημείωση: Για όσους δεν γνωρίζουν, ο ΣΚΑΪ εκπέμπει στο Νομό Αττικής στις εξής συχνότητες:

Πάρνηθα - Κανάλι 30 UHF

Υμηττός – Κανάλι 49 UHF

Αίγινα – Κανάλι 59 UHF

και δορυφορικά μέσω του Hellas Sat.

Περί ΟΤΕ, Εθνικής Ασφαλείας, κλπ.

2006-12-15T22:35:00.000+02:00

Αρκετά συχνά, όταν ακούω ηλίθιες δηλώσεις πολιτικών προσώπων, θυμάμαι ένα κείμενο του Ευάγγελου Λεμπέση που διάβασα πριν από μερικά χρόνια με τίτλο «Η τεράστια Κοινωνική Σημασία των Βλακών εν τω Συγχρόνω Βίω» που είχε για πρώτη φορά δημοσιευθεί στην Εφημερίδα των Ελλήνων Νομικών το 1941 και αργότερα εκδόθηκε σε βιβλίο που διαβάζεται ακόμη. Γράφει σε ένα σημείο ο Λεμπέσης « . . . Ο Βλάξ ως πλησιέστερος προς το ζωϊκόν βασίλειον, έχει την ένστικτον καχυποψίαν ούτω ανεπτυγμένην, ώστε να αδυνατεί να διαγνώσει, ή να εννοήσει τους συλλογισμούς και λογικούς υπολογισμούς του ευφυούς, βασιζομένους όχι εις το ένστικτον, αλλά εις την διάνοιαν».
Θα έλεγα ότι τα βλακώδη επιχειρήματα που λέγονται τις μέρες αυτές από εκείνους που πολεμούν με λύσσα την πώληση του ΟΤΕ, μάλλον εντάσσονται σ’ αυτή την περιγραφή, διευκρινίζοντας, όμως, ότι το πιθανότερο είναι, πως αυτοί που έχουν ξεσηκωθεί για να ματαιωθεί η ιδιωτικοποίηση, δεν θεωρούν τους εαυτούς τους βλάκες, αλλά θεωρούν βλάκες όλους εκείνους στους οποίους απευθύνονται, δηλαδή το σώμα των Ελλήνων ψηφοφόρων. Αποκορύφωμα ήταν η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή και η ρητορεία της κυρίας Μιλένας Αποστολάκη του ΠΑΣΟΚ, που μεταξύ άλλων ευφυών δηλώσεων, είπε «. . . τα τηλεπικοινωνιακά συστήματα των Ενόπλων Δυνάμεων διασυνδέονται με το τηλεπικοινωνιακό δίκτυο του ΟΤΕ. Είναι σαφές επομένως ότι η κυβέρνηση ξεπουλά ζωτικής σημασίας εθνικά συμφέροντα» (!)

Φαίνεται ότι έχουν στερέψει τα οικονομικά επιχειρήματα εναντίον της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ και οι αντιδρούντες επιστρατεύουν πλέον τα βλακώδη εθνικοπατριωτικά συνθήματα περί ασφαλείας της χώρας και άλλες παρόμοιες μπούρδες που ακούγονται συχνά.

Νομίζω όμως ότι την καλύτερη απάντηση στη κυρία Μιλένα Αποστολάκη έδωσε σήμερα η Πανδώρα του Βήματος και αξίζει να διαβάσει κανείς τα επιχειρήματα μιας δημοσιογραφικής στήλης που δεν είναι βέβαια φιλοκυβερνητική:

« . . . . . Ας δούμε, κατ’ αρχάς, την απάντηση που δίνει η κυβέρνηση. Πρώτα απ’ όλα, ακόμη και οι στρατιωτικές επικοινωνίες που γίνονται μέσω του υφισταμένου δικτύου του ΟΤΕ είναι κρυπτογραφημένες. Κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, όμως, είναι ασύρματες και γίνονται μέσω πολύ υψηλών συχνοτήτων. Επίσης, όπως ανέφερε και ο υφυπουργός Πέτρος Δούκας κατά τη συζήτηση της τροπολογίας στη Βουλή, μέρος των στρατιωτικών επικοινωνιών πραγματοποιείται μέσω δορυφόρου (του «Helios II» για τη χρήση του οποίου η χώρα έχει συνάψει διακρατική συμφωνία με τη Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο και την Ισπανία).

Τέλος, ο στρατός έχει αρχίσει να αναπτύσσει πριν από το 2000, επί κυβέρνησης Κώστα Σημίτη και υπουργίας Άκη Τσοχατζόπουλου, το δικό του ψηφιακό δίκτυο (σύστημα «Ερμής») το οποίο έχει υλοποιηθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος του και σε λίγο καιρό θα έχει ολοκληρωθεί, όπως βεβαιώνει αρμοδίως το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Μέσω του «Ερμής» θα είναι δυνατή η επικοινωνία του κέντρου επιχειρήσεων με όλες τις μονάδες ανά την ελληνική επικράτεια.

Αυτά, εν ολίγοις, αντιτείνει η κυβέρνηση, αλλά εμείς δεν πρέπει να «ψαρώσουμε» μπροστά στους τεχνικούς όρους. Διότι η Μιλένα Αποστολάκη κρίνει την απάντηση «γραφική», επισημαίνοντας κιόλας ότι προκαλεί «θυμηδία» - και η Μιλένα είναι σοβαρό πρόσωπο: για να το λέει, κάτι περισσότερο θα ξέρει από εμάς.

Πως είναι δυνατόν όμως για τους πολίτες χωρίς εξειδικευμένη γνώση των επικοινωνιακών τεχνολογιών να κρίνουν ποια από τις δύο πλευρές έχει δίκιο. Ο μόνος τρόπος είναι να εκτιμήσει την αξιοπιστία της κάθε πλευράς: από τη μία της Μιλένας και, από την άλλη, της κυβέρνησης και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Αν όμως η Μιλένα έχει δίκιο, τότε ο Πρωθυπουργός, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και όλοι οι επιτελείς ως τον τελευταίο είναι, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αφελείς, ή, στη χειρότερη, επικίνδυνα ηλίθιοι. (Χωρίς βεβαίως να αποκλείεται και το ενδεχόμενο να είναι όλοι τους εξωνημένοι: κανονικοί προδότες!. . )

Έτσι ο καθένας μας καλείται να αναλογισθεί αν είναι ποτέ δυνατόν να υφίσταται τέτοιου μεγέθους συνωμοσία εις βάρος της εθνικής ασφαλείας, στην οποία να μετέχουν κυβέρνηση και ηγεσία Ενόπλων Δυνάμεων, και να το γνωρίζει μόνο . . .η Μιλένα! Το ΠΑΣΟΚ έχει όλο το δίκιο του κόσμου , όταν επισημαίνει ότι τα δίκτυα του ΟΤΕ δεν πρέπει να πωληθούν, επειδή είναι δημόσιο αγαθό (όπως ακριβώς και οι δρόμοι), για το οποίο η χώρα έχει χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά δεν είναι δυνατόν το ΠΑΣΟΚ να χρεώνεται συνωμοσιολογία και μάλιστα επιπέδου Λιακόπουλου ή Καρατζαφέρη. Αυτό φαίνεται ότι το καταλαβαίνει ο Γιώργος και μάλλον είναι ο λόγος για τον οποίο είπε στη Μιλένα το «εύγε και φεύγε» από το Πολιτικό Συμβούλιο. . . . . ΤΟ ΒΗΜΑ 15/12/2006»

Εν κατακλείδι, γιατί να έχει ζωτική σημασία για την ασφάλεια της χώρας ο ΟΤΕ; Δηλαδή, αν ξεχάσουμε τον ΟΤΕ, δεν χρησιμοποιεί ο Στρατός καθημερινά την κινητή τηλεφωνία που ελέγχεται από τρεις ιδιωτικές εταιρείες, εκ των οποίων οι δύο είναι ξένες πολυεθνικές;

Αλίμονο αν η ασφάλεια επικοινωνιών των Ενόπλων Δυνάμεων εξαρτάται από τον οποιοδήποτε ΟΤΕ, δημόσιο ή ιδιωτικό. Τέτοιες ανόητες υποθέσεις χαρακτηρίζουν απλά την «ένστικτον καχυποψίαν» του βλακός, όπως λέει και ο Ευάγγελος Λεμπέσης, είτε ο Βλαξ είναι αυτός που τις προτείνει, ή αυτός που τις πιστεύει.

«Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΔΙΔΑΞΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΟΥ» !

2006-12-10T15:27:00.000+02:00

Η χθεσινή Ελευθεροτυπία φιλοξενεί στις σελίδες της μια συζήτηση που είχε η δημοσιογράφος Ολυμπία Λιάτσου με τον πρόεδρο της ΔΟΕ κ. Δ. Μπράτη. Ο συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των δασκάλων, πιστός στην προσωπική του στρατηγική να συντηρεί με κάθε μέσο το δημόσιο προφίλ του, κακέκτυπο αντίγραφο των συναδέλφων του της εποχής της συνδικαλιστικής παρακμής στη Μεγάλη Βρετανία των δεκαετιών 1950 – 1960, διαχειρίζεται τη δημοσιότητα που πέτυχε με πολύ έξυπνο τρόπο έχοντας απ’ ότι φαίνεται ένα και μοναδικό στόχο: να είναι υποψήφιος σε προσεχείς βουλευτικές εκλογές και βουλευτής στη Βουλή των Ελλήνων αν τα καταφέρει να εκλεγεί, πάντα για το καλό του λαού!

Ο κύριος Δημήτρης Μπράτης ουδόλως ενδιαφέρεται κατά βάθος για την πολυπληθή τάξη που εκπροσωπεί και τα πραγματικά προβλήματα της. Όπως και άλλοι συνάδελφοι του από το χώρο του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού, έχει την ευγενή φιλοδοξία της πολιτικής καριέρας και αυτό περνάει μέσα από τη λαϊκίστικη τακτική μιας συνδικαλιστικής δράσης που προβάλει με πείσμα εξωπραγματικά αιτήματα και απορρίπτει οποιαδήποτε πρόταση για εκσυγχρονισμό, αλλαγή και βελτίωση της δουλειάς των εργαζομένων, στην προκειμένη περίπτωση του επιπέδου εκπαίδευσης που προσφέρεται στα παιδιά.

Με αλαζονικό ύφος κρίνει τον κ. Αλογοσκούφη «ότι φάσκει και αντιφάσκει», καταδικάζει την υπουργό Παιδείας επειδή κατά τη γνώμη του «επέδειξε μια πρωτοφανή αδιαλλαξία» και καταλήγει να θεωρεί «νίκη του συνδικαλιστικού κινήματος» τη συνάντηση του με τον Πρωθυπουργό!

Για τον κ. Μπράτη μάλλον τα 18 χρόνια που έκανε το δάσκαλο ήταν πολλά και χαμένα για την καριέρα του και έτσι άλλαξε πορεία επιλέγοντας το σίγουρο δρόμο του εκ του ασφαλούς μάχιμου συνδικαλισμού που συνήθως στη χώρα μας οδηγεί σε προβολή και αξιώματα. Έχοντας διασφαλίσει τη βεβαιότητα εργασίας, τη σύνταξη του και το εφάπαξ που δίνει η μονιμότητα του δημόσιου τομέα και γνωρίζοντας την ιδιαιτερότητα και τις ευκαιρίες που θα του πρόσφερε η συνδικαλιστική δράση ειδικά στο χώρο των εκπαιδευτικών, πέτυχε να φθάσει στη θέση του προέδρου της διδασκαλικής ομοσπονδίας. Αυτό που χρειαζόταν ακόμη ήταν να δημιουργηθεί μια αναστάτωση για να γίνει γνωστός στο πανελλήνιο και το κατάφερε με την τελευταία απεργία που παρέλυσε τα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για 6 εβδομάδες αφήνοντας πίσω μόνο χαμένους - τα παιδιά, τους γονείς και τους ίδιους τους δασκάλους που τον ακολούθησαν. Οπωσδήποτε σε προσωπικό επίπεδο πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο κ. Μπράτης έγινε πρόσωπο της ημέρας όχι μόνο επειδή δρούσε με τα νώτα προστατευμένα από τη μονιμότητα της θέσης του, αλλά και διότι διαθέτει μια γοητεία και επικοινωνιακή άνεση που θα τη ζήλευαν αρκετοί άχρωμοι και «ξύλινοι» πολιτικοί του τόπου μας. Ο κ. Μπράτης είναι χαρισματικός στο πεδίο δράσης του.

Μεταξύ άλλων λοιπόν ο πρόεδρος της ΔΟΕ στη συζήτηση με τη δημοσιογράφο της εφημερίδας συγκρίνει την ευνοϊκή έκβαση της κινητοποίησης των αστυνομικών που κατέληξε σε ικανοποίηση οικονομικών αιτημάτων τους με την αποτυχία των δασκάλων να πετύχουν ικανοποίηση ανάλογων αιτημάτων και κατηγορεί τον υπουργό Οικονομικών ότι «ακυρώνει τον εαυτό του» με την πολιτική του. Μα αυτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα! Δεν ζητούσαν αυξήσεις 40% οι αστυνομικοί. Ούτε είναι η αστυνομία ο Πίθος των Δαναϊδων όπως είναι η δημόσια εκπαίδευση. Όσα χρήματα και να δοθούν στην παιδεία, θα χαθούν όλα αν δεν προηγηθεί μια ριζική μεταρρύθμιση και εκσυγχρονισμός που θα περιλαμβάνει αναγκαστικά την καθημερινή αξιολόγηση του έργου που παράγουν οι δάσκαλοι και τα σχολεία. Όμως η λέξη αξιολόγηση από μόνη της είναι εξορκισμένη από το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων της χώρας.

Λέει ακόμη ο κ. Μπράτης ότι «ο δάσκαλος δίδαξε με την απεργία του»!

Τι ακριβώς δίδαξε; Ότι όλοι μπορούν να κάνουν τον παλικαρά και αγωνιστή αν έχουν πρώτα καταφέρει να βολευτούν σε μια κόγχη του δημόσιου τομέα με μόνιμη δια βίου εργασία χωρίς ουσιαστικό έλεγχο της ποιότητας του έργου που παράγουν και χωρίς να απειλείται το εισόδημα που εισπράττουν κάθε μήνα από το δημόσιο κορβανά.

Ποιους δίδαξε; Μα φυσικά τους άλλους κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές που σίγουρα και αυτοί φιλοδοξούν να γίνουν «πρόσωπα της ημέρας» χωρίς βέβαια να απειλούνται και να διακινδυνεύουν το ισόβια εξασφαλισμένο μεροκάματο.

Αφού μας υπόσχεται νέες κινητοποιήσεις, δίνει και το υστερόγραφο στη «συνέντευξη». Τι θα γίνει με την αναπλήρωση των χαμένων ημερών διδασκαλίας; Δεν θα γίνει τίποτα! Ο κ. Μπράτης απορρίπτει «για παιδαγωγικούς, διδακτικούς και ψυχολογικούς λόγους» την επιμήκυνση του καθημερινού ωραρίου και την αξιοποίηση ημερών από τις διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα. Αυτό δα έλειπε μετά τη λήξη της απεργίας να δουλέψουν κάτι παραπάνω από το κεκτημένο ωράριο οι δάσκαλοι. Έτσι κι αλλιώς μήπως στις κανονικές ώρες διδασκαλίας κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς προσφέρουν το έργο που οφείλουν; Δυστυχώς όχι και οι φωτεινές εξαιρέσεις δασκάλων που δίνουν τον εαυτό τους στην εκπαίδευση από προσωπικό μεράκι και αγάπη για τη δουλειά που κάνουν, είναι πολύ λίγες και χάνονται κι αυτές στον Πίθο των Δαναΐδων που προαναφέραμε.

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ (E-Vote) - Συνέχεια

2006-12-04T21:17:00.000+02:00

Σε παλαιότερο άρθρο σ’ αυτό το Iστολόγιο (βλ. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ – ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ) είχαμε γράψει για την ηλεκτρονική ψήφο (e-vote) και τους κινδύνους που εισάγονται με την ενδεχόμενη υιοθέτηση της στην πιο θεμελιώδη πράξη της δημοκρατικής διαδικασίας την ημέρα των εκλογών, την ψηφοφορία.

Σε σημερινή ανάλυση της η εφημερίδα The New York Times περιγράφει μια σειρά από σοβαρά προβλήματα που παρουσιάσθηκαν στις εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου στις Η.Π.Α. και αφορούν τη χρήση ηλεκτρονικών μηχανών ψηφοφορίας. Υπήρξαν καταγγελίες ότι σε πολλές περιπτώσεις ο ψηφοφόρος άλλον υποψήφιο ψήφιζε πιέζοντας το κουμπί της επιλογής του και σε άλλον καταγράφονταν η ψήφος!

Στην Πολιτεία της Φλόριντα που η ψηφοφορία για την εκλογή μιας έδρας στο Κογκρέσο κρίθηκε υπέρ του Ρεπουμπλικάνου υποψηφίου μόνο για 400 ψήφους, σύμφωνα με ό,τι καταγγέλλεται οι ηλεκτρονικές μηχανές απέτυχαν να καταγράψουν ούτε λίγο ούτε πολύ 18.000 ψήφους! Κατά την έγκυρη εφημερίδα αρκετές από τις καταγγελίες έχουν επιβεβαιωθεί από υπεύθυνους αξιωματούχους των εκλογών.

Επειδή μάλλον δεν θα αργήσει να ξεκινήσει και στη χώρα μας η συζήτηση για την ηλεκτρονική ψήφο σε εθνικό επίπεδο, όσο περισσότεροι πολίτες γνωρίζουν τις βασικές παραμέτρους αυτού του ζητήματος τόσο ουσιαστικότερες θα είναι οι θέσεις που θα προβάλλονται για μια τόσο σοβαρή υπόθεση. Αλλιώς την ενημέρωση και καθοδήγηση μας θα αναλάβουν εργολαβικά τα πρωϊνάδικα τύπου «Αυτιά» και τα δελτία των μη-ειδήσεων των διαφόρων «Χατζηνικολάου» των καναλιών.

Το άρθρο της εφημερίδας είναι πολύ ενδιαφέρον και όποιος δεν βαριέται μπορεί να το διαβάσει ολόκληρο εδώ.

ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΑ

2006-12-02T22:07:00.000+02:00

Χαμός γίνεται στα αστυνομικά τμήματα που έχουν αναλάβει το έργο της έκδοσης των νέων διαβατηρίων. Όσο πλησιάζει το τέλος του χρόνου που λήγει η σχετική προθεσμία, τόσο περισσότερο μεγαλώνουν οι ουρές των ενδιαφερομένων. Οι Έλληνες αναβάλουν τα πάντα για την τελευταία στιγμή, εκτός φυσικά από την κράτηση ημερομηνίας για το γάμο τους – περιέργως γι’ αυτό το ζήτημα φροντίζουν πολλούς μήνες πριν! Το πρόβλημα με τις ουρές στα διαβατήρια γίνεται χειρότερο και από το γεγονός ότι αρκετοί τρέχουν να υποβάλλουν αίτηση χωρίς να έχουν άμεση ανάγκη, από το φόβο μήπως «χάσουν» την ευκαιρία, λες και πρόκειται για μακαρόνια από τα ράφια των σουπερμάρκετ όταν αναμένεται χιονοθύελλα στην κορυφή της Πάρνηθας.

Πέρα από τα αστεία όμως, η ανάληψη του έργου έκδοσης Διαβατηρίων από την Αστυνομία έπρεπε να γίνει για να σταματήσει επί τέλους η προηγούμενη διαδικασία που διεκπεραίωναν εδώ και χρόνια οι Νομαρχίες και η οποία από πλευράς σοβαρότητας και ασφαλείας θύμιζε παιχνίδι σε νηπιαγωγείο. Παράλληλα οι νέες τεχνικές προδιαγραφές για τα διαβατήρια μεγιστοποιούν την ασφάλεια των στοιχείων από τον κίνδυνο πλαστογράφησης και η πρωτοβουλία είναι Ευρωπαϊκή και αφορά όλες τις χώρες μέλη της Ένωσης. Ο στόχος είναι να καταστεί αδύνατη η έκδοση, παράδοση, ή η απόκτηση ταξιδιωτικού εγγράφου με εκτός νόμου διαδικασίες. Αναρωτιέται κανείς πόσα ελληνικά διαβατήρια έχουν παρανόμως εκδοθεί τα προηγούμενα χρόνια και με ποιον τρόπο έχουν χρησιμοποηθεί.

Επίκαιρη αφορμή για τις σκέψεις αυτές έδωσε το σημερινό ρεπορτάζ της Shahida Tulaganova στο BBC. Η δημοσιογράφος του βρετανικού ειδησεογραφικού οργανισμού ερευνώντας το θέμα κατόρθωσε σε διάστημα λίγων μηνών να αποκτήσει 20 (!) πλαστά ή κλεμμένα διαβατήρια από 20 αντίστοιχες ευρωπαϊκές χώρες και να τα χρησιμοποιήσει για να περάσει τα σημεία ελέγχου μπαινοβγαίνοντας παράνομα από χώρα σε χώρα.

Η Ελλάδα είναι ανάμεσα σ’ αυτές τις χώρες που η ρεπόρτερ έβγαλε πλαστό διαβατήριο.

Αν μία δημοσιογράφος για τις ανάγκες του ρεπορτάζ κατόρθωσε μέσα σε διάστημα λίγων μηνών να βρει 20 παράνομα ευρωπαϊκά διαβατήρια, καταλαβαίνει κανείς πόσο εύκολα μπορούν να κάνουν το ίδιο οι οργανωμένες πάσης φύσεως συμμορίες που αλωνίζουν την Ευρώπη.

Τα νέου τύπου διαβατήρια που εκδίδει πλέον η Αστυνομία, ιδιαίτερα αυτά που χορηγούνται από τον περασμένο Αύγουστο με ενσωματωμένο το ηλεκτρονικό μικροκύκλωμα (τσιπ) είναι αδύνατο να πλαστογραφηθούν δεδομένου ότι τα στοιχεία του κατόχου καταχωρούνται και κωδικοποιούνται με ηλεκτρονική μέθοδο στο τσιπ το οποίο σε συνέχεια μπορεί να διαβάζεται από ειδικά μηχανήματα για επαλήθευση των πληροφοριών που εμφανίζονται τυπωμένες στο έντυπο του διαβατηρίου.

Όσοι έχουν πρόσβαση σε δορυφορική τηλεόραση μπορούν να δουν το πλήρες ρεπορτάζ της Shahida Tulaganova στο BBC One στην εκπομπή Panorama τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου στις 11 το βράδυ ώρα Ελλάδας.

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

2006-11-23T14:09:00.000+02:00

Με αφορμή τα τελευταία στοιχεία για την πορεία των οικονομικών της χώρας η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ γράφει σήμερα σε κύριο σχόλιο στην πρώτη σελίδα:

«ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ

Το ελληνικό παράδ0ξο συνεχίζει να καταδιώκει και να πληγώνει την αξιοπιστία των δημόσιων οικονομικών. Όπως επί Χριστοδουλάκη έτσι και τώρα επί Αλογοσκούφη, τα ελληνικά ελλείμματα μειώνονται και το δημόσιο χρέος αυξάνεται.

Ευλόγως λοιπόν τίθεται το ερώτημα: Πώς μειώνονται τα ελλείμματα, όταν το δημόσιο χρέος αυξάνεται; Απάντηση δεν έχουμε. Το μόνο βέβαιο είναι δεν πρόκειται περί θαύματος.»

Το ερώτημα είναι αφελές.

Άλλο πράγμα είναι το έλλειμμα και άλλο το δημόσιο χρέος. Με απλά λόγια, έλλειμμα είναι η διαφορά ανάμεσα στα ετήσια έσοδα του κράτους και στις δαπάνες που κάνει. Όταν οι δαπάνες είναι μεγαλύτερες από τα έσοδα, τότε έχουμε έλλειμμα. Το έλλειμμα χρηματοδοτείται μέσω δανεισμού και ο συσσωρευμένος δανεισμός δημιουργεί το δημόσιο χρέος. Φυσικά και όταν ακόμη μειώνεται το έλλειμμα, εξακολουθεί αυτό να χρηματοδοτείται μέσω δημόσιου δανεισμού και να αυξάνει το χρέος της χώρας. Το δημόσιο χρέος αρχίζει να μειώνεται μόνο όταν σταματά το κράτος να δανείζεται και αυτό συμβαίνει όταν δεν υπάρχει έλλειμμα αλλά πλεόνασμα στον κρατικό προϋπολογισμό.

Αυτά είναι βασικές έννοιες και βέβαια γνωστές στους έμπειρους οικονομικούς συντάκτες των εφημερίδων οι οποίοι όμως προτιμούν τον εύκολο εντυπωσιασμό της πρώτης σελίδας και αποφεύγουν να προβάλλουν τα ουσιαστικά ερωτήματα που καίνε.

Γιατί υπάρχουν τα ελλείμματα που δημιουργούν το δημόσιο χρέος;

Μα φυσικά διότι έχουμε επιλέξει να καταναλώνουμε περισσότερα από όσα παράγουμε! Διότι διατηρούμε ένα σπάταλο κράτος με χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους. Διότι οι θεσμοί μας αποθαρρύνουν την επιχειρηματικότητα που δημιουργεί πλούτο και ενθαρρύνουν τον παρασιτισμό και το «βόλεμα» που συντηρείται μέσω δανεισμού. Διότι ακόμη και εκείνα τα τμήματα της κοινωνίας μας που βρίσκονται εκτός δημόσιου τομέα σκέπτονται σαν δημόσιοι υπάλληλοι και αδιαφορούν για την παραγωγικότητα, π.χ. οι αγρότες δεν δουλεύουν πλέον για να φέρουν στην αγορά ανταγωνιστικά προϊόντα, αλλά για την κρατική και ευρωπαϊκή επιδότηση!

Ο Milton Friedman είχε πει κάποτε αναφερόμενος στην αμερικανική οικονομία ότι «. . . έχουμε ένα σύστημα που όλο και περισσότερο φορολογεί την εργασία και επιδοτεί τη μη-εργασία … (We have a system that increasingly taxes work and subsidizes nonwork)”.

Πού να είχε δει τι γίνεται στην Ελλάδα!

Οι «Βίκινκγς» στις Ελληνικές ΔΕΚΟ

2006-11-20T23:35:00.000+02:00

Ο Καθηγητής Θοδωρής Πελαγίδης μαζί με το Μιχάλη Μητσόπουλο στο θαυμάσιο βιβλίο τους «Ανάλυση της Ελληνικής Οικονομίας. Η Προσοδοθηρία και οι Μεταρρυθμίσεις» (Εκδοσεις Παπαζήση 2006) ανέλυσαν με ακρίβεια το πώς οι σύγχρονοι νεοέλληνες "Βίκινκγς" προσοδοθήρες λειτουργούν εναντίον του δημοσίου συμφέροντος. Σήμερα ο Πρόεδρος του ΟΤΕ Παναγιώτης Βουρλούμης παραβρέθηκε και μίλησε στην ημερίδα του Economia Business Tank που έγινε στην αίθουσα του Χρηματιστηρίου Αθηνών με θέμα «Πώς θα ξαναχτίσουμε το νέο οικονομικό περιβάλλον». Η θεωρία των καθηγητών και το παράδειγμα που τόσο κρυστάλλινα δίνεται σήμερα από τον άξιο τιμονιέρη του ΟΤΕ φωτογραφίζουν το άλυτο πρόβλημα της χώρας.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, να τι είπε ο κ. Παναγιώτης Βουρλούμης:

"Ο τίτλος της ομιλίας μου είναι: "Η ζωή σε μία μεγάλη Ελληνική ΔΕΚΟ".

Δεν ευθύνομαι εγώ για το τίτλο αυτό. Μου δόθηκε. Εκείνος που τον σκαρφίστηκε πήγαινε οπωσδήποτε γυρεύοντας να με βάλει σε πειρασμό και μάλλον το κατόρθωσε. Ίσως αυτά που θα πω έχουν κάποια δόση υπερβολής. Αλλά όσοι ζουν στην όμορφη χώρα μας θα καταλάβουν καλά το νόημά τους".

"Οι ΔΕΚΟ παίζουν έναν σημαντικό ρόλο στην οικονομία της χώρας μας και γενικότερα στη ζωή του κάθε κατοίκου της. Συγκοινωνίες, ενέργεια, ύδρευση, αποτελούν περίπου προνόμιό τους. Σε όλες σχεδόν τις οικονομικές δραστηριότητες υπάρχουν ΔΕΚΟ, ή διοικητικά-νομικά κατασκευάσματα που δύσκολα ξεχωρίζουν. Στην δημόσια υγεία και εκπαίδευση για παράδειγμα.

Δεν είναι βέβαια όλες οι ΔΕΚΟ και παραΔΕΚΟ το ίδιο, αλλά έχουν τόσα κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους που μπορούμε να γενικεύσουμε δίχως κίνδυνο να κατηγορηθούμε. Στις ΔΕΚΟ, ο ακριβής αριθμός των οποίων αποτελεί κρατικό μυστικό, σιτίζονται δεκάδες χιλιάδες ατόμων, σημαντικό ποσοστό όσων έχουν εξασφαλίσει τακτική απασχόληση στην Ελλάδα.

Επίσης οι ΔΕΚΟ τροφοδοτούν το ασφαλιστικό σύστημα με αρκετές χιλιάδες άτομα κάθε χρόνο. Ένα μεγάλο και αυξανόμενο μέρος του προϋπολογισμού πηγαίνει για να καλύπτει τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ και των Ταμείων τους.

Είναι οι ΔΕΚΟ ένα ενδιαφέρον και ιδιόμορφο φαινόμενο της χώρας μας και αξίζει να περιγράψουμε την ζωή εκεί. Αλλά για ποιους; Στις ΔΕΚΟ κατοικούν πολλών ειδών άνθρωποι και η ζωή δεν είναι ίδια για όλους.

Για να ξεπεράσω τις δυσκολίες αποφάσισα να παρομοιάσω τις ΔΕΚΟ με ένα πλοίο, κρουαζιερόπλοιο ας πούμε. Το πλοίο έχει πρώτη θέση αλλά και θέση καταστρώματος και όλες τις ενδιάμεσες. Η πλοιοκτήτρια εταιρία διαθέτει σωσίβια για μερικούς αλλά όχι για όλους. Άλλοι πληρώνουν εισιτήριο και άλλοι ταξιδεύουν δωρεάν.

Στο πλοίο μας λοιπόν την πρώτη θέση και μάλιστα λουξ την έχουν καταλάβει οι συνδικαλιστικές ηγεσίες. Πλήρωμα ή επιβάτες; Δύσκολο να πει κανείς. Πληρώνονται καλά για να ταξιδεύουν αμέριμνα, έχουν και ειδικά προνόμια, εξασφαλίζουν καμπίνα και για τα παιδιά τους. Αν είναι τυχεροί το καράβι ΔΕΚΟ αποτελεί σκαλοπάτι για το υπερωκεάνιο πολυτελείας της Βουλής.

Μία ΔΕΚΟ μεσαίου μεγέθους μπορεί να συντηρεί αρκετούς απ’ αυτούς αλλά οπωσδήποτε οι θέσεις είναι περιορισμένες. Στην τουριστική θέση όμως ο χώρος είναι ελαστικός και σχεδόν απεριόριστος. Όνειρο του κάθε Έλληνα και Ελληνίδας, ιδίως της ανύπαντρης, είναι να ναυτολογηθεί πλήρωμα σε μια ΔΕΚΟ. Καλός και τακτικός μισθός, επιδόματα, σίγουρη δια βίου δουλειά, σύνταξη νωρίς.

Συνθήκες ζωής στο κρουαζιερόπλοιο καλλίτερες και πιο σίγουρες από τα σαπιοκάραβα της γραμμής, π.χ. την Δημητρούλα. Και το πιο σπουδαίο, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1980 τα πληρώματα στασίασαν, έδιωξαν τους επιβάτες και κάθισαν αυτά στην τουριστική θέση.

Η ζωή εκεί είναι άνετη και η πίεση για μια θέση ακαταμάχητη. Όσο κι αν προσπαθεί το λιμεναρχείο να τον περιορίσει ο αριθμός του πληρώματος αυξάνεται συνέχεια, μέχρι που κρέμονται σαν μαϊμούδες από το ξάρτια.

Εκτός από το τακτικά ναυτολογημένο πλήρωμα υπάρχουν και οι έκτακτοι και συμβασιούχοι ναύτες και καμαρότοι, αυτοί που πήδηξαν μέσα στο καράβι συνήθως στις παραμονές κάποιων εκλογών. Αυτοί πάνε κατάστρωμα και σκοπός μοναδικός της ζωής τους έχει γίνει να πάρουν κι αυτοί το φυλλάδιο και να περάσουν στην τουριστική θέση.

Υπάρχουν τέλος και οι λαθρεπιβάτες. Γι’ αυτούς δεν μπορεί κανείς να μάθει πολλά γιατί είναι καλά κρυμμένοι. Μπορεί και να μην βρίσκονται καθόλου μέσα στο πλοίο ΔΕΚΟ αλλά να έχουν τρυπώσει κάπου στη στεριά, ίσως σε κάποιο πολιτικό γραφείο, για παράδειγμα. Αλλά θα ρωτήσει κάποιος -και οι επιβάτες τι έγιναν; εκείνοι που πλήρωσαν εισιτήριο πού είναι; Αυτούς τους έχουν κατεβάσει στ’ αμπάρια, στοιβαγμένους και τους πάνε και τους φέρνουν όπως θέλουν.

Το κρουαζιερόπλοιο ΔΕΚΟ ταξιδεύει για το βόλεμα και τέρψη του πληρώματος, η μεταφορά και εξυπηρέτηση των επιβατών είναι δευτερεύουσα και συμπτωματική υπόθεση. Αναγκαίο κακό ας πούμε, και κάποιος τέλος πάντων πρέπει να πληρώνει.

Στην γέφυρα ο καπετάνιος καπνίζει το τσιμπούκι του και ατενίζει με τα κιάλια τον ορίζοντα. Που και που στρέφει το βλέμμα του και προς την κουβέρτα αλλά αμέσως αποστρέφει τα μάτια του με βδελυγμία. Η θέση του μακρινού ορίζοντα τον ηρεμεί.

Δίνει πορεία στον τιμονιέρη: Κρατήσου μακριά από τις ξέρες των αποφάσεων, άφησε το καράβι να πηγαίνει με τα ρεύματα, οδήγα το μακριά από λιμάνια που παραμονεύει η επιθεώρηση κι ο νηογνώμονας. Τι γυρεύεις; να μας πιάσουν χωρίς πιστοποιητικά, με υπεράριθμους; Κυρίως απέφευγε τις φουρτούνες, μόλις ακούσεις στο δελτίο μποφόρ ζήτα απαγορευτικό και άραξε κάπου ήσυχα μέχρι να περάσουν.

Η πλοιοκτήτρια εταιρία δεν θέλει φασαρίες. Γι’ αυτό μας έβαλαν εδώ και τα αφεντικά τα ψηφίζει το πλήρωμα. Λοιπόν προσοχή, τι κι αν το καράβι έχει πάρει κλίση, τι και αν τελειώνουν τα καύσιμα, τι κι αν σε κάποια φουρτούνα μπορεί να μπατάρουμε; Αυτές τις απαισιόδοξες σκέψεις πρέπει να τις αποδιώχνουμε, άλλωστε τ’ ακούμε αυτά χρόνια και κούτσα-κούτσα το καράβι αρμενίζει, μπάζει αλλά κι οι αντλίες δουλεύουν, έχουμε τους επιβάτες, να τρομπάρουν.

Άντε να καβατζάρουμε και τον επόμενο κάβο -εκλογές- και μετά βλέπουμε. Η θάλασσα αρρωσταίνει αλλά δεν πεθαίνει, το ίδιο και η Ελλάδα.»

Η χώρα χρειάζεται πολιτικούς με τη γλώσσα του Παναγιώτη Βουρλούμη.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟ BLOGME.GR ;

2006-10-30T19:47:00.000+02:00

Τι είναι αυτά που διαβάζουμε σήμερα στην ιστοσελίδα του BBC ; Τι συμβαίνει;

1030 ATHENS (0830 GMT)

The Internet Governance Forum has only just started but already there is controversy surrounding freedom of speech online.

There are several reports on the blogosphere that the Greek authorities arrested a man last week for linking to blog posts hosted in America that satirise a Greek businessman.

Antonis Tsipropoulos was arrested, say reports, for linking to a website which satires Dimostenis Liakopoulos, a Greek tele-evangelist.

Mr Tsipropoulos is the administrator for a Greek blog search engine, called blogme.gr.

Bloggers are describing this as a "spectacular own goal" by the Greek authorities, especially given the fact the country's prime minister Konstantinos Karamanlis and minister of transport and communication, Michalis Liapis, are attending the IGF's opening ceremony.

«Έξω η ΜΑΚΡΟ από την Ξάνθη»!

2006-08-29T18:47:00.000+03:00

Δείγματα των καιρών στη σημερινή Ελλάδα:

Η Εταιρεία ΜΑΚΡΟ Cash & Carry είχε προγραμματίσει μια αξιόλογη επένδυση για να ανοίξει υποκατάστημα στην περιοχή της Ξάνθης, αλλά η σφοδρή αντίδραση του επαγγελματικού κόσμου της περιοχής, με τη βοήθεια του γενικότερου ψηφοθηρικού κλίματος των επερχόμενων δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών, μπλοκάρισε για την ώρα τις διαδικασίες με απόφαση της Νομαρχιακού Συμβουλίου του Νομού Ξάνθης που απέρριψε την αίτηση της ΜΑΚΡΟ για χορήγηση αδείας λειτουργίας του πολυκαταστήματος στο Νομό. Η Ομοσπονδία Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων του Νομού ενώνοντας τη φωνή της με τις άλλες Ομοσπονδίες της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης επαινεί την απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου και μεταξύ άλλων τονίζει ότι η χορήγηση αδείας εγκατάστασης του Πολυκαταστήματος ΜΑΚΡΟ στην περιοχή της Ξάνθης, «βλάπτει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τις μονίμως εγκαταστημένες εδώ από πολλών ετών με πρωτοβουλία των εντοπίων και μονίμων κατοίκων του τόπου, που ταυτοχρόνως είναι θεματοφύλακες της Εθνικής κληρονομιάς και φρουροί της περιοχής μας»!

Ξεπερασμένη συντεχνιακή αντίληψη προστατευτισμού που στολίζεται με την απαραίτητη εθνικοπατριωτική σάλτσα.

Παρόμοιες φωνές και διαμαρτυρίες είχαν ακουσθεί και τον περασμένο Δεκέμβριο από τους ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων στο Μαρούσι όταν προγραμματιζόταν τα εγκαίνια του Athens Mall.

Τον περασμένο Ιούνιο είδαμε αποκλεισμούς και μαύρες σημαίες του Πανελλήνιου Συλλόγου Καταστηματαρχών Βίντεο Κλαμπ που ζητούν να απαγορευθεί η δωρεάν διάθεση κινηματογραφικών ταινιών σε DVD μαζί με τις εφημερίδες διότι μειώνεται ο τζίρος των καταστημάτων τους!

Λαϊκιστές και λαϊκίζοντες πολιτικοί και δημοτικοί άρχοντες της ελληνικής περιφέρειας ζητούν να μην εφαρμοσθεί ο νόμος περί βάσεων για την εισαγωγή μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση διότι κινδυνεύει από τη μείωση του αριθμού των σπουδαστών να οδηγηθεί η ελληνική επαρχία σε οικονομικό μαρασμό!

Απίστευτες καταστάσεις! Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας δεν έχει πάρει χαμπάρι τι γίνεται στον κόσμο. Συχνά η συμπεριφορά της θυμίζει τους γραφικούς Λουδίτες των αρχών του 19ου αιώνα στην εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης που έκαιγαν τις νέες τότε κλωστοϋφαντουργικές μηχανές επειδή τις θεωρούσαν υπεύθυνες για τις θέσεις εργασίας που χάνονταν στις φάμπρικες.

Οι αλλαγές που συντελούνται στον κόσμο είναι σαρωτικές και οι εποχές που μπορούσε κανείς να «τη βγάζει» κοροϊδεύοντας τους άλλους σιγά – σιγά περνούν στην ιστορία. Όταν η πραγματικότητα στο παγκόσμιο εμπόριο λιανικής είναι οι επιχειρήσεις να λειτουργούν κερδοφόρα με μικτό προ φόρων περιθώριο κέρδους 2,5 – 5 % , η μικρή ελληνική εμπορική επιχείρηση της πόλης και του χωριού που έχει μάθει να δουλεύει με περιθώρια που συνήθως ξεπερνούν το 50% , δεν έχει πολύ μέλλον.

Είναι αστείο να μιλούν οι ιδιοκτήτες των Βίντεο Κλαμπ για προστασία των μαγαζιών τους από τη δωρεάν διάθεση ταινιών, όταν την ίδια στιγμή είναι πλέον ορατή ακόμη και στην Ελλάδα η είσοδος της νέας τεχνολογίας που θα επιτρέπει στον καθένα να «κατεβάζει» από το ίντερνετ μέσω μιας σύνδεσης ADSL οποιαδήποτε κινηματογραφική παραγωγή επιθυμεί, άμεσα και φθηνά.

Είναι ακόμη πιο αστείο να θέλουμε να εξοστρακίσουμε από τη γειτονιά μας το μεγάλο πολυκατάστημα που θα προσφέρει χαμηλές τιμές στην τοπική κοινωνία και νέες θέσεις εργασίας, όταν σήμερα τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει το διεθνές εμπόριο να πουλά φθηνές και καλές κάλτσες από την Κίνα σε όποιο χωριό της Ελλάδας επιθυμεί.

Είναι παρανοϊκό να θέλουμε με πόρους για «σπουδές» να χρηματοδοτούνται τα μικρομάγαζα της ελληνικής επαρχίας και οι ραντιέρηδες ιδιοκτήτες της «φοιτητικής στέγης» τη στιγμή που η ανάγκη για πραγματική γνώση και εξειδίκευση των νέων ανθρώπων στις νέες επιστήμες και τεχνολογίες, μέσα από ουσιαστική Παιδεία, είναι μονόδρομος για την ανάπτυξη της χώρας.

Δυστυχώς οι εποχές της μακαριότητας έχουν παρέλθει. Οι αλλαγές συντελούνται με μεγάλες ταχύτητες και για πολλούς είναι σκληρές, ιδιαίτερα για όσους δεν γνωρίζουν με ποιόν τρόπο να αλλάξουν οι ίδιοι τον εαυτό τους και να προσαρμοσθούν στη νέα πραγματικότητα, αλλά δεν υπάρχουν άλλες επιλογές.

Νομίζω ότι η θεωρία του άγγλου οικονομολόγου David Ricardo που από τον 18ο αιώνα μίλησε για το συγκριτικό πλεονέκτημα των εθνών, είναι πάντα επίκαιρη. Για να επιβιώσουμε, η Ελλάδα, ο επιχειρηματικός κόσμος της και ο καθένας μας πρέπει να βρει ποιο είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα που διαθέτει και να το αξιοποιήσει στο μέγιστο δυνατό βαθμό παράγοντας το καλύτερο σε ποιότητα προϊόν και υπηρεσία, στη φθηνότερη δυνατή τιμή. Η αγορά είναι παγκόσμια και ανταγωνιστής του Βίντεο Κλαμπ της γειτονιάς δεν είναι πλέον η εφημερίδα με τα δωρεάν DVD, αλλά κάποια επιχείρηση υψηλής τεχνολογίας στην Ινδία που θα προσφέρει τα ίδια DVD με το κόστος μιας εφημερίδας.

FREE, NEW και . . . SEX: Οι πιο συχνές αναζητήσεις στο Ίντερνετ!

2006-08-26T22:35:00.000+03:00

Η American-On-Line (AOL), μέλος του ομίλου της TIME-Warner και μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες της Αμερικής που παρέχουν υπηρεσίες πρόσβασης στο Ίντερνετ , βρέθηκε προ ημερών στη δύνη μιας άσχημης επικαιρότητας:

Τα αρχεία για 650.000 πελάτες της Εταιρείας που περιείχαν όλες τις λεπτομέρειες αναζητήσεων (Web Search Queries) για περίοδο 3 μηνών κατά περίεργο τρόπο αποφασίσθηκε από την Εταιρεία να αναρτηθούν στην ιστοσελίδα της με αποτέλεσμα να ακολουθήσει όπως ήταν επόμενο «μεγάλος χαμός». Η Εταιρεία έσπευσε αμέσως να απομακρύνει τα αρχεία, ακολούθησε η παραίτηση του διευθυντή τεχνολογίας και η απομάκρυνση δύο στελεχών, αλλά ήδη είχαν προλάβει αρκετοί να «σώσουν» το περιεχόμενο και να το αναδημοσιεύσουν σε άλλες σελίδες του παγκόσμιου ιστού. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές το αρχείο βρίσκεται ακόμη διαθέσιμο και όποιος περίεργος ενδιαφέρεται να το κατεβάσει μπορεί να προσπαθήσει εδώ.

Αν και η AOL με καθησυχαστικές ανακοινώσεις δήλωνε ότι τα αρχεία δεν περιείχαν προσωπικά στοιχεία των πελατών της, πολλοί ειδικοί που ασχολήθηκαν με το συμβάν λένε ότι είναι δυνατόν από την ανάλυση των περιεχομένων του αρχείου να αναγνωρισθούν αρκετοί χρήστες αποκαλύπτοντας έτσι τις προτιμήσεις των αναζητήσεων τους.

Από τη αρχή τα αρχεία που διέρρευσαν αποτέλεσαν επιστημονική πρόκληση για πολλούς αναλυτές διότι σπάνια παρουσιάζεται η ευκαιρία για αυτούς να επεξεργασθούν και να αναλύσουν πραγματικά στοιχεία τόσο μεγάλου όγκου και τόσο επίκαιρα. Παρά ταύτα, αρκετοί ερευνητές όπως τουλάχιστον δηλώνουν δημόσια, δεν θα προχωρήσουν σε επεξεργασίες των στοιχείων διότι στο βάθος ίσως παραβιάζονται προσωπικά δεδομένα. Όμως, ο δημοσιογράφος Lee Gomes σε άρθρο του στις 16 Αυγούστου 2006 στην εφημερίδα Wall Street Journal δίνει μια γενική ανάλυση των στοιχείων που βρέθηκαν στα αρχεία αναζήτησης των πελατών της AOL και αυτά που παρουσιάζονται φωτογραφίζουν μια πραγματικότητα που έχει ενδιαφέρον.

Μερικά από τα συμπεράσματα:

Στην πρώτη θέση των αναζητήσεων ως προς τη συχνότητα εμφανίσεων είναι η λέξη Free.

Στη δεύτερη θέση η λέξη New.

Στην τρίτη θέση οι λέξεις"Lyrics," "County," "School," "City," "Home," "State," "Pictures," "Music," "Sale," "Beach," "High," "Map," "Center" και "Sex."

Πρώτο λοιπόν σε συχνότητα εμφάνισης στους πίνακες αναζήτησης είναι το FREE, ακολουθεί το NEW και το συμπέρασμα είναι ότι οι περισσότεροι ψάχνουν για οτιδήποτε αρκεί να είναι τζάμπα και βεβαίως να μην είναι παλιό.

Ακολουθεί στη τρίτη θέση μεταξύ άλλων η λέξη SEX. Μάλιστα, σέξ!
Το εύρημα επιβεβαιώνει και άλλες έρευνες που έχουν γίνει ότι το θέμα ΠΟΡΝΟ είναι το τρίτο κατά σειρά ενδιαφέρον θέμα στις αναζητήσεις στο ίντερνετ.

Ο δημοσιογράφος προχωρεί σε πιο λεπτομερή παρουσίαση των στοιχείων και αναφέρει ότι μεταξύ των αναζητήσεων στο θέμα «SEX», υπάρχουν 50.549 ειδικότερα ερωτήματα των χρηστών που αναζητούν φωτογραφίες γυμνών!

Ως προς τα πρόσωπα που ψάχνει ο κόσμος, πρώτος σε αναζητήσεις ήταν ο νεαρός τραγουδιστής του ποπ συγκροτήματος Fall Out Boy, δεύτερη η Pamela Anderson και τρίτη, η αρκετά γνωστή και σε μας, κυρία Paris Hilton!

Αν αφήσουμε το σκανδαλιστικό θέμα των πορνο-αναζητήσεων, ενδιαφέρον για τους διαφημιστές είναι το ότι 42% των πελατών ακολουθούν το πρώτο στη σειρά link που εμφανίζεται σε απάντηση ενός ερωτήματος. Αυτό εξηγεί για πιο λόγο τα Web Sites δαπανούν τόσα χρήματα για να ανεβάσουν στις πρώτες θέσεις τη σειρά εμφάνισης των στις μηχανές αναζήτησης.

Το άρθρο περιέχει και άλλες ενδιαφέρουσες επισημάνσεις από την παρατήρηση των στοιχείων που έκανε ο δημοσιογράφος, είναι όμως σίγουρο ότι στις επόμενες εβδομάδες και μήνες θα δούμε να δημοσιεύονται πιο συστηματικές αναλύσεις των αρχείων που διέρρευσαν και που αφορούν τη συμπεριφορά των χρηστών του διαδικτύου. Κάπου εκεί μερικοί θα μπορέσουν ίσως να αναγνωρίσουν και τον εαυτό τους.

Πάντως, σύμφωνα με την ανάλυση των στοιχείων που παρουσιάζει ο Lee Gomes στην WSJ, το 42% των χρηστών που υπέβαλαν ερώτημα στη μηχανή αναζήτησης δεν ακολούθησαν κανένα Link που αυτά που πρότεινε στις απαντήσεις της η AOL και εγκατέλειψαν την αναζήτηση. Αυτό ίσως δείχνει ότι το 42% απλά «σερφάρει» παίζοντας με τις μηχανές, ή ακόμη χειρότερα για την εταιρεία, ότι δεν έλαβε καμιά σωστή απάντηση στο ερώτημα που υπέβαλε ώστε να ενθαρρυνθεί για να συνεχίσει το ψάξιμο.

Οι Δημοσιογράφοι και οι «Πληροφορίες» τους

2006-08-24T23:11:00.000+03:00

Σήμερα, όπως ήταν γνωστό, επρόκειτο να ανακοινωθεί η απόφαση της Credit Agricole για τη νέα διοίκηση της Εμπορικής Τράπεζας και ο ΔΗΚΤΗΣ της Καθημερινής (24 Αυγούστου 2006) έσπευσε να κάνει προβλέψεις. Ήταν σίγουρος ο ΔΗΚΤΗΣ ότι το ένα από τα δύο πρόσωπα της φημολογούμενης «δυαρχίας» στη νέα Εμπορική (Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος) θα ήταν σίγουρα Έλληνας.
Έσπευσε ακόμη να γράψει με τίτλο «Oδυσσέας for president» ότι έχει πληροφορίες από . . . φίλο του που είναι «γνωστός για τις γνωριμίες του σε κοσμικούς κύκλους των Παρισίων» ότι τη θέση του προέδρου «την έκλεισε ο πρώην πρόεδρος του ΣEB κ. Oδυσσέας Kυριακόπουλος»!

Τελικά, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Εμπορικής-Credit Agricole νέος Πρόεδρος μετά την παραίτηση του κ. Προβόπουλου ορίσθηκε ο κ. Jean Frederic de Leusse και Διευθύνων Σύμβουλος ο κ. Christian Jacques.

Ποτέ δεν κατάλαβα αν, όταν οι δημοσιογράφοι διοχετεύουν παρόμοιες πληροφορίες, κάνουν απλώς πλάκα, ή ακόμη χειρότερα, αν σπέρνουν φημολογίες κατ’ εντολή των ενδιαφερομένων προσώπων που τους πλησιάζουν με την «είδηση» και . . . . ό,τι προκύψει.
Το έχουμε δει πολλές φορές το παιχνίδι, όπως για παράδειγμα την εποχή που εντεταλμένοι κονδυλοφόροι βάπτιζαν ως πιθανό υποψήφιο πρόσωπο για την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας την κ. Γιάννα Αγγελοπούλου!

Επειδή δεν μπορώ να φαντασθώ ότι ο πεπειραμένος συντάκτης της έγκυρης Καθημερινής κάνει πλάκα τη στιγμή μάλιστα που η Πρωταπριλιά αργεί ακόμη, προτιμώ να πιστεύω ότι ο πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ κάνει ότι μπορεί για να ακούγεται το όνομα του και αυτό ταιριάζει επίσης με την επικοινωνιακή του τακτική λίγο πριν αποχωρήσει από τον ΣΕΒ. Αρκετοί θυμούνται ακόμη τις θορυβώδεις θέσεις του κ. Κυριακόπουλου για το άρθρο 14 του νομοσχεδίου για τις ΔΕΚΟ που ανάγκασαν τον επίτιμο πρόεδρο της ΝΔ κ. Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να δηλώσει ότι «δυστυχώς οι πάντες στην εποχή μας υποκύπτουν τουλάχιστον ενίοτε στη σειρήνα του λαϊκισμού».

Είναι φανερό ότι η τακτική του κ. Κυριακόπουλου όταν δεν υποκύπτει στη σειρήνα του λαϊκισμού, προσαρμόζεται στα σχέδια των πολιτικών του οραματισμών, ή έστω στην ευγενή επιδίωξη να γίνει σπουδαίος τραπεζίτης. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία και στα δύο.

Δηλώσεις "Σοσιαλιστών"

2006-08-24T19:25:00.000+03:00

Από το σημερινό ρεπορτάζ των εφημερίδων:

«Την απογοήτευσή για το γεγονός ότι με την εφαρμογή της βάσης του δέκα, έμειναν 13.000 κενές θέσεις στα ΑΕΙ εξέφρασε ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέκος Αλαβάνος σε δηλώσεις με αφορμή την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ο κ. Αλαβάνος κατηγόρησε την κυβέρνηση για πλήρη έλλειψη ευαισθησίας και επανέλαβε το αίτημα του Συνασπισμού να καλυφθούν όλες οι θέσεις από υποψηφίους που δεν έπιασαν τη βάση του 10».
(Ναυτεμπορική 24/8/2006)

Όλοι λοιπόν να μπουν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα! Φυσικά να παίρνουν στα γρήγορα και κάποιο «πτυχίο» χωρίς να μάθουν να γράφουν ούτε το όνομα τους και οπωσδήποτε να εξασφαλίζουν σε τέσσερα χρόνια μια θέση στο Δημόσιο προς δόξα της κοινωνικής ισότητας και του σοσιαλισμού!

Αν μιλήσουμε πάλι για λαϊκισμό και συμπεριλάβουμε στους λαϊκιστές τον κ. Αλαβάνο, αδικούμε και τον ορισμό του λαϊκισμού και αρκετούς λαϊκιστές που έγραψαν ιστορία.

Πολλά κοινωνικά λεξικά ορίζουν τον λαϊκισμό ως "μια πολιτική ιδεολογία, ή ακόμη και ως ένα ύφος ρητορικής, που έχουν βασικό παρανομαστή τη θέση ότι ο απλός λαός καταπιέζεται από ελιτίστικες ομάδες οι οποίες δρουν αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων και επομένως τα εργαλεία εξουσίας πρέπει να αφαιρεθούν από αυτές τις ελίτ για να προωθηθούν τα συμφέροντα των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων". Ο λαϊκιστής είναι συνήθως "χαρισματικός" και ο λόγος του χαϊδεύει τα αυτιά του λαού με στόχο την απόκτηση πολιτικής δύναμης για "να είναι δυνατή ή εφαρμογή λύσεων πάντα υπέρ του ίδιου του λαού".

Σύμφωνα με αυτούς τους ορισμούς, ο κύριος Αλαβάνος δεν είναι λαϊκιστής διότι δεν είναι χαρισματικός και επί πλέον δεν είναι πιθανόν, όσο και να χαϊδεύει τα αυτιά των λιγοστών οπαδών του, να στρέψει τις ευρύτερες λαϊκές μάζες προς το κόμμα του για να μπορέσει να φέρει αλλαγές εξουσίας υπέρ του λαού.

Προς τι λοιπόν η έλλειψη σοβαρότητας; Γιατί λέγονται αυτές οι μπούρδες; Σε ποιους κλείνει το μάτι όταν ομιλεί περί «πλήρους έλλειψης ευαισθησίας» από την κυβέρνηση και όταν υποβάλει σαν αίτημα του Συνασπισμού την «κάλυψη όλων των θέσεων από υποψηφίους που δεν έπιασαν τη βάση του 10»;

Μα φυσικά απευθύνεται στην ελιτίστικη συντεχνία των «καθηγητών» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που ως γνωστόν ένα μεγάλο τμήμα αυτής λειτουργεί ως παράρτημα του κόμματος του κυρίου Αλαβάνου. Πρόκειται για την ίδια συντεχνία που θέλει να χειρίζεται κατά την κρίση της τους κρατικούς πόρους για τα Πανεπιστήμια και τα ΑΤΕΙ, που αρνείται πεισματικά κάθε αξιολόγηση του ακαδημαϊκού έργου που (δεν) παράγει, που δεν θέλει αλλαγές και εκσυγχρονισμό στην Παιδεία και που προπονείται για καινούργιο γύρο κινητοποιήσεων όταν αρχίσει η νέα ακαδημαϊκή χρονιά με σκοπό την πλήρη ανατροπή των όποιων μεταρρυθμίσεων προσπαθήσει να νομοθετήσει η κυβέρνηση.

Ο πάμπλουτος «σοσιαλιστής» κύριος Αλέκος Αλαβάνος με τις δηλώσεις του δεν προσφέρει καλή υπηρεσία στο κόμμα του, αλλά αυτό αφορά τον ίδιο και όσους τον στήριξαν στη εκλογή του. Η κυβέρνηση όμως πρέπει να βρει το πολιτικό θάρρος και απαλλαγμένη από τους δικούς της «λαϊκιστές» να προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό της Παιδείας πριν χάσουμε και το τελευταίο τραίνο.

«Απαγορεύεται το Πτύειν»

2006-08-21T10:09:00.000+03:00

Όπως γράφει η εφημερίδα του Πεκίνου Daily China, οι Κινέζοι θα πρέπει πλέον να μάθουν σωστούς τρόπους συμπεριφοράς ώστε να προβάλουν καλύτερη εικόνα όταν ταξιδεύουν ως τουρίστες εκτός Κίνας, ή ως μέλλοντες οικοδεσπότες των εκατοντάδων χιλιάδων επισκεπτών που αναμένονται να συρρεύσουν κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.

Κάτω από την Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας λειτουργεί μία Επιτροπή Καθοδήγησης Πνευματικού Πολιτισμού με αρμοδιότητες παρακολούθησης της κοινωνικής συμπεριφοράς των Κινέζων η οποία εξέδωσε μεταξύ άλλων και τις εξής “ντιρεκτίβες”:

Μη φτύνετε

Μην πετάτε σκουπίδια στους δρόμους

Μη μιλάτε δυνατά στο διπλανό σας

Μη φωνάζετε στο μικρόφωνο όταν μιλάτε στο κινητό σας

Μη βγάζετε τα παπούτσια σας μέσα στο αεροπλάνο

Μην πετάτε τις τσίκλες στους δρόμους

Πλένετε πάντα τα χέρια σας πριν και μετά το φαγητό

Όπως γράφει η εφημερίδα, «η πολιτισμένη συμπεριφορά αντικαθρεπτίζει το χαρακτήρα μιας χώρας» και η προσπάθεια εκπαίδευσης των Κινέζων σε καλούς τρόπους συμπεριφοράς θα αρχίσει από τους δημόσιους υπαλλήλους και τα στελέχη των κρατικών εταιρειών. Το ευρύ κοινό θα αναλάβουν να εκπαιδεύσουν τα κάθε λογής ΜΜΕ.

Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά;

Μερικές δεκαετίες παλιότερα στην Αθήνα , στα λεωφορεία και στους συρμούς των ΗΣΑΠ υπήρχαν ταμπέλες με την εντολή «Απαγορεύεται το Πτύειν». Σήμερα βέβαια δεν φτύνουν μέσα στα δημόσια οχήματα οι Έλληνες, αλλά φτύνουν μόλις πατήσουν το πεζοδρόμιο!
Όσον αφορά τις υπόλοιπες οδηγίες των Κινεζικών αρχών, νομίζω ότι θαυμάσια θα είχαν πεδίο εφαρμογής και στη χώρας μας δεδομένου ότι μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας κάνει ακριβώς όσα επιχειρούν να διορθώσουν οι Κινέζοι στη δική τους χώρα.
Θα έλεγα ότι ένας Κινέζος χρειάζεται και εδώ, αλλά το επίθετο είναι βεβαρυμμένο με πολιτικούς συνειρμούς και οπωσδήποτε το αποφεύγω!

Σχετικά links:

China Daily

MarketPlace

Η Σφαγή στη Σρεμπρένιτσα

2006-08-19T09:50:00.000+03:00

Την ερχόμενη εβδομάδα η εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την Πρώην Γιουγκοσλαβία Carla del Ponte ανοίγει τη σελίδα της μεγαλύτερης σφαγής στην Ευρώπη μετά τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Στο σκαμνί του κατηγορουμένου θα καθίσουν οι επτά ύποπτοι για το αποτρόπαιο έγκλημα της ομαδικής εκκαθάρισης 8.000 μουσουλμάνων της πόλης Σρεμπρένιτσα της Βοσνίας. Σε συνέντευξη που δίνει στο περιοδικό TIME που κυκλοφορεί με ημερομηνία 21 Αυγούστου 2006, η Carla del Ponte σε σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου Andrew Purvis λέει ότι η σφαγή στη Σρεμπρένιτσα «ήταν γενοκτονία, ένα από τα χειρότερα εγκλήματα που μπορεί να φαντασθεί κανείς και έλαβε χώρα τόσο πρόσφατα. Επί πλέον, μετά το θάνατο του Σλόμποταν Μιλόσεβιτς οφείλουμε να αποδώσουμε δικαιοσύνη στους πολιτικούς και στρατιωτικούς εγκληματίες που σχεδίασαν, οργάνωσαν και εκτέλεσαν αυτή τη γενοκτονία».

Ανοίγει λοιπόν ο φάκελος Σρεμπρένιτσα και ίσως ακουσθούν πράγματα που αφορούν τις καταγγελίες και τα δημοσιεύματα για συμμετοχή στη σφαγή Ελλήνων εθελοντών οι οποίοι φέροντες την Ελληνική σημαία ντρόπιασαν τη χώρα μας.

Ο βουλευτής Ανδρέας Ανδριανόπουλος, μόνος από τον πολιτικό κόσμο, ήδη από το 2004 έχει υποβάλει ερώτηση στη Βουλή και προκάλεσε συζήτηση σχετικά με «τη συμμετοχή ελλήνων παραστρατιωτικών στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα».

Η Ελευθεροτυπία στις 21 Οκτωβρίου 2004 αναφέρεται στην πρωτοβουλία του Ανδρέα Ανδριανόπουλου και γράφει:

«Με ερώτησή του προς την πρόεδρο της Βουλής Αννα Μπενάκη ο βουλευτής Ανδρέας Ανδριανόπουλος ζητάει τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τη διερεύνηση του θέματος της συμμετοχής Ελλήνων πολιτών στη σφαγή 7.000 μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα της Βοσνίας το καλοκαίρι του 1995. Η παρουσία των Ελλήνων που πολεμούσαν υπό τις διαταγές του στρατηγού Μλάντιτς έχει γίνει επανειλημμένα το αντικείμενο αναφοράς σε διεθνείς εκθέσεις και ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα -ιδιαίτερα το γεγονός ότι ανήρτησαν την ελληνική σημαία μετά την «πτώση» του χωριού».

Στα ελληνικά ΜΜΕ δεν έχει δοθεί μεγάλη δημοσιότητα στις σχετικές καταγγελίες (γιατί άραγε;), αλλά μερικά δημοσιεύματα έγκυρων εφημερίδων, δημοσιογράφων και ειδησεογραφικών πρακτορείων περιμένουν ακόμη απαντήσεις. Ενδεικτικά,

Ο δημοσιογράφος Ριχάρδος Σωμερίτης έχει γράψει στο ΒΗΜΑ στις 10 Ιουλίου 2005:
«Στις 11 Ιουλίου 1995 οι ορδές του στρατηγού Μλάντιτς, με επικεφαλής τον στρατηγό Κρίστιτς, «απελευθέρωσαν» τη βοσνιακή κωμόπολη Σρεμπρένιτσα και άρχισαν μεγάλη σφαγή. Εδιωξαν τις γυναίκες και τα παιδιά, κράτησαν όσους άνδρες άνω των 14-15 ετών έκριναν σε θέση να κρατάνε όπλο (και ας ήταν άοπλοι) και μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα τους εκτέλεσαν και τους έθαψαν πρόχειρα και ομαδικά στην περιφέρεια της πόλης.
Αργότερα άνοιξαν τους πρόχειρους τάφους και μετέφεραν τα χιλιάδες πτώματα σε άλλους, πιο διακριτικούς. Βρέθηκαν όμως. Σήμερα ακόμη ειδικά συνεργεία προσπαθούν να ταυτοποιήσουν το κάθε λείψανο. Τα θύματα ήταν εθνοτικά Βόσνιοι μουσουλμάνοι. Οι θύτες ήταν Σέρβοι της Βοσνίας και της Σερβίας. Ο στρατηγός Κρίστιτς, που οργάνωσε τη σφαγή, έχει καταδικαστεί τελεσίδικα από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης σε φυλάκιση πολλών δεκαετιών. Ο στρατηγός Μλάντιτς, που έδωσε τη διαταγή της σφαγής, «κρύβεται». Ο πολιτικός υπεύθυνος της γιουγκοσλαβικής τραγωδίας, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, δικάζεται. Ο τοπικός του γκαουλάιτερ, ο «ποιητής» και ψυχίατρος Κάρατζιτς, κρύβεται επίσης»

Και καταλήγει:

«Ελληνες εθελοντές πήραν μέρος στα γεγονότα και ύψωσαν, ατιμάζοντάς την, την ελληνική σημαία στης «Σρεμπρένιτσα την ολόμαυρη ράχη». Οι επώνυμες μαρτυρίες τους υπάρχουν. Αλλά μόνο πρόσφατα, έπειτα από μοναχική πρωτοβουλία στη Βουλή του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, άρχισε μια κάποια ελάχιστα πειστική προκαταρκτική εισαγγελική διαδικασία. Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική κοινή γνώμη αγνοούσε ως πρόσφατα και πιθανότατα αγνοεί πάντα τα γεγονότα. Γνωρίζει μόνο ότι οι Σέρβοι (αποκλειστικά όμως οι Σέρβοι του Μιλόσεβιτς) είναι ομόδοξοι και σύμμαχοι. Επιπλέον «αριστεροί». Μας ταιριάζουν συνεπώς το πένθος και η ντροπή».

Η Ελληνική υπηρεσία του BBC στις 29 Ιουνίου 2005 μεταδίδει:

"Έρευνα για ανάμιξη Ελλήνων στη Σρεμπρένιτσα

Το ενδεχόμενο να συμμετείχαν Έλληνες υπήκοοι στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995, ερευνά η Εισαγγελία Πρωτοδικών.
Η έρευνα, που έγινε γνωστή πριν λίγες ημέρες από συνέντευξη του υπουργού Δικαιοσύνης, Αναστάσιου Παπαληγούρα, διατάχθηκε στις αρχές του μήνα από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, Δημήτρη Παπαγγελόπουλο".

Η Τέτα Παπαδοπούλου γράφει στην Ελευθεροτυπία στις 30 Ιουνίου 2005:

«Το όνειδος της Σρεμπρένιτσα συνδέεται δυστυχώς με την Ελλάδα κατά έναν τρόπο φρικαλέο. Στη σφαγή αυτή συμμετείχαν και Ελληνες παραστρατιωτικοί. Πήγαν... εθελοντές στη Βοσνία -ήταν κάποιες δεκάδες- για να βοηθήσουν «τους Σέρβους αδελφούς» στην εθνοκάθαρση. Πήραν μέρος με τα τάγματα θανάτου σε διάφορες επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης και αυτής στη Σρεμπρένιτσα. Και μάλιστα ύψωσαν, στην πνιγμένη στο αίμα Σρεμπρένιτσα, την ελληνική σημαία.

Οι εν λόγω συμπατριώτες μας, προφανώς υπερήφανοι για τη συμμετοχή τους στο μακελειό, πόζαραν δίπλα στην ελληνική σημαία και έβγαλαν αναμνηστικές... φωτογραφίες. Εκτός αυτού, έδωσαν συνεντεύξεις σε διάφορα μέσα ενημέρωσης, πριν και μετά την επιστροφή τους από την «εποποιία».

Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνον το φρικτό γεγονός ότι κάποιες δεκάδες Ελλήνων παραστρατιωτικών πήραν μέρος στις σφαγές στη Σρεμπρένιτσα. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το φρικαλέο γεγονός δεν το καταδίκασαν και δεν το διερεύνησαν εκείνοι που όφειλαν να το κάνουν: η πολιτική ηγεσία της χώρας -κυβέρνηση, αξιωματική αντιπολίτευση, κόμματα- ο λεγόμενος πνευματικός κόσμος, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, τα ΜΜΕ.

Δεν είναι παράξενο. Πώς να καταδικαστεί η ελληνική συμμετοχή στο έγκλημα, όταν όλες οι ελίτ στην Ελλάδα, με ελάχιστες ατομικές τιμητικές εξαιρέσεις, χειροκροτούσαν τον Μιλόσεβιτς και τους συνενόχους του; Θυμάστε τις συναυλίες στο κατάμεστο -φταίει, βέβαια, και ο κόσμος- Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, παρουσία της πολιτικής, συνδικαλιστικής, εκκλησιαστικής ηγεσίας, με τιμώμενο πρόσωπο τον πρύτανη της εθνοκάθαρσης Κάρατζιτς;»

Ο αγγλικός Guardian σε ανταπόκριση από την Αθήνα της Helena Smith την 1 Αυγούστου 2005 ανέφερε:

«It was far from Greece's finest hour. And it is only now, 10 years after the event, that Greeks have had the heart to look back. For Greek officialdom, the trail starts in a public prosecutor's office in Athens. All summer, its occupant, Athina Theodoropoulou, has had the unedifying task of probing Greek involvement in Europe's worst mass killing since the second world war - the slaughter of 7,000 Muslim men, women and children at Srebrenica».

Η εισαγγελέας Carla del Ponte, από το 1981 που εγκατέλειψε το δικηγορικό της γραφείο στην Ελβετία για να υπηρετήσει το δημόσιο συμφέρον έχει δείξει ότι είναι σκληρό καρύδι και έχει συγκρουσθεί με τη σικελική Μαφία και το τραπεζικό κατεστημένο της Ελβετίας.

Τώρα λοιπόν που ξεκινά η επόμενη φάση της μεγάλης δίκης στη Χάγη, θα δούμε αν ακουστεί κάτι καινούργιο σχετικά με τους έλληνες παλικαράδες «εθελοντές» των σερβικών ταγμάτων θανάτου και θα δούμε ακόμη αν τα ελληνικά ΜΜΕ βρουν λίγο χρόνο να αφιερώσουν στο θέμα αυτό.

ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

2006-08-15T17:18:00.000+03:00

Άνοιξε χθες στο Μουσείο Σύγχρονης Παλαιστινιακής Τέχνης στην Τεχεράνη η Έκθεση Γελοιογραφίας για το Ολοκαύτωμα.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 13 Σεπτεμβρίου και μέσα από ένα πλήθος σκίτσων επιχειρεί στην πράξη να γελοιοποιήσει ως ανύπαρκτη την ιστορική πραγματικότητα των θυμάτων της χιτλερικής θηριωδίας και να παρουσιάσει τις απόψεις του Ιρανού Προέδρου Αχμαντινεζάντ ο οποίος έχει δημόσια διακηρύξει ότι η σφαγή 6 εκατομμυρίων Εβραίων από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, το τραγικό Ολοκαύτωμα, δεν υπήρξε ποτέ!

Σίγουρα, δεν θα μπορούσε να φαντασθεί η ηγεσία της Χιτλερικής Γερμανίας ότι έξη δεκαετίες αργότερα θα παρουσιαζόταν σε μια ξένη χώρα όπως το Ιράν ένας τόσο θερμός υποστηρικτής των πράξεων της! Όμως στην ιστορία μερικά πράγματα εκ των υστέρων είναι δυνατόν εν μέρει να ερμηνευθούν.

Ένας βασικός θεωρητικός του Ναζισμού και της ανωτερότητας της Άριας φυλής ήταν ο Alferd Rosenberg. Διανοούμενος και μέλος των Ναζί, γεννήθηκε το 1893, κατέλαβε πολλά αξιώματα στο Χιτλερικό καθεστώς και πρόσφερε το ιδεολογικό υπόβαθρο για τις περισσότερες βαρβαρότητες της ναζιστικής κτηνωδίας. Δικάσθηκε, καταδικάσθηκε από το δικαστήριο της Νυρεμβέργης σε θάνατο ως εγκληματίας πολέμου και εκτελέσθηκε το 1946.

Οι ρατσιστικές θεωρίες του Rosenberg που είναι γνωστές στους ερευνητές, τοποθετούσαν τις ρίζες της Άριας φυλής στο αρχαίο Ιράν!

Επομένως είναι λίγο-πολύ φυσικό ο σημερινός πρόεδρος αυτής της χώρας να θεωρεί τον εαυτό του απόγονο μιας ανώτερης φυλής και όμοια με τους Ναζί να μισεί τόσο πολύ τους Εβραίους. Η συμπεριφορά του ταυτίζεται με τους θεωρητικούς και πρακτικούς της ναζιστικής θηριωδίας και βέβαια διευκολύνεται από το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη οι Εβραίοι που θέλει τώρα να πετάξει στη θάλασσα για να έχει λόγο η προετοιμασία ενός σύγχρονου ολοκαυτώματος.

Ο Πρόεδρος του Ιράν μπορεί να χρησιμοποιεί όποια επικοινωνιακή στρατηγική τον βολεύει για να προωθεί τα σχέδια του. Όμως, για να σοβαρευθούμε λίγο, εμείς οι Έλληνες που ζήσαμε τη θηριωδία της Γερμανικής Κατοχής, γνωρίζουμε τη μοίρα των Εβραίων της Ελλάδας οι οποίοι ήταν ένα μεγάλο τμήμα των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Οι παλιότεροι, που έζησαν από κοντά την εξέλιξη της «τελικής λύσης» των Ναζί στη χώρα μας, θυμούνται ότι τα χιλιάδες θύματα που εξοντώθηκαν σε εφαρμογή της ρατσιστικής θεωρίας του Alfred Rosenberg και των άλλων «επιφανών» του Ναζισμού δεν είναι φανταστικά πρόσωπα, αλλά ζωντανές ανθρώπινες υπάρξεις που οδηγήθηκαν στα κρεματόρια της χιτλερικής κρεατομηχανής. Όπως γράφει ο καθηγητής Γιώργος Μαργαρίτης, «…..αναλογικά, σε σύγκριση δηλαδή με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη που βρέθηκαν κάτω από το ζυγό του Άξονα, η καταστροφή των Εβραίων της Ελλάδας βρίσκεται (ως ποσοστό του συνολικού εβραϊκού πληθυσμού) μεταξύ των πρώτων σε έκταση. Σε σύνολο 70.000 χιλιάδων περίπου Ελλήνων Εβραίων στα 1940, περισσότεροι από 50.000 εξοντώθηκαν στα στρατόπεδα του θανάτου, ποσοστό που υπερβαίνει το 70%». Ολοκαύτωμα λοιπόν υπήρξε και στη χώρα μας και κανείς γνήσιος ή κατά φαντασία απόγονος της Άριας φυλής δεν μπορεί να διαγράψει μια από τις πλέον αποτρόπαιες και αιματηρές σελίδες της σύγχρονης Ευρωπαϊκής ιστορίας.

Ακόμη, σε εκείνους τους συμπολίτες μας που ακολουθούν ως πρόβατα χωρίς κριτική σκέψη τις γραμμές του αντιαμερικανισμού και συντάσσονται με τα κηρύγματα των κάθε λογής σύγχρονων εκφραστών του φασισμού, το μόνο που μπορεί να προτείνει κανείς είναι να μάθουν λίγο καλύτερα την ιστορία και ένας τρόπος για να το πετύχουν είναι να διαβάζουν περισσότερο και να «ενημερώνονται» λιγότερο από τα ιδιωτικά κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης.

ΠΑΛΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ . . .

2006-08-12T21:56:00.000+03:00

Στη σημερινή Ελευθεροτυπία ο Νίκος Μουμούρης μ’ ένα θαυμάσιο, νοσταλγικό και πολύ ενδιαφέρον άρθρο του, μας θυμίζει ότι σαν σήμερα 25 χρόνια πριν, η IBM ανακοίνωσε ένα νέο προϊόν: τον πρώτο προσωπικό ηλεκτρονικό υπολογιστή, τον IBM Personal Computer. Ήταν 12 Αυγούστου 1981, η ονομασία PC πέρασε στην ιστορία και η IBM στους μήνες που ακολούθησαν κατέγραφε μια επιτυχία στις πωλήσεις που ούτε η ίδια είχε προβλέψει.

Ήταν όμως ο IBM PC ο πρώτος προσωπικός υπολογιστής; Σε θέματα ιστορίας, ακόμη και πρόσφατης, είναι πάντα δύσκολο να ορισθούν οι πρωτιές και η υποκειμενική άποψη έχει μεγάλη σημασία.

Τι έπρεπε να είναι ένας υπολογιστής για να χαρακτηρισθεί ως «προσωπικός»; Σίγουρα μικρός σε όγκο για να χωράει επάνω σε ένα τραπέζι, προσιτός σε τιμή, να είναι προγραμματιζόμενος από τον τελικό χρήστη, εύκολος στο χειρισμό και οπωσδήποτε να ήταν άμεσα διαθέσιμος στην αγορά για κάθε ενδιαφερόμενο. Ο IBM PC κάλυπτε όλες αυτές τις προϋποθέσεις, αλλά αν ανατρέξουμε λίγα χρόνια πριν από το 1981, αντίστοιχες προδιαγραφές προσαρμοσμένες βέβαια για την εποχή τους, έβρισκε κανείς και σε άλλα παρόμοια προϊόντα.

Στην ιστορία των ηλεκτρονικών υπολογιστών αναφέρονται αρκετές κατασκευές που διεκδικούν την πρωτιά του προσωπικού υπολογιστή και μπορεί όποιος ενδιαφέρεται εύκολα να βρει τα σχετικά δημοσιεύματα.

Μερικοί από εμάς όμως, πάντα υποκειμενικά και νοσταλγικά, φέρνουν στο μυαλό τους ένα συγκεκριμένο μαγικό κουτί που έχει γράψει τη δική του ιστορία, ήταν πολύ «προσωπικό» για την εποχή του και παρά την όχι χαμηλή τιμή αγοράς υπήρξε σύντροφος για αμέτρητες ώρες ανθρώπων που και αυτοί με τη σειρά τους κατέγραψαν πρωτιές στην ιστορία της απίστευτης εξέλιξης των ηλεκτρονικών υπολογιστών από τις πρώτες παλιές μέρες μέχρι σήμερα. Ήταν ο PDP-8 της Digital Equipment Corporation.

Η φωτογραφία του PDP-8 από τη Wikipedia.

Ο PDP-8 κατασκευάστηκε το 1965 και ήταν διαθέσιμος στην αγορά σαν επιτραπέζιος υπολογιστής από τις αρχές του 1968. Η εταιρία που τον κατασκεύασε έκανε μια μεγάλη πορεία και όπως συχνά συμβαίνει, στη συνέχεια εξαγοράσθηκε από την Compaq που κι αυτή με τη σειρά της απορροφήθηκε από την HP και το όνομα της Digital δεν υπάρχει πια παρά μόνο στα μουσεία.

Για τους νοσταλγούς, πιο κάτω δεξιά είναι το εξώφυλλο του Logic Handbook της Digital έκδοσης 1967 που σίγουρα πολλοί πάνω από τις σελίδες του είχαν ξενυχτήσει αμέτρητες ώρες και αριστερά η σελίδα 360 που αναφέρει περιληπτικά τις προδιαγραφές του υπολογιστή,

μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του PDP-8 από το ίδιο βιβλίο,

και μια συνοπτική λίστα των κέντρων πωλήσεων και τεχνικής εξυπηρέτησης της Digital εκείνης της εποχής.

Αυτά, για να ξεχάσουμε λίγο όσα σήμερα συμβαίνουν γύρω μας.

ΛΙΒΑΝΟΣ

2006-08-11T22:46:00.000+03:00

Αυτές τις μέρες πολλά γράφονται για τις εχθροπραξίες στο Λίβανο και όπως πάντα, με τη βοήθεια των γνωστών βαθυστόχαστων αναλύσεων που προσφέρουν οι κάθε λογής ειδήμονες του αντιαμερικανισμού στη χώρα μας, η ελληνική «κοινή γνώμη» στη συντριπτική της πλειοψηφία είναι εναντίον του Ισραήλ και υπέρ των ισλαμικού φασισμού, που τώρα εκδηλώνεται με τη δράση της Χεζμπολάχ.

Διαβάζοντας τα αμέτρητα κείμενα που γράφονται για τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή, τυχαία σταμάτησα σε άρθρο μιας ελληνικής αριστερής οργάνωσης με το όνομα ΟΑΚΚΕ που ομολογουμένως έχει ενδιαφέρον. Παραθέτω ολόκληρο το κείμενο και ας το διαβάσει προσεκτικά όποιος έχει υπομονή. Νομίζω ότι σε αρκετά σημεία πρέπει να βρίσκει σύμφωνο και να προβληματίσει κάθε φιλελεύθερα σκεπτόμενο πολίτη.

<><><><><><>

ΚΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΧΕΙ ΤΩΡΑ ΔΙΚΙΟ

Η φασιστική Χεζμπολάχ προκάλεσε τον πόλεμο για να υποτάξει το Λίβανο στη Συρία και να κάνει τη Ρωσία ρυθμιστή στο μεσανατολικό
Σύσσωμο σχεδόν το έθνος έχει παραταχθεί με τη φασιστική Χεζμπολάχ ενάντια στο Ισραήλ, όπως ακριβώς πριν λίγα χρόνια παρατάχθηκε με τους Σέρβους εθνοεκκαθαριστές ενάντια στους λαούς της Γιουγκοσλαβίας. Και τότε και σήμερα επικεφαλής της «εθνικής γραμμής» είναι οι ψευτοαριστεροί, οι ακροδεξιοί και οι νεοναζιστές. Ο καθένας τους έχει τα δικά του επιχειρήματα αλλά όλοι συμφωνούν μεταξύ τους στο ότι αφού οι ΗΠΑ είναι με κάποιον αυτοί πρέπει να είναι εναντίον του. Κυρίως όμως χρησιμοποιούν τον παλαιστινιακό απελευθερωτικό αγώνα για να δαιμονοποιήσουν το κράτος του Ισραήλ. Αλλά όπως και το κάθε τι, έτσι και το Ισραήλ έχει δύο πλευρές.
Η μία, η κύρια, είναι ότι αυτό το κράτος γεννήθηκε σαν καταφύγιο των εβραίων απέναντι στα τσαρικά πογκρόμ και στη μεγάλη ναζιστική γενοκτονία. Γι αυτό αναγνωρίστηκε βασικά από το αντιφασιστικό στρατόπεδο του β΄ παγκόσμιου πολέμου και ενάντια στην αραβική αντίδραση με την επιμονή της τότε σοσιαλιστικής ΕΣΣΔ. Μόνο όταν οι μεγαλορώσοι αντισημίτες Σουσλόφ, Χρουστσόφ και Μπρέζνιεφ πήραν την εξουσία και μετέτρεψαν την ΕΣΣΔ σε ιμπεριαλιστική-φασιστική χώρα, αυτή συμμάχησε με τους άραβες σοβινιστές και τους πανισλαμιστές και δηλητηρίασε τα εργατικά και αντι-ιμπεριαλιστικά κινήματα με ένα νέο αντισημιτισμό που τον εμφάνισε σαν «αντισιωνισμό». Από τότε ανοιχτά ή καλυμμένα και οι κλασσικοί και οι ψευτοαριστεροί αντισημίτες επιδιώκουν την καταστροφή του ισραηλινού κράτους.
Από την άλλη όμως πλευρά του το Ισραήλ από κράτος ενός καταπιεσμένου λαού έγινε και το ίδιο καταπιεστής όπως σχεδόν κάθε αστικό κράτος στην πρώτη φάση της διαμόρφωσής του. Έτσι η πιο σοβινιστική του τάση ακολούθησε μια πολιτική επέκτασης και τοπικού ηγεμονισμού κυρίως σε βάρος των Παλαιστινίων, πολιτική που σύντομα μπήκε στην υπηρεσία του ανερχόμενου τότε ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ. Αυτή την πολιτική την αξιοποίησαν τα φασιστικά καθεστώτα της Συρίας και του Ιράν κάτω από την κάλυψη του Κρεμλίνου για να στήσουν μέσα στο παλαιστινιακό και το λιβανέζικο ανεξαρτησιακό κίνημα τις πρακτόρικες οργανώσεις τους Χαμάς και Χεζμπολάχ που έχουν σα διακηρυγμένο στόχο τον αφανισμό των εβραίων του Ισραήλ. Αυτές οι οργανώσεις απέκτησαν μαζικότητα χάρη στο ιρανικό πετρελαϊκό χρήμα με το οποίο δωροδόκησαν τη φτωχολογιά μέσα από «φιλανθρωπικά» δίκτυα. Στη συνέχεια Ρωσία-Συρία συνδύασαν τα πυρά τους με εκείνα των ισραηλινών σοβινιστών και των σε κάθοδο πλέον ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, για να διώξουν από την ηγεσία του παλαιστινιακού αγώνα την εθνική αστική τάξη της Παλαιστίνης (Φατάχ-Αραφάτ) και να φέρουν στην εξουσία τη Χαμάς. Στο Λίβανο αξιοποιώντας πάλι τη στρατιωτική επέμβαση του Ισραήλ (1978-2000), αλλά και τα λάθη της Φατάχ, πέτυχαν να αποκτήσουν την πολιτική και στρατιωτική ηγεμονία σε όλη τη χώρα μέσω της Χεζμπολάχ.

Όμως πρόσφατα στο μεν Λίβανο το πατριωτικό αντισυριακό μέτωπο αφού έδιωξε το συριακό στρατό άρχισε να ζητάει τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, ενώ στα κατεχόμενα η Φατάχ άρχισε να αμφισβητεί τη δικτατορική εξουσία της Χαμάς. Τότε ακριβώς η Χαμάς και η Χεζμπολάχ εξαπέλυσαν τη συντονισμένη επίθεση τους κατά του Ισραήλ ώστε αυτό να αντεπιτεθεί και έτσι εκείνοι να σύρουν πίσω τους τις πατριωτικές δυνάμεις της Παλαιστίνης και του Λιβάνου σύμφωνα με τη δοκιμασμένη συνταγή του αντι-ισραηλινού μετώπου. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Χεζμπολάχ και η Χαμάς επιτέθηκαν στο Ισραήλ αφού αυτό είχε αποχωρήσει εδώ και 6 χρόνια χωρίς όρους από το Λίβανο και αφού τελευταία πάλι χωρίς όρους είχε αποχωρήσει από τη Γάζα και μάλιστα μετά από μια έντονη σύγκρουση με τους ισραηλινούς εποίκους. Δηλαδή επιτέθηκαν στο Ισραήλ όταν αυτό υποχωρούσε επιβεβαιώνοντας ότι δεν θέλουν να το απωθήσουν αλλά να το καταστρέψουν σαν κράτος και ότι από τακτική άποψη θέλουν να το προβοκάρουν.
Δηλαδή τώρα δεν εξεγέρθηκε ενάντια στο Ισραήλ το εθνικοδημοκρατικό κίνημα της Παλαιστίνης ή το πατριωτικό του Λιβάνου, αλλά οι πράκτορες της Συρίας και του Ιράν που δεν θέλουν ούτε ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος δίπλα στο Ισραήλ, ούτε έναν ανεξάρτητο Λίβανο.
Η Χεζμπολάχ ισχυρίζεται ότι δεν επιτέθηκε αυτή στο Ισραήλ αλλά το Ισραήλ στο Λίβανο με πρόσχημα την απαγωγή δύο στρατιωτών. Πέρα από το ότι δεν υπήρξε μόνο απαγωγή δύο στρατιωτών, αλλά ταυτόχρονα φόνος άλλων οκτώ και ρίψη ρουκετών στο Ισραήλ, η Χεζμπολάχ έριχνε επί 6 χρόνια εκατοντάδες ρουκέτες στο Ισραήλ με θύματα αμάχους. Ποιο κράτος στον κόσμο θα άφηνε ανενόχλητο στα σύνορά του ένα στρατό που δολοφονεί αμάχους και που ο διακηρυγμένος στόχος του είναι η εξαφάνισή του από το χάρτη;

Στερημένοι από ουσιαστικά επιχειρήματα, η Χεζμπολάχ και οι φίλοι της κατηγορούν τους ισραηλινούς σα χιτλερικούς που ασκούν πολιτική συλλογικής τιμωρίας βομβαρδίζοντας αμάχους. Δεν είναι πρώτη φορά που αντισημίτες χρησιμοποιούν τους νεκρούς αμάχους σα βασικό τους επιχείρημα. Εδώ και δεκαετίες οι φιλοναζιστές ιστορικοί καταγγέλλουν σαν πιο κτηνώδη από το χιτλερικό το συμμαχικό στρατό επειδή βομβάρδισε τις γερμανικές πόλεις. Από την άλλη κανείς από τους φίλους της Χεζμπολάχ δεν συγκινήθηκε ποτέ από τους 200.000 νεκρούς αμάχους της Βοσνίας που υπήρξαν θύματα στοχευμένης εθνοκάθαρσης, ούτε από τους 20.000 νεκρούς αμάχους του Γκρόζνυ από τους γενοκτονικούς ρώσικους βομβαρδισμούς, ούτε είπαν ποτέ λέξη ενάντια στον Άσαντ όταν αυτός ισοπέδωσε με βομβαρδισμούς την πόλη Χάμα της Συρίας το 1982 και κατέσφαξε 20.000 αμάχους για να εξοντώσει τους “Αδελφούς Μουσουλμάνους”.
Στην προκειμένη περίπτωση ο ισραηλινός στρατός δεν είχε λόγους να προκαλέσει τη διεθνή πολιτική του απομόνωση στοχεύοντας αμάχους. Αμάχους στοχεύει μόνο ο στρατός της Χεζμπολάχ όταν ρίχνει τις ρουκέτες του και θριαμβολογεί για τον αριθμό των νεκρών, όπως θριαμβολογεί και η Χαμάς για τους 1700 αμάχους που σκότωσαν οι αυτόχειρές της στο Ισραήλ. Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι νεκροί στο Λίβανο είναι μέρος του προβοκατόρικου πολέμου που διεξάγει η Χεζμπολάχ. Αυτή εξαπολύει ρουκέτες στο Ισραήλ επίτηδες μέσα από πόλεις και χωριά και επίτηδες χρησιμοποιεί αστικά κτίρια ακόμα και νοσοκομεία για στρατιωτικά επιτελεία και χώρους αποθήκευσης πυρομαχικών. Στόχος της είναι να κερδίσει την παγκόσμια κοινή γνώμη μέσα από το μεγάλο αριθμό των θυμάτων. Οι φίλοι της Χεζμπολάχ λένε ότι μόνο φασιστικοί στρατοί βομβαρδίζουν οικισμούς από τους οποίους έρχονται πυρά ανταρτών. Αλλά εδώ δεν έχουμε πυρά ανταρτών ενάντια σε ένα στρατό κατοχής. Έχουμε απρόκλητη επίθεση με πυραύλους μέσα από πόλεις ενάντια σε άμαχους ενός γειτονικού κράτους.
Όπως και να το δει κανείς ο Χίτλερ είναι τώρα από τη μεριά του μετώπου Χεζμπολάχ-Χαμάς ή αλλιώς του μετώπου Συρίας-Ιράν-Ρωσίας. Αυτό θα φανεί περισσότερο όταν θα αποδειχτεί ότι η προβοκατόρικη επίθεση της Χεζμπολάχ θα έχει σαν αποτέλεσμα την ισχυροποίηση της νεοναζιστικής Ρωσίας του Πούτιν στη Μέση Ανατολή.
Αθήνα, 6/8/2006

<><><><><><><><>

CHANNEL 9

2006-07-28T11:29:00.000+03:00

Το Channel 9 δεν λειτούργησε χθες λόγω απεργίας του προσωπικού. Οι εργαζόμενοι στο σταθμό συμφερόντων του γνωστού επιχειρηματία κ. Δ. Κοντομηνά διαμαρτύρονται για τον προγραμματισμένο μεγάλο αριθμό απολύσεων στην επιχείρηση που περιλαμβάνουν δημοσιογράφους, τεχνικό προσωπικό και άλλους.

Όλοι βέβαια εύχονται ταχεία λύση στο πρόβλημα των εργαζομένων στο σταθμό, αλλά αν τελικά οι περικοπές θέσεων εργασίας που αναγγέλθηκαν προμηνύουν διακοπή των εκπομπών του καναλιού θα υπάρξει ίσως και ένα θετικό αποτέλεσμα:

Οι συχνότητες θα καθαρίσουν λίγο από χαζά προγράμματα και επί πλέον υπάρχει το ενδεχόμενο να σταματήσουν οι μόνιμες παρεμβολές από το Channel 9 στη συχνότητα εκπομπής της Τηλεόρασης της Βουλής, δεδομένου ότι ουδείς αρμόδιος τόλμησε μέχρι τώρα να βάλει τέλος σ' αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση.

Νεοελληνικές Εικόνες (Ι)

2006-07-20T08:34:00.000+03:00

Συνέβη προχθές στο δεξί πεζοδρόμιο του κατερχόμενου της λεωφόρου Κηφισίας, λίγο πριν από την Πλατεία της Κηφισιάς, στο σημείο που λείπουν τα μαρμάρινα κολονάκια που εμποδίζουν τα τετράτροχα να καταλάβουν τα πεζοδρόμια.
Μαύρο τζιπ τεραστίων διαστάσεων που οδηγεί νεαρά κυρία καβαλάει το ρείθρο και παρκάρει κάθετα στο πεζοδρόμιο μπλοκάροντας με τον όγκο του τελείως τη διέλευση των πεζών. Από το βάρβαρο μαύρο όχημα κατέρχεται η κυρία, βροντά με χαριτωμένη κίνηση την πόρτα του οχήματος πίσω της, στο ένα χέρι κρατά τα κλειδιά της που κρέμονται από κρίκο στολισμένο με ένα πολύχρωμο πλαστικό αρκούδι ή κάτι παρόμοιο, στο άλλο χέρι το απαραίτητο κινητό τηλέφωνο και κατευθύνεται στο πλησίον κατάστημα γυναικείων υποδημάτων μάλλον για να σκοτώσει την ώρα της. Την ίδια στιγμή, μια άλλη νεαρή κυρία, προφανώς μητέρα, σπρώχνοντας ένα καροτσάκι με ένα μωρό βαδίζει πάνω στο πεζοδρόμιο ερχόμενη από την πλατεία της Κηφισιάς, σταματάει μπροστά στο παρκαρισμένο όχημα που της κλείνει τελείως τη διέλευση και αναγκάζεται να τολμήσει κάθοδο στην άσφαλτο της συνωστισμένης λεωφόρου για να συνεχίσει το δρόμο της. Ευτυχώς ο πρώτος οδηγός που κατέβαινε εκείνη τη στιγμή δεν ανήκε στην ίδια συνομοταξία με την οδηγό του τζιπ και σταματά αμέσως κάνοντας νόημα στη διερχόμενη μαμά να περάσει. Τότε, ακριβώς πίσω από τον ευγενή οδηγό ο εποχούμενος που ακολουθεί βγάζει ένα κατακόκκινο από θυμό πρόσωπο έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου του και ουρλιάζει στον μπροστινό που σταμάτησε «Προχώρα ρε μαλάκα . . . . . .» !

Η σκηνή, πέρα για πέρα αληθινή, είναι μόνο ένα μικρό ενσταντανέ της σημερινής Ελλάδας και της νεοελληνικής κοινωνίας. Μιας Ελλάδας που η πλειοψηφία των κατοίκων της ομαδικά απειθαρχεί, συμπεριφέρεται με αγένεια και περιφρονεί τον πλησίον, ενδιαφέρεται μόνο για το στενό και άμεσο συμφέρον της και αδιαφορεί για κάθε μορφής οργάνωση και νοικοκυριό στην κοινωνία. Οι λιγότεροι που προσπαθούν να φέρονται διαφορετικά συνήθως χάνονται μέσα στη θάλασσα της καθημερινής βαρβαρότητας.

Αυτή την Ελλάδα καλούνται να κυβερνούν, να βελτιώνουν και να εξυπηρετούν οι πολιτικοί και από αυτήν την Ελλάδα εκλέγονται.

Λεπτομέρεια: ο οδηγός που έβριζε τον άλλον που σταμάτησε για να περάσει η μητέρα με το καροτσάκι, συμπτωματικά οδηγούσε επίσης αυτοκίνητο τζιπ, αλλά το δικό του ήταν λίγο μικρότερο χρώματος γκρι.

ALPHA NEWS και χυδαία γλώσσα

2006-07-19T10:56:00.000+03:00

Πρόστιμο 5.οοο ευρώ επέβαλε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης στον Alpha News για χρήση χυδαίας γλώσσας από τον δημοσιογράφο κ. Δήμο Βερύκιο ο οποίος ως γνωστόν παγίως αυτοπροβάλλεται ως «εξειδικευμένος» σε στρατιωτικά και αμυντικά θέματα.

Συγκεκριμένα ο εν λόγω δημοσιογράφος, σύμφωνα με το ΕΣΡ, προσέβαλε τους θεσμούς με τη χρήση φράσεων όπως «είναι μπουρδέλο το Υπουργείο Άμυνας» και «την έχω χεσμένη την πολεμική αεροπορία». Η κύρωση επιβλήθηκε και για εκχυδαϊσμό της γλώσσας μας.

Το ύψος του προστίμου είναι φυσικά αστείο και δεν πρόκειται να συνετίσει τους εργοδότες αυτού του δημοσιογράφου. Η χυδαία γλώσσα είναι το πιο αποτελεσματικό εργαλείο που διαθέτουν μερικά ηλεκτρονικά Μέσα Μαζικής (Μη) Ενημέρωσης για να διατηρούν την ακροαματικότητα /θεαματικότητα που χρειάζονται και να γεμίζουν τα ταμεία τους. Όσο πέφτει η σοβαρότητα και η αξιοπιστία των ειδήσεων που σερβίρουν, τόσο πιο πολύ βασίζονται σε περιγραφές τύπου «Βερύκιου» για την καθημερινή προσφορά του «ενημερωτικού» τους έργου. Ακόμη χειρότερο και από τη χυδαία γλώσσα είναι οι ατέλειωτες ανοησίες που μεταδίδουν με περισσή σοβαρότητα οι οποίες παραπληροφορούν και μπερδεύουν τους αποδέκτες ακροατές και θεατές. Ο κ. Δήμος Βερύκιος εδώ και πολλά χρόνια εκπροσωπεί επάξια αυτή τη σχολή δημοσιογραφίας με βλακώδη ρεπορτάζ που αποπροσανατολίζουν και δεν προσφέρουν τίποτα στην ενημέρωση. Το κακό είναι ότι μερικοί πότε πότε τον παίρνουν στα σοβαρά.

Αυτό που χρειάζεται κι εδώ είναι να υπάρξει μια αποτελεσματική πρωτοβουλία της πολιτείας για να αυξήσει δραστικά τα πρόστιμα για τέτοιες παραβάσεις, όπως πρόσφατα αποφάσισε με νέο νόμο το αμερικανικό κογκρέσο που επιβάλλει 10-πλασιασμό των προστίμων για χρήση από τα ΜΜΕ χυδαίας γλώσσας (profane language) και που μπορούν να φθάσουν τα 325.000 δολάρια.

Να φύγουν τα Τζιπ από τις πόλεις

2006-07-12T21:59:00.000+03:00

Ο Δήμαρχος του Λονδίνου Ken Livingston ανακοίνωσε σήμερα τα σχέδια του Δήμου για τριπλασιασμό του «εισιτηρίου» που θα πληρώνουν τα Τζιπ όταν εισέρχονται στο κέντρο της Αγγλικής πρωτεύουσας. Όπως είναι γνωστό οι οδηγοί στο Λονδίνο που θέλουν να μπουν με το όχημα τους σε περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί ως συνωστισμένες (congested areas) πληρώνουν σήμερα τέλος (congestion charge) οκτώ αγγλικές λίρες την ημέρα. Το μέτρο αυτό έχει εφαρμοσθεί εδώ και αρκετό καιρό με θετικά αποτελέσματα στη μείωση της κυκλοφορίας οχημάτων.
Με τις νέες προτάσεις που σχεδιάζεται να μπουν σε εφαρμογή όχι αργότερα από το 2009, όσοι οδηγούν αυτά τα «τέρατα» των δρόμων (Jeeps και SUVs), όπως τα απεκάλεσε ο Δήμαρχος του Λονδίνου, θα πρέπει να πληρώνουν 25 λίρες την ημέρα για να εισέρχονται με τα οχήματα τους στις κεντρικές περιοχές της μεγαλούπολης.

Πότε τελικά θα έχει το θάρρος η Κυβέρνηση να αναλάβει το πολιτικό κόστος και να προτείνει αντίστοιχα μέτρα για την Αθήνα;

Το κακό εδώ έχει παραγίνει. Οι χιλιάδες συμπατριώτες μας που επιλέγουν αυτά τα άσχημα οχήματα για τις καθημερινές τους μετακινήσεις έχουν πολλαπλασιάσει τα κυκλοφοριακά προβλήματα μέσα στις πόλεις που δεν αντέχουν πια τη συσσώρευση της λαμαρίνας και του καυσαερίου.
Δεν χρειαζόμαστε τέτοια αυτοκίνητα. Οι κοινωνιολόγοι και οι ψυχίατροι οπωσδήποτε μπορούν να εξηγήσουν τις αιτίες που ωθούν τόσους πολλούς Νεοέλληνες στη αγορά των τζιπ, οι υπεύθυνοι όμως πολιτικοί πρέπει να δράσουν εδώ και τώρα για τον εξοστρακισμό από τις πόλεις αυτής της κατηγορίας των τετράτροχων που προκαλούν με την παρουσία τους στους δρόμους και επιδεινώνουν καθημερινά το πρόβλημα της μετακίνησης για όλους μας.

Η κυκλοφορία των Τζιπ πρέπει να απαγορευθεί στις πόλεις διότι,

Καταλαμβάνουν πολύ χώρο σε στενούς δρόμους και σε θέσεις στάθμευσης που δεν επαρκούν πια.
Μολύνουν δυσανάλογα την ήδη επιβαρυμένη ατμόσφαιρα.
Καταναλώνουν πολλαπλάσια καύσιμα όταν το ενεργειακό πρόβλημα έχει εξελιχθεί στο μείζον ζήτημα της οικονομίας.
Συχνά ευθύνονται για σοβαρά ατυχήματα εξ αιτίας της ψεύτικης βεβαιότητας για ασφάλεια που δίνουν στους κατόχους των.
Προκαλούν με τον όγκο και την ασχήμια τους άλλους πολίτες που επιθυμούν περισσότερη καλαισθησία στο περιβάλλον που ζουν (υπάρχουν και τέτοιοι στην Ελλάδα).

Ο δημοφιλής Δήμαρχος του Λονδίνου, γνωστός για την αθυροστομία του, είχε πέρυσι αποκαλέσει ηλιθίους (idiotic) τους κατόχους των τζιπ. Δεν ζητάει κανείς παρόμοιους τολμηρούς εκφραστές της λογικής στην Ελλάδα. Εκείνο που χρειάζεται είναι η άμεση λήψη μέτρων για περιορισμό της κυκλοφορίας αυτών των οχημάτων, όπως και σε μια ακόμη ευρωπαϊκή χώρα, τη Γαλλία, έχει ήδη ξεκινήσει από πέρυσι μια πρωτοβουλία της κυβέρνησης για επιβολή υψηλών δασμών σε όλα τα πολυπληθή κακόγουστα οχήματα τύπου Jeep με στόχο την επιδότηση της αγοράς του μικρού αυτοκινήτου για όλους τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω.

Τα «Νέα» του Alpha

2006-07-08T19:35:00.000+03:00

Συνάντηση γα το «καλό καλοκαίρι» είχαν χθες στην Αίγλη του Ζαππείου οι τηλεοπτικοί συντάκτες του Alpha TV με τη διεύθυνση του σταθμού και ο Διευθύνων Σύμβουλος κύριος Νίκος Χατζηνικολάου με το γνωστό ύφος που διαβάζει τα δελτία «ειδήσεων» εξαπέλυσε επίθεση εναντίον του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Φυσικό είναι να έχει τα νεύρα του ύστερα από τα τελευταία πρόστιμα που επέβαλε στον Alpha το ΕΣΡ, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που τα οικονομικά του σταθμού δεν πάνε καλά. Αλλά βέβαια δεν πείθει ούτε τους δικούς του ανθρώπους κάνοντας συγκρίσεις με τις εκπομπές της κυρίας Πάνια και λέγοντας ότι ενώ οι άλλοι εκπέμπουν χειρότερα σκουπίδια από τα δικά μας, τιμωρούνται λιγότερο!

Σε αυτό εδώ το ιστολόγιο εμείς εξακολουθούμε να πιστεύουμε, όπως γράψαμε και σε προηγούμενη δημοσίευση, ότι οι ανόητες εκπομπές της κυρίας Πάνια είναι λιγότερο επικίνδυνες από τα σκουπίδια του Alpha και ότι η κατανομή των προστίμων από το ΕΣΡ είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Εκείνο όμως που μας «ανησυχεί» είναι η υπόσχεση του κ. Χατζηνικολάου ότι από την επόμενη σαιζόν θα διατεθούν 25 εκ. ευρώ λιγότερα για το νέο πρόγραμμα και αντιλαμβάνεται ο καθένας σε τι επίπεδο θα κατρακυλήσει η «ποιότητα» του σταθμού.

Συνεχίζοντας την επίθεση του εναντίον του ΕΣΡ, όπως γράφουν οι εφημερίδες, ο διευθύνων σύμβουλος αναρωτήθηκε «εάν ζούμε σε θεοκρατικό κράτος»!
Άκομψη η παρατήρηση αν θυμηθούμε ότι ίσως πιο κοντά στη θεοκρατία είναι όχι το ΕΣΡ αλλά ο Alpha TV δεδομένου ότι έχει καταγράψει στην ιστορία του την αξέχαστη συνέντευξη που πήρε ο νυν διευθύνων σύμβουλος από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και ότι αντιπρόεδρος του σταθμού είναι ο επικοινωνιολόγος άλλοτε στενός συνεργάτης του μακαριότατου, κ. Σ. Τζούμας.

Η συμβουλή παραμένει πάντα επίκαιρη: Περιφρονήστε τους και βλέπετε καλύτερα το CNN – βελτιώνετε και τα Αγγλικά σας!

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ (E-VOTE): ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

2006-07-06T19:38:00.000+03:00

Στις δημοκρατίες, όπως διδάσκει η πολιτική επιστήμη, η συμμετοχή των πολιτών σε ψηφοφορίες για την εκλογή διοικήσεων ή σε δημοψηφίσματα για την αποδοχή πολιτικών, συνιστά την κορυφαία λειτουργία της δημοκρατικής διαδικασίας και αποτελεί τη βασική παράμετρο για τη νομιμοποίηση της εξουσίας. Οι συζητήσεις που αφορούν την καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας (e-vote) η οποία έχει ήδη πεδίο εφαρμογής στις ΗΠΑ, δημοσιοποιούνται συνήθως τις παραμονές εκλογών. Το άρθρο αυτό επιχειρεί μια περισσότερο διαχρονική προσέγγιση στο θέμα και παρουσιάζει με απλά λόγια χωρίς τεχνικές λεπτομέρειες τους κινδύνους που ενέχει η υιοθέτηση της τεχνοκρατικής αντίληψης για την ουσιαστικότερη πράξη της δημοκρατικής διαδικασίας. Κάποια στιγμή θα ανοίξει και στη χώρα μας η κουβέντα για την ηλεκτρονική ψηφοφορία και όσο ευρύτερα έχουν γίνει γνωστές οι επί μέρους διαστάσεις του θέματος τόσο ουσιαστικότερη θα είναι η συζήτηση. Οι απόψεις που διατυπώνονται έχουν δημόσια εκφρασθεί από πολλούς ιδιώτες και νομικά πρόσωπα και εδώ παρουσιάζονται συνοπτικά οι κυριότερες θέσεις και επιφυλάξεις.

Η ηλεκτρονική ψηφοφορία μπορεί να πάρει διαφορετικές μορφές:
• με αποστολή μηνυμάτων SMS από το κινητό τηλέφωνο,
• με τη χρήση των νέων τηλεοράσεων ψηφιακής τεχνολογίας,
• μέσω ειδικών τερματικών που βασίζονται στην «έξυπνη κάρτα» (smart card),
• κυρίως όμως μέσα από το διαδίκτυο και τον προσωπικό υπολογιστή στο σπίτι μας ή στο γραφείο.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η ηλεκτρονική ψηφοφορία έχει δοκιμασθεί στην πράξη:

Σε ένα τοπικό δημοψήφισμα στο Ελβετικό χωριό Ανιέρ για την έγκριση από τους ψηφοφόρους της δαπάνης ανακαίνισης του παραδοσιακού εστιατορίου του χωριού «Le Floris».

Σε τοπικές εκλογές στην Αγγλία όπου ένα πολυδιαφημισμένο σύνθετο σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας έχει ήδη εφαρμοσθεί και τα συμπεράσματα από την εφαρμογή του μελετώνται από τη Βρετανική κυβέρνηση.

Στις ΗΠΑ στις εκλογές του 2004 χρησιμοποιήθηκαν οι τεχνολογίες της ηλεκτρονικής ψήφου και έχουν καταγραφεί μια σειρά από προβλήματα σε διαφορετικές πολιτείες που αναλύονται από τους ειδικούς.

Στη χώρα μας, οι πρώτοι πειραματισμοί με την ηλεκτρονική ψηφοφορία μέχρι τώρα αφορούν «αθώες» διαδικασίες όπως:

Ο Δήμος Αμαρουσίου διοργάνωσε ηλεκτρονικό «δημοψήφισμα» για να εκφράσουν οι δημότες τις απόψεις τους για τους Ολυμπιακούς του 2004. Το έργο χρηματοδοτήθηκε κατά 50% από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσα στα πλαίσια του προγράμματος IST (Information Society Technologies).

Στη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απευθυνόμενο σε όλους τους Ευρωπαίους οργάνωσε ηλεκτρονική ψηφοφορία με σλόγκαν «ψηφίστε για την Ευρώπη που θέλετε». Το γεγονός ότι το εγχείρημα χαρακτηρίσθηκε από την ίδια την Ε.Ε. σαν ένα τολμηρό πείραμα (bold experiment), συνηγορεί στις επιφυλάξεις που διατυπώνονται στο άρθρο αυτό για την ηλεκτρονική ψηφοφορία.

Παρατηρώντας τις εξελίξεις διαπιστώνει κανείς ότι η ιδέα της ηλεκτρονικής ψήφου βρίσκει όλο και περισσότερους οπαδούς. Οι υποστηρικτές προβάλλουν σαν θετικά στοιχεία τη μείωση του κόστους διεξαγωγής των εκλογών και δημοψηφισμάτων, αλλά κυρίως τη διευκόλυνση των εκλογέων που θα συμβάλει στην καταπολέμηση της απάθειας και την αυξημένη προσέλευση στις κάλπες σε καιρούς που το ενδιαφέρον των πολιτών για συμμετοχή στις δημοκρατικές διαδικασίες μειώνεται συνεχώς στις περισσότερες χώρες. Οι νέες τεχνολογίες, λένε οι υποστηρικτές της ιδέας, βοηθούν και οδηγούν τον πολίτη να ενεργοποιείται περισσότερο, ισχυροποιώντας τους θεσμούς και τη δημοκρατική πρακτική.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Πόσο ώριμες είναι οι υποδομές σε κάθε χώρα, αλλά και η ίδια η τεχνολογία, για να εγγυηθούν τη διαφάνεια, την εγκυρότητα και την αποδοχή των αποτελεσμάτων των ηλεκτρονικών ψηφοφοριών;

Βασικά ερωτήματα είναι το ποιος ψηφίζει και με ποιο τρόπο.

Θεμελιώδης θεσμός της δημοκρατίας μας είναι η ελεύθερη ψήφος και ουσιαστική προϋπόθεση κάθε εκλογικής διαδικασίας είναι η πέρα από κάθε επιφύλαξη αποδοχή από τους πολίτες και τα θεσμικά όργανα της κοινωνίας του αποτελέσματος της ψηφοφορίας. Η σημερινή τεχνολογία και οι υποδομές που υπάρχουν δεν παρέχουν ακόμη τέτοιες εγγυήσεις και η ευρεία υιοθέτηση συστημάτων ηλεκτρονικής ψήφου είναι βέβαιο ότι μεταξύ άλλων θα υπονομεύσει την εμπιστοσύνη των πολιτών και θα οδηγήσει στην απαξίωση της εκλογικής διαδικασίας.

Ποια είναι τα κύρια στοιχεία που καθιστούν αβέβαιη και αναξιόπιστη σήμερα την ηλεκτρονική ψηφοφορία;

Πρώτο, είναι η καθαρά τεχνική διάσταση που σχετίζεται άμεσα με την ασφάλεια των δεδομένων της ψηφοφορίας. Η ασφάλεια δεδομένων, ίσως μας πουν οι μαθηματικοί, είναι εξασφαλισμένη διότι οι αλγόριθμοι κρυπτογράφησης που χρησιμοποιούνται είναι απρόσβλητοι από οποιαδήποτε προσπάθεια παραβίασης και πρακτικά είναι αδύνατο να αποκρυπτογραφηθούν τα στοιχεία που συνθέτουν την εκλογική διαδικασία. Η καθημερινή ειδησεογραφία όμως διαψεύδει τη σιγουριά των θεωρητικών διότι εκτός των μαθηματικών παραμέτρων, σε ένα σύστημα εμπλέκονται πολλοί άλλοι παράγοντες και η συνολική ασφάλεια πάντα εξαρτάται από τον πιο αδύναμο κρίκο της αλυσίδας. Πόσο απόλυτα μπορεί κανείς να εμπιστεύεται σήμερα την τεχνολογία όταν διακυβεύονται ζητήματα τόσο σοβαρά όσο η ίδια η νομιμοποίηση της εξουσίας που αναδεικνύεται με τις εκλογές;

Μια ομάδα ερευνητών από τα πανεπιστήμια John Hopkins και Rice των Η.Π.Α. ανέλυσαν το λογισμικό μεγάλης αμερικανικής εταιρείας που αποτελεί τον πυρήνα ενός συστήματος ηλεκτρονικής ψηφοφορίας με χρήση «έξυπνης κάρτας» και ήδη διατίθεται στην αγορά. Τα συμπεράσματα των ερευνητών είναι άκρως ανησυχητικά. Για παράδειγμα, η ανάλυση των πανεπιστημιακών έδειξε ότι η «έξυπνη κάρτα» που θα έχει ο κάθε ψηφοφόρος και που υποτίθεται πως έχει σχεδιασθεί για μία και μοναδική χρήση κατά τη ψηφοφορία, είναι δυνατό να προγραμματισθεί για πολλές χρήσεις με τη βοήθεια απλών μηχανών που πωλούνται στην ελεύθερη αγορά με περίπου 100 δολάρια και να επιτρέψει στον κάτοχο να ψηφίσει πολλές φορές! Εντοπίσθηκαν επίσης αδυναμίες που δίνουν τη δυνατότητα στον κάτοχο της κάρτας να επεμβαίνει στην εκλογική διαδικασία με σκοπό την αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος. Ακόμη και κρυπτογραφημένες διαδικασίες του συστήματος βρέθηκε ότι βασίζονταν σε απλοϊκούς αλγόριθμους που «σπάνε» με εργαλεία που βρίσκει ένας ενδιαφερόμενος στο ίντερνετ. Η εταιρεία κατασκευής του συστήματος αυτού βέβαια απέρριψε τα συμπεράσματα των ερευνητών, όμως η εγκυρότητα των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων που στήριξαν την έρευνα βάζει σε σοβαρές σκέψεις όσους προσεκτικά παρατηρήσουν τα σχετικά στοιχεία της μελέτης η οποία σημειωτέον είναι ήδη δημοσιευμένη στο ίντερνετ για όποιον ενδιαφέρεται.

Μια άλλη πλευρά του τεχνικού προβλήματος αφορά τους πολυπληθείς ιούς που καθημερινά απειλούν τη λειτουργία και ασφάλεια των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η εξέλιξη των ιών κάνει όλο και πιο αποτελεσματική τη διείσδυση μικρών προγραμμάτων «δουρείων ίππων» στα συστήματα μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αλλοιώνουν και υποκλέπτουν στοιχεία εν αγνοία του χρήστη. Για παράδειγμα, όταν εφευρετικοί χάκερς μπόρεσαν με επιτυχία να εισβάλουν το 2001 στα συστήματα της ίδιας της Microsoft και να αδρανοποιήσουν την υποδομή του γίγαντα της πληροφορικής για δύο ολόκληρες ημέρες, ή όταν ακόμη και οι υπολογιστές του αμερικανικού Πενταγώνου δέχονται κατά καιρούς επιθέσεις, γιατί να αποκλεισθεί η πιθανότητα παράνομης διείσδυσης και αλλοίωσης της εκλογικής διαδικασίας από διάφορες ομάδες ατόμων με πολιτικές σκοπιμότητες; Αν υποτεθεί ότι κακόβουλα κέντρα αποφασίσουν να δημιουργήσουν κάποια παραλλαγή π.χ. του ιού W32/Sobig ή W32/Blaster που γνωρίσαμε πριν από λίγο καιρό και προγραμματίσουν τον ιό αυτό να ενεργοποιηθεί την ημέρα των εκλογών, όλοι καταλαβαίνουμε τι πρόκειται να συμβεί. Το οποιοδήποτε αντίδοτο (antivirus) που θα είναι διαθέσιμο για εξουδετέρωση του ιού την επομένη ημέρα των εκλογών, στην προκειμένη περίπτωση δεν θα μπορέσει να αποτρέψει το χάος που θα δημιουργηθεί.

Μια ακόμη σημαντική τεχνική επιφύλαξη αφορά το επίπεδο ασφάλειας που ενυπάρχει σε κάθε προσωπικό υπολογιστή μέσω του οποίου θα γίνει η ηλεκτρονική ψηφοφορία. Όλο και συχνότερα εντοπίζονται προβλήματα στο λογισμικό των λειτουργικών συστημάτων (operating systems) των υπολογιστών. Για παράδειγμα, η Microsoft συχνά βομβαρδίζει τους πελάτες της με διορθώσεις (patches) που πρέπει να γίνουν στα Windows, ακόμη και στις τελευταίες εκδόσεις των Windows Server και που χαρακτηρίζονται από τη Microsoft σαν κρίσιμες για την ασφάλεια των υπολογιστών. Πόσοι χρήστες έχουν ρυθμίσει τον υπολογιστή τους για αυτόματη εγκατάσταση των διορθώσεων; Πόσοι ενδιαφέρονται να παρακολουθούν και να ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση τα συστήματα τους; Ποιος μας εγγυάται ότι η επόμενη κρίσιμη διόρθωση που θα ανακοινώσει η Microsoft θα έχει ανταπόκριση και από πόσους κατόχους προσωπικών υπολογιστών και μελλοντικών ψηφοφόρων μέσα από το ίντερνετ; Και τι μπορεί να συμβεί αν το επόμενο πρόβλημα ασφαλείας που θα εντοπισθεί στο λειτουργικό σύστημα MS Windows ανοίξει την κερκόπορτα για την είσοδο κάποιου καταστροφικού ιού στα δίκτυα την ημέρα διεξαγωγής της ψηφοφορίας με αποτέλεσμα τη αλλοίωση, ή την υποψία αλλοίωσης του εκλογικού αποτελέσματος; Η απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών και η πολιτική αναταραχή που θα ακολουθήσει θα είναι σίγουρα καταλυτικές και δύσκολα αναστρέψιμες.

Δεύτερο στοιχείο που θα δημιουργήσει αμφισβητήσεις της εγκυρότητας της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας είναι η αδυναμία του συστήματος να προστατεύσει το ψηφοφόρο από ενδεχόμενη χρησιμοποίηση βίας ή καταναγκασμού από τρίτους με στόχο τη νόθευση των προσωπικών επιλογών του. Στο εκλογικό τμήμα υπάρχει ο φρουρός. Στον ιδιωτικό χώρο από όπου ο εκλογέας θα στείλει με SMS τη ψήφο του, ή θα χειρισθεί τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, ποιος θα τον προστατεύσει;

Η δυνητική ευκολία με την οποία μπορεί κάποιος να επηρεάσει τον ψηφοφόρο την ίδια τη στιγμή της ψηφοφορίας είναι επίσης ένα σοβαρό θέμα. Ας σκεφθούμε τι είδους εκλογικό τμήμα θα ήταν εκείνο μέσα στο οποίο, πίσω από το παραβάν, ένας εκπρόσωπος κάποιου κόμματος παραλαμβάνει το ψηφοφόρο μπροστά στην κάλπη και αρχίζει να τον βομβαρδίζει με επιχειρήματα υπέρ ή κατά κάποιας επιλογής την στιγμή που με το μολύβι στο χέρι ο ψηφίζων επιλέγει το ψηφοδέλτιο. Αν το εκλογικό τμήμα είναι το ίδιο το σπίτι του ψηφοφόρου, τι προστασία υπάρχει από παρόμοια κακόβουλη προσπάθεια επηρεασμού του πολίτη τη στιγμή που αποφασίζει;

Τέλος, μία άλλη πλευρά που σχετίζεται άμεσα με το προηγούμενο πρόβλημα είναι η δυνατότητα της άμεσης αγοραπωλησίας της ψήφου! Με την κλασική διαδικασία που σήμερα εφαρμόζεται, ο «αγοραστής» που έναντι κάποιας πληρωμής «αγοράζει» τη ψήφο ενός ψηφοφόρου ποτέ δεν μπορεί να είναι βέβαιος αν πράγματι μέσα στην κάλπη θα καταλήξει το επιθυμητό προϊόν της αγοραπωλησίας. Φυσικά, στην ηλεκτρονική ψηφοφορία με παρόντες τον ψηφοφόρο και τον αγοραστή η αγοραπωλησία της ψήφου μπορεί να διεξαχθεί με την απόλυτη βεβαιότητα για αυτόν που πληρώνει ότι θα τηρηθεί η συμφωνία!

Συμπερασματικά, διαπιστώνονται σοβαρά προβλήματα. Μερικά είναι θεωρητικά, άλλα είναι απόλυτα πρακτικά και συνδυάζονται με τις ατέλειες της τεχνολογίας και την πρόκληση που θα συνιστά για τους απανταχού χάκερς, δημιουργούς ιών και άλλους «κυβερνοτρομοκράτες» να πραγματοποιήσουν εφόδους την ημέρα των εκλογών αδρανοποιώντας το σύστημα. Επί πλέον επικρέμαται πάντα η απειλή εξαναγκασμού του ψηφοφόρου, του επηρεασμού του τη στιγμή της ψηφοφορίας και της διευκόλυνσης της αγοραπωλησίας της ψήφου. Στις τέσσερις βασικές επισημάνσεις που αναφέρθηκαν μπορούν να προστεθούν και άλλοι περισσότερο λεπτομερειακοί και τεχνικοί παράγοντες που συνηγορούν στην άποψη ότι για την ώρα τα συστήματα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας δεν εγγυώνται την ακεραιότητα μετρήσεων και διαδικασιών και επομένως δεν θα εξασφαλίζουν την καθολική αποδοχή των αποτελεσμάτων της ψηφοφορίας.

Όσοι υποστηρίζουν σήμερα την άποψη για άμεση υιοθέτηση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας μάλλον ανήκουν στους ρομαντικούς λάτρεις της τεχνολογίας, ή ακόμη χειρότερα, απεργάζονται σχέδια που όμοια τους δεν έχει γνωρίσει ακόμη η πολιτική ιστορία.
Στο επιχείρημα εκείνων που ζητούν επιτάχυνση στην υιοθέτηση των νέων συστημάτων για να καταπολεμηθεί η απάθεια του εκλογέα και να αυξηθεί η συμμετοχή των πολιτών στις εκλογικές διαδικασίες, την καλύτερη απάντηση έχει δώσει παλαιότερα ο Ross Anderson, πρόεδρος του Βρετανικού Foundation for Information Policy Research (FIPR), λέγοντας με την ευκαιρία της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας σε Αγγλικές τοπικές εκλογές:

«Πάντα ήταν κακή η ιδέα να ψάχνουμε για τεχνικές λύσεις σε κοινωνικά προβλήματα. Η συμμετοχή στις εκλογές θα ήταν μεγαλύτερη αν πείθαμε τους πολίτες ότι η ψήφος τους μετράει»!
[It's always a bad idea to look for technical fixes to social problems. Election turnout would be increased if citizens were convinced their vote would make a difference]

Νέα Πρόστιμα στον Alpha

2006-07-05T10:00:00.000+03:00

Λέτε τελικά το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης να μπορέσει να καθαρίσει λίγο τις συχνότητες από τα σκουπίδια που μας σερβίρουν;

Όπως σήμερα γράφει η Ναυτεμπορική, δύο πρόσφατες ενέργειες του ΕΣΡ δείχνουν ότι η ανεξάρτητη αρχή δεν κοιμάται. Νέα πρόστιμα επιβλήθηκαν αυτή την εβδομάδα και πάλι στον Alpha. Στην πρώτη περίπτωση ο σταθμός τιμωρείται με πρόστιμο 150 χιλιάδων ευρώ για την εκπομπή του κ. Ανδρέα Μικρούτσικου Dream Show όπου ο ειδικός τηλεπαρουσιαστής των reality έχει αρχίσει ένα διάλογο με τον έτερο επαγγελματία υψηλών προδιαγραφών κ. Ψινάκη και που σύμφωνα με το ΕΣΡ «υποβάθμισαν τόσο την ελληνική γλώσσα όσο και το εκπεμπόμενο πρόγραμμα».

Η δεύτερη απόφαση είναι κατά τη γνώμη μας περισσότερο σημαντική γιατί αναφέρεται σε «ενημερωτική» εκπομπή του Alpha «για παραβίαση του τεκμήριου της αθωότητας». Πρόκειται για το πρόγραμμα «Πρωινές σελίδες» του Γιώργου Οικονομέα. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής ένας τηλεθεατής σε τηλεφωνική παρέμβαση κατήγγειλε ότι η πρώην σύζυγος του «έπνιξε το πρώτο τους παιδί» και όσα έλεγε μεταδίδονταν απευθείας στο αέρα. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση το πρόστιμο που επιβλήθηκε είναι 20 χιλιάδες ευρώ.

Όπως βλέπουμε η στρατηγική των σταθμών αυτής της κατηγορίας έχει δύο τακτικές. Πρώτα προσπαθούν να αποβλακώσουν τον τηλεθεατή εκπαιδεύοντας τον με προγράμματα και αστέρες τύπου Μικρούτσικου-Ψινάκη και στη συνέχεια επιχειρούν να τον «ενημερώνουν» παρατάσσοντας τις υπόλοιπες φίρμες τους. Η καθημερινή ενημέρωση αρχίζει με τα πολυποίκιλα «Καλημέρα σας» και ολοκληρώνεται με τα βραδινά δελτία των μη-ειδήσεων.

Μαζί με το ΕΣΡ, ας βοηθήσει ο καθένας και τον εαυτό του. Μην ενημερώνεσθε από τα κανάλια αυτά. Περιφρονήστε τα. Προτιμήστε το CNN. Κι αν ακόμη δεν συμφωνείτε πάντα με την ειδησεογραφία του, τουλάχιστον θα μάθετε Αγγλικά.

Οι Συνδικαλιστές της Εθνικής

2006-07-03T20:41:00.000+03:00

Ο Σύλλογος των υπαλλήλων της Εθνικής Τράπεζας στις 29 Ιουνίου 2006 κατέθεσε μηνυτήρια ανα φορά εναντίον της διοίκησης της ΕΤΕ για το θέμα της εξαγοράς από την Εθνική της τουρκικής τράπεζας Finansbank. Οι συνδικαλιστές ισχυρίζονται ότι

«δεν θα προχωρούσε η εξαγορά της FINANSBANK στην περίπτωση που οι κ.κ. Τάκης Αράπογλου και Ιωάννης Πεχλιβανίδης Διευθύνων Σύμβουλος και αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Ε.Τ.Ε. αντιστοίχως, ενημέρωναν τους Μετόχους για τους ιδιαίτερα υψηλούς κινδύνους που συντρέχουν και απειλούν με ζημία την περιουσία της Εθνικής Τράπεζας»

και καλούν τη δικαιοσύνη να ερευνήσει την υπόθεση παραθέτοντας στην μηνυτήρια αναφορά τους μια σειρά από στοιχεία.

Δεν μνημονεύεται βέβαια πουθενά η βασική αιτία της σύγκρουσης που δεν είναι ο φόβος των συνδικαλιστών να υποστεί ζημία η τράπεζα, αλλά η αναμενόμενη αλλαγή της μετοχικής σύνθεσης, διότι με την αύξηση κεφαλαίου της Εθνικής που αποφασίσθηκε και είναι σε εξέλιξη, μειώνεται η συμμετοχή των ταμείων του δημόσιου τομέα τα οποία πριν από την αύξηση κατείχαν ποσοστό της τάξης του 21,4% των μετοχών της ΕΤΕ και τώρα αυτό αναμένεται να πέσει στο 15-16%.

Εδώ είναι ο καβγάς. Η μείωση της συμμετοχής του δημόσιου τομέα στο μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας οδηγεί σταδιακά και ευθέως σε αποδυνάμωση της ισχύος των κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών και της συντεχνίας που εκπροσωπούν. Με την ισχύ αυτή οι υπάλληλοι της Εθνικής και των άλλων τραπεζών που ελέγχονται από το δημόσιο κατάφεραν εδώ και δεκαετίες να εξελιχθούν σε μια υπαλληλική αριστοκρατία των οποίων οι συνολικές αποδοχές σε χρήμα και σε είδος αποτελούν πρόκληση απέναντι σε άλλους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, όταν μάλιστα οι τελευταίοι πολύ συχνά υπερτερούν σε ουσιαστικά και τυπικά προσόντα και σε παραγωγικότητα και ποτέ δεν εξασφάλισαν τη μονιμότητα, σιγουριά και βεβαιότητα εργασίας που απολαμβάνουν οι τραπεζοϋπάλληλοι του δημόσιου τομέα.
Αυτή η κατηγορία των τραπεζικών υπαλλήλων διαμορφώθηκε, από το 1975 και μετά, σε μια από τις πολλές ομάδες πίεσης που αναπτύχθηκαν και ισχυροποιήθηκαν μέσα στην ελληνική κοινωνία και εξακολουθούν να παίζουν ρόλο στην ανορθολογική κατανομή του εθνικού εισοδήματος υπέρ εαυτών και σε βάρος της ανάπτυξης.

Για να είμαστε δίκαιοι πρέπει να πούμε ότι τα τελευταία λίγα χρόνια οι νέοι άνθρωποι που μπαίνουν για να εργασθούν στην Εθνική διαθέτουν όρεξη για δουλειά και αυξημένα προσόντα, έχουν αντιληφθεί τις αλλαγές των καιρών, συνεργάζονται με τις διοικήσεις για την ανάπτυξη της τράπεζας και προσφέρουν το έργο τους με ζήλο για την καλύτερη εξυπηρέτηση των πελατών. Μαζί με αυτούς ο εκσυγχρονισμός και η ανάπτυξη της ΕΤΕ αυτή τη φορά φαίνεται ότι θα προχωρήσει σε πείσμα της αντίδρασης της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας και ίσως έχει αρχίσει να διαγράφεται ο δρόμος για επιτυχείς επεμβάσεις στο οικοδόμημα που στήθηκε τα μεταπολεμικά χρόνια στην Ελλάδα.

Πάπας και Χριστόδουλος

2006-07-01T08:22:00.000+03:00

Κατά την επίσκεψη του στην Πολωνία ο Πάπας Βενέδικτος XVI μίλησε στις 25 Μαΐου 2006 σε συγκέντρωση κληρικών στον Καθεδρικό Ναό της Βαρσοβίας και θα είναι χρήσιμο να διαβάσουν οι ηγούμενοι της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας τα όσα είπε. Εδώ θα σταθούμε σε ένα σημείο της ομιλίας του που νομίζουμε ότι έχει ιδιαίτερη σημασία και σε ελεύθερη μετάφραση λέει:

«Οι πιστοί περιμένουν ένα μόνο πράγμα από τους ιερείς: να προετοιμάζουν τη συνάντηση του ανθρώπου με τον Θεό. Από τον ιερέα δεν ζητούνται γνώσεις στα οικονομικά, τις κατασκευές , ή την πολιτική. Αναμένεται μόνο να είναι ειδικός στα θέματα που αφορούν την πνευματική ζωή».

Με τόσο λίγες λέξεις περιγράφεται με σαφήνεια η ευθύνη και η δουλειά του κάθε κληρικού. Πόση αντίθεση με το λόγο του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Χριστόδουλου ο οποίος ομιλεί συνεχώς επί παντός επιστητού και η ανάμιξη του φθάνει ακόμη και στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας!

Ο λόγος του κ. Χριστόδουλου συνιστά επικίνδυνο κήρυγμα που λόγω της θεσμικής ιδιότητας του κηρύσσοντος μοιραία επηρεάζει μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού και κυρίως εκείνους που είναι οι λιγότερο πληροφορημένοι. Αν κάποιος μπορούσε να πείσει τον Αρχιεπίσκοπο να ακολουθήσει τη συμβουλή του Ποντίφικα, θα προσέφερε μεγάλη υπηρεσία στη χώρα.

Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα της ομιλίας του Πάπα όπως εμφανίζεται στην επίσημη ιστοσελίδα του Βατικανού. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει ολόκληρη την ομιλία στην Αγγλική εδώ.

PASTORAL VISIT
OF HIS HOLINESS POPE BENEDICT XVI
IN POLAND
ADDRESS BY THE HOLY FATHER
MEETING WITH THE CLERGY
Warsaw Cathedral, 25 May 2006

The faithful expect only one thing from priests: that they be specialists in promoting the encounter between man and God. The priest is not asked to be an expert in economics, construction or politics. He is expected to be an expert in the spiritual life.
.

Οπτικοί: κι εδώ κλειστό επάγγελμα

2006-06-30T10:52:00.000+03:00

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απηύθυνε χθες στην Ελλάδα Αιτιολογημένη Γνώμη (reasoned opinion) για παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας για μια σειρά ζητήματα μεταξύ των οποίων και για τη μη συμμόρφωση ακόμη με την οδηγία για την απελευθέρωση της λειτουργίας των καταστημάτων οπτικών ειδών. Η Αιτιολογημένη Γνώμη είναι το δεύτερο στάδιο της προδικαστικής διαδικασίας – και το τελευταίο – πριν η χώρα μας καθίσει ακόμη μια φορά στο εδώλιο του κατηγορουμένου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Είχε προηγηθεί σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στις 21 Απριλίου 2005 (βλ. υπόθεση C-140/03) και η χώρα μας ακόμη δεν έχει προβεί σε ρύθμιση του εσωτερικού δίκαιου σύμφωνα με την πιο πάνω οδηγία. Αποτέλεσμα της μη συμμόρφωσης είναι ότι εξακολουθεί η απαγόρευση σε ευρωπαϊκές εταιρίες να μπορούν να εγκατασταθούν στην Ελλάδα δεδομένου ότι δεν μπορούν ποτέ να είναι αποκλειστικοί ιδιοκτήτες καταστήματος οπτικών ειδών. Η σχετική ανακοίνωση της Επιτροπής έχει στοιχεία IP/06/888 με ημερομηνία 29/6/2006.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι ένα κλειστό επάγγελμα καταφέρνει να επιβιώνει με όρους συντεχνιακούς προσφέροντας ακριβές υπηρεσίες και προϊόντα στον έλληνα καταναλωτή και ότι για ακόμη μια φορά η πολιτική ηγεσία αδυνατεί να φέρει εκσυγχρονιστικές τομές στην ελληνική οικονομία διότι προφανώς δεν έχει το πολιτικό θάρρος να έρχεται σε ρίξεις με τις συντεχνίες.
Ο κάθε επισκέπτης μπορεί να διαπιστώσει το χάσμα των τιμών σε βασικά οπτικά είδη μεταξύ της ντόπιας αγοράς και του Λονδίνου. Ακόμη και χωρίς να λάβουμε υπόψη τη διαφορά μισθών και εισοδημάτων ανάμεσα στην Αθήνα και τη βρετανική πρωτεύουσα, οι διαφορές είναι της τάξης περίπου του 200% με ακριβότερη την Αθήνα! Βέβαια και εκεί υπάρχουν ανεξάρτητα και εξειδικευμένα οπτικά καταστήματα με πανάκριβα προϊόντα, αλλά προσφέρουν αποκλειστικά είδη εκλεκτής ποιότητας και «υψηλής μόδας». Ο καταναλωτής όμως μπορεί να μπει σε ένα πολυκατάστημα από όπου θα αγοράσει καλής ποιότητας οπτικά προϊόντα σε ανταγωνιστικές τιμές και πάντα με τον έλεγχο και την υπεύθυνη παρουσία του εξειδικευμένου οπτικού που εργάζεται στο αντίστοιχο τμήμα του πολυκαταστήματος.

Η συντεχνία των οπτικών στην Ελλάδα είναι μία από τις αμέτρητες ομάδες που συνιστούν την κοινωνία των ραντιέριδων (rentier society). Οι ομάδες αυτές κτίζουν αναχώματα και συντηρούν τη γνωστή σφοδρή αντίδραση σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονιστικής αλλαγής. Θύματα πάντα είναι όσοι βρίσκονται έξω από το παιχνίδι και αυτοί είναι οι περισσότεροι μεταξύ των φορολογουμένων και των καταναλωτών.
Η αναστάτωση των ημερών σχετικά με τις αλλαγές στην Παιδεία που επιχείρησε και πήρε πίσω η κυβέρνηση είναι ένα παρόμοιο σύμπτωμα. Στην προκειμένη περίπτωση, ραντιέριδες (rent seeking) είναι το κατεστημένο των δασκάλων στα δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια της χώρας, μαζί με τη συντεχνία των συνδικαλιστών-καθηγητών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αν σκεφθούμε ότι σε λίγους μήνες εισερχόμαστε ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο, μόνο απαισιόδοξος μπορεί να είναι κανείς για τις εξελίξεις.

Η Τηλεόραση και τα Σκουπίδια της

2006-06-28T18:39:00.000+03:00

Δεν είμαι από αυτούς που ψεύτικα ισχυρίζονται ότι δεν βλέπουν την ελληνική τηλεόραση. Ανοίγω τη συσκευή μου και παρακολουθώ τα κανάλια με την ίδια περιέργεια και ενδιαφέρον που ξεφυλλίζω οποιοδήποτε βιβλίο, εφημερίδα ή περιοδικό χωρίς να διαλέγω ή να απορρίπτω τίποτα με κριτήρια ποιότητας. Είμαι όμως ένας από αυτούς που ανησυχούν πολύ γιατί η χώρα μας έχει τους λιγότερους αναγνώστες βιβλίων και εφημερίδων μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη στιγμή που σπάμε ρεκόρ στην τηλεθέαση. Οι συμπολίτες μας που γενικά δεν διαβάζουν τίποτα, ενημερώνονται και σχηματίζουν απόψεις μόνο από τις καθημερινές πολυάριθμες και ηλίθιες τηλεοπτικές παρουσίες «επαγγελματιών» που παραμορφώνουν την πραγματικότητα, κακοποιούν τη γλώσσα, παραπληροφορούν και διαμορφώνουν πρότυπα μοναδικής κακογουστιάς και χυδαιότητας.
Αρκετοί από αυτούς τους «επαγγελματίες» των ηλεκτρονικών ΜΜΕ είναι απλά ανεπαρκείς. Άλλοι είναι αρκούντως ευφυείς στο να διαχειρίζονται τα χαμηλά αξιολογικά κριτήρια των τηλεθεατών και να προσφέρουν «ό,τι ζητάει ο κόσμος». Μερικοί έχουν έπαρση που ενοχλεί και συγχρόνως αντιπαθητική εμφάνιση. Πολλοί επίσης συνδυάζουν την ανεπάρκεια με την κουτοπονηριά και έτσι εξακολουθούν να επιβιώνουν στον επαγγελματικό τους χώρο για αρκετό καιρό. Το απογοητευτικό είναι ότι αυτή η περιγραφή συμπεριλαμβάνει σχεδόν το σύνολο των παρουσιαστών των ιδιωτικών μέσων και οι εξαιρέσεις δεν αλλάζουν τη γενική εικόνα. Όλα βέβαια αυτά αφορούν παρουσιαστές και των δύο φύλων που γεμίζουν τα τηλεοπτικά προγράμματα είτε ως εκφωνητές δελτίων ειδήσεων ή ως παρουσιαστές των πολυποίκιλων reality show.

Με τέτοιους ανθρώπους στο χώρο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ, τα επιλεγόμενα δελτία ειδήσεων κάθε άλλο παρά ειδήσεις λένε. Ο αστέρας τηλεπαρουσιαστής με το σύνηθες σοβαροφανές ύφος, ενίοτε αγχωμένος και με γουρλωμένα μάτια, γεμίζει τον τηλεοπτικό χρόνο «αναλύοντας» ένα δυο θέματα που συνήθως δεν έπρεπε να απασχολήσουν περισσότερο από τρία λεπτά. Στην ατέλειωτη αερολογία και παραπληροφόρηση συχνά επικουρείται από τους μόνιμους μαϊντανούς των καναλιών που εκφέρουν απόψεις και «αναλύουν» και αυτοί με τη σειρά τους την «επικαιρότητα». Ένας τέτοιος μαϊντανός μάλιστα έχει και δική του τηλεοπτική επιχείρηση, αλλά φαίνεται ότι το μεροκάματο στα φιλοξενούντα κανάλια είναι καλύτερο και προτιμά να παρουσιάζει τη σοφή σκέψη του εκεί. Το πράγμα θα ήταν φαιδρό αν δεν αφορούσε την ενημέρωση και τη διαμόρφωση απόψεων των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων. Όμως αυτού του είδους η πληροφόρηση κατασκευάζει μια κοινή γνώμη η οποία συμπεριφέρεται με το γνωστό τρόπο και με τη σειρά της επηρεάζει τις εξελίξεις και τις αποφάσεις των πολιτικών ηγεσιών. Ένας φαύλος κύκλος που μας οδηγεί όλο και πιο πολύ από το κακό στο χειρότερο.

Καλύτερα είναι τα πράγματα στην κρατική τηλεόραση και ειδικότερα στην ΕΤ3 που παλεύοντας με πολύ χαμηλές τηλεθεάσεις, δίνει το δικό της θετικό στίγμα στο νεοελληνικό τηλεοπτικό τοπίο.

Βέβαια υπάρχει και η Τηλεόραση της Βουλής που είναι μια όαση στην έρημο της ασχήμιας, αλλά φαίνεται ότι αυτό δεν το ανέχονται όσοι μεθοδικά μας σερβίρουν τα καθημερινά τηλεοπτικά σκουπίδια και προφανώς με την αδιαφορία ή την ανοχή των αρχών ελέγχου, συστηματικά εμποδίζουν τις εκπομπές της. Μια μόνιμη πηγή παρεμβολών είναι κάποιος σταθμός που λέγεται κανάλι «9» και εκπέμπει εδώ και καιρό στο λεκανοπέδιο στην ίδια συχνότητα με την Τηλεόραση της Βουλής χωρίς απ’ ότι φαίνεται να ενοχλείται από πουθενά. Διαβάζω σήμερα ότι καθαρίζουν πάλι τον Υμηττό από τις παράνομες κεραίες και εγκαταστάσεις με την παρουσία εισαγγελέα και αστυνομικής προστασίας. Λέτε τελικά από αύριο να βλέπουμε πιο καθαρά τα προγράμματα της Βουλής; Θα το δούμε. Πάντως για το θέμα αυτό πρέπει να πούμε κι άλλα κάποια στιγμή.

Τώρα αν με ρωτήσετε τί απολαμβάνω περισσότερο να βλέπω, τον Γιώργο Αυτιά ή την κυρία Ανίτα Πάνια, θα έλεγα ότι η θηλυκή έκδοση της ασκήμιας είναι πάντα πιο ελκυστική και αν ο Alter τιμωρήθηκε πρόσφατα από το ΕΣΡ με πρόστιμο 30.000 ευρώ γιατί το πρόγραμμα της κυρίας Ανίτας Πάνια είναι χαμηλής ποιότητας, πόσο πρόστιμο θα έπρεπε να επιβληθεί στον Γιώργο Αυτιά που κάθε πρωί αποβλακώνει τους αγουροξυπνημένους τηλεθεατές του γνωστού καναλιού με τις ηλίθιες σοβαροφανείς εκπομπές του; Στο κάτω κάτω η κυρία Πάνια απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό με χαμηλές απαιτήσεις που ψάχνει μόνο για λίγο τηλεοπτικό χαβαλέ και τίποτα άλλο, ενώ οι ενημερωτικές εκπομπές από τη φύση τους διαμορφώνουν συμπεριφορές και η κακή ποιότητα τους αμβλύνει και υποβαθμίζει την κριτική ικανότητα αυτών που υποβάλλονται στην καθημερινή πλύση εγκεφάλου.

Ενημέρωση

2006-06-27T22:44:00.000+03:00

Σε συνέχεια της χθεσινής μας δημοσίευσης για την άκρως ενδιαφέρουσα δημόσια συζήτηση με θέμα «Παγκοσμιοποίηση και Μεταρρυθμίσεις» που έγινε στο πατάρι του Ιανού με πρωτοβουλία και οργάνωση του ΕΛΙΑΜΕΠ, σημερινή ανακοίνωση του ιδρύματος αναφέρει ότι η σχετική έκθεση θα είναι σύντομα διαθέσιμη.

Στην εποχή της παραπληροφόρησης και της άγνοιας νομίζουμε ότι τα κείμενα της συζήτησης είναι πολύ χρήσιμα μαθήματα για τον πολίτη και πρέπει να γίνουν ευρύτερα γνωστά.

«Παγκοσμιοποίηση και Μεταρρυθμίσεις» στον Ιανό

2006-06-26T22:06:00.001+03:00

Με θέμα «Παγκοσμιοποίηση και Μεταρρυθμίσεις» πραγματοποιήθηκε σήμερα δημόσια συζήτηση στο χώρο εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου «Ιανός» στην οδό Σταδίου 24. Κεντρικοί ομιλητές ήταν ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Warwick και στο ALBA και αρθρογράφος του Βήματος κ. Χαρίδημος Τσούκας, ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Νίκος Γεωργιάδης, ο αναπληρωτής καθηγητής και πρόεδρος του «Ινστιτούτου Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών (ΙΣΤΑΜΕ) - Ανδρέας Παπανδρέου» κ. Κων. Καρτάλης και ο καθηγητής του πανεπιστημίου Πειραιά κ. Θεόδωρος Πελαγίδης. Τη συζήτηση συντόνισε ο καθηγητής κ. Λουκάς Τσούκαλης, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) το οποίο είχε και την ευθύνη για τη διοργάνωση της συζήτησης.

Δεν συμβαίνει συχνά στη χώρα μας να ακούγονται δημόσια και με παρρησία απόψεις που φέρνουν στη επιφάνεια τα βασικά προβλήματα της σύγχρονης Ελλάδας που είναι η έλλειψη πληροφόρησης, η άγνοια για τις νέες συνθήκες που έχει επιφέρει η παγκοσμιοποίηση καθώς και η σφοδρή αντίσταση της πλειοψηφίας σε κάθε απόπειρα μεταρρύθμισης και εκσυγχρονιστικής αλλαγής. Είναι δουλειά των κοινωνιολόγων και των ιστορικών να προσπαθούν να ερμηνεύουν τη σημερινή στάση των Ελλήνων. Όμως χρειάζεται σωστός και τολμηρός πολιτικός χειρισμός για να αντιμετωπισθεί η «ραντιέρικη» τακτική και ο συντηρητισμός της ελληνικής κοινωνίας ο οποίος όπως έχουμε πει και σε προηγούμενο σημείωμα τέμνει οριζόντια όλες τις πολιτικές παρατάξεις της χώρας, από το ΚΚΕ έως το ΛΑΟΣ .

Όπως πολύ παραστατικά εξηγεί ο καθηγητής Θ. Πελαγίδης, η συμπεριφορά μας σήμερα καθορίζεται ως επί το πλείστον από αυτό που ο ίδιος ονομάζει «Προσοδοθηρία» και είναι η στρατηγική επιβίωσης πολλών επιχειρήσεων, επαγγελματικών ενώσεων και ομάδων συμφερόντων όχι με την παραγωγή υπηρεσιών και προϊόντων για την αγορά, αλλά με την επιβολή μέσω της πολιτικής διαδικασίας ρυθμίσεων στην οικονομική ζωή ώστε να προστατεύονται τα κλειστά επαγγέλματα και οι συντεχνίες για τη δημιουργία προσόδου υπέρ των ομάδων αυτών και σε βάρος της πραγματικής ανάπτυξης. Σχετικά με αυτές τις διαπιστώσεις τον περασμένο Απρίλιο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση το τελευταίο βιβλίο των Θόδωρου Πελαγίδη και Μιχάλη Μητσόπουλου «Η ανάλυση της ελληνικής Οικονομίας. Η προσοδοθηρία και οι μεταρρυθμίσεις».

Ο καθηγητής Χαρίδημος Τσούκας, όπως τον γνωρίζουν οι τακτικοί αναγνώστες της αρθρογραφίας του στο Βήμα, λέει πάντα τα πράγματα με το όνομα τους και δεν διστάζει ποτέ να βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά όταν λέει τις απόψεις του.

Ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Νίκος Γεωργιάδης είναι μια ελπιδοφόρα νέα παρουσία στο κοινοβούλιο που μιλά πάντα με θάρρος και ρεαλισμό. Μακάρι να υπήρχαν πολλές παρόμοιες φωνές στην πολιτική μας ζωή. Στην αναφορά του Θ. Πελαγίδη ότι σήμερα το κυνήγι της «προσοδοθηρίας» είναι ένα παιχνίδι με «στρεβλά κίνητρα αλλά ορθολογικούς παίκτες» είπε ότι ο ίδιος θέλει να είναι λίγο αισιόδοξος και το γεγονός της παρουσίας του σε μια εκδήλωση στην Αθήνα μακριά από τους ψηφοφόρους του στην Κέρκυρα δείχνει από μόνο του ότι είναι μη-ορθολογικός παίκτης και μακριά από τη συντεχνιακή λογική της προσοδοθηρίας.

Κατά τη γνώμη μας ο πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ κ. Κων. Καρτάλης αποτέλεσε μια παραφωνία σε ότι αφορά την ρεαλιστική θεώρηση του ελληνικού προβλήματος σε σχέση με τους άλλους ομιλητές. Η προφανής εξάρτηση του ιδρύματος του οποίου προεδρεύει από το ΠΑΣΟΚ, τον υποχρέωσαν να μιλήσει τη ξύλινη γλώσσα που χρησιμοποιεί το κόμμα, ειδικότερα όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ κ. Λουκάς Τσούκαλης συντόνισε θαυμάσια τη συζήτηση και όπως πάντα ο καθαρός λόγος του εντυπωσιάζει τον ακροατή και τον κάνει να σκεφθεί. Ελπίζουμε ότι το ΕΛΙΑΜΕΠ θα δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα του τα πρακτικά της συζήτησης για ενημέρωση όσων ενδιαφέρονται και δεν μπόρεσαν - ή δεν γνώριζαν – να παρευρεθούν.
Παρόντες μεταξύ άλλων από την ακαδημαϊκή κοινότητα ήταν οι καθηγητές κ.κ. Θ. Κουλουμπής και Π. Ιωακειμίδης.

Η συζήτηση είχε προγραμματισθεί για τις 12:30, αλλά τεχνικά προβλήματα στη μικροφωνική εγκατάσταση καθυστέρησαν την έναρξη για περίπου μισή ώρα και η συζήτηση ολοκληρώθηκε με τελικές τοποθετήσεις στις 3 μμ.

Κλειστά Επαγγέλματα και Φαρμακεία

2006-06-24T20:46:00.000+03:00

Κάθε φορά που χρειάζεται να επισκεφτώ ανοικτό φαρμακείο για κάποια επείγουσα προμήθεια, συμβαίνει συνήθως να είναι κλειστό. Ας θυμηθούμε τα ωράρια τους: Δευτέρα και Τετάρτη δεν ανοίγουν τα απογεύματα. Σάββατο και Κυριακή παραμένουν κλειστά όλη την ημέρα και το ίδιο συμβαίνει στις πολυάριθμες αργίες στη διάρκεια του έτους. Για τις ημέρες και ώρες που δεν λειτουργούν, αναρτούν κατάλογο με τις διευθύνσεις εκείνων των μελών της συντεχνίας τους που παραμένουν ανοικτά και όποιος έχει ανάγκη από τις υπηρεσίες τους είναι υποχρεωμένος να αρχίσει την αναζήτηση από τον κατάλογο αυτό, να χρησιμοποιήσει οδικό χάρτη αν δεν γνωρίζει την περιοχή και ίσως όταν επί τέλους εντοπίσει ανοικτό φαρμακείο να αναμείνει σε κάποια ουρά με άλλους το ίδιο ταλαιπωρημένους πελάτες για να εξυπηρετηθεί. Πολλές φορές ο ατυχής ενδιαφερόμενος είναι ηλικιωμένος, ασθενής, ή κάποιος που δεν έχει εξασφαλίσει μεταφορικό μέσο για τη μετακίνηση του στο φαρμακείο που διημερεύει ή διανυκτερεύει. Άλλες φορές πάλι το συγκεκριμένο είδος που ψάχνει να αγοράσει δεν υπάρχει στο ανοικτό φαρμακείο και αρχίζει νέος κύκλος αναζήτησης.

Λοιπόν, εγώ όταν αναγκάζομε να περάσω από αυτή τη διαδικασία, νιώθω σαν σοβιετικός πολίτης του παλιού καιρού και αγανακτώ με τον εξευτελισμό που πρέπει να υποστώ για κάτι τόσο απλό, όσο είναι η αγορά ενός φαρμάκου. Όσες φορές βρέθηκα σε άλλες πόλεις του πολιτισμένου κόσμου, το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να απευθυνθώ στο τμήμα φαρμάκων κάποιου μεγάλου πολυκαταστήματος που όχι σπάνια λειτουργούσε ακόμη και 24 ώρες το εικοσιτετράωρο και να εξυπηρετηθώ.

Όταν η κυβέρνηση έφερε στην αγορά το νέο ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων, ρητά εξαίρεσε τα φαρμακεία από τις νέες ρυθμίσεις. Ακόμη και όταν στις 11 του περασμένου Απριλίου ψηφίσθηκε το νομοσχέδιο που αφορούσε τη Μεταρρύθμιση του Συστήματος Φαρμακευτικής Περίθαλψης και έγινε νόμος του κράτους (Ν. 3457, ΦΕΚ 93Α /8.5.2006), καμία ρύθμιση δεν τολμήθηκε στο θέμα του ωραρίου λειτουργίας των φαρμακείων. Αυτός δηλαδή ο δισταγμός που βλέπουμε να δεσπόζει σήμερα με την έλλειψη τόλμης και αποφασιστικότητας για ουσιαστικό εκσυγχρονισμό της πάσχουσας τριτοβάθμιας παιδείας στη χώρας μας, πρυτάνευσε και στη περίπτωση της ψήφισης του νόμου για την επιλεγόμενη μεταρρύθμιση στο σύστημα φαρμακευτικής περίθαλψης.
Ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Νίκος Δένδιας σε άρθρο του που είχε δημοσιευθεί στην Καθημερινή πριν από λίγους μήνες έγραφε: «Η Ελλάδα θα απογειωθεί μόνο αν μπορέσουμε να υλοποιήσουμε την πολιτική και κοινωνική βούληση ανοίγματος όλων των κλειστών επαγγελμάτων». Αυτό είναι αυτονόητο και σύμφωνο με τη διακηρυγμένη πολιτική εκσυγχρονισμού και απελευθέρωσης της αγοράς που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση. Όμως φαίνεται ότι και στην περίπτωση των φαρμακείων η πολιτική αυτή δεν μπορεί να περάσει και να τερματίσει τον προστατευτισμό που απολαμβάνει αυτός ο επαγγελματικός κλάδος. Για μερικές συντεχνίες το πρόγραμμα της ΝΔ δεν έχει εφαρμογή και συνεχίζουν να λειτουργούν σε συνθήκες άλλων εποχών. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση που είχε δώσει ο σημερινός υπουργός Ανάπτυξης σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου πέρυσι σε συνέντευξη του στη ΝΕΤ λέγοντας ότι « μια χαρά είναι το ωράριο λειτουργίας των φαρμακείων»!

Η προστασία που απολαμβάνει η συντεχνία των φαρμακοποιών δεν είναι καθόλου μια χαρά για το κοινωνικό σύνολο και αυτό το νιώθει ο κάθε αγανακτισμένος συμπολίτης μας που προσπαθεί να φθάσει σε ανοικτό φαρμακείο κάποιο Σάββατο όταν όλα τα άλλα καταστήματα λειτουργούν κανονικά όχι μόνο στην υπόλοιπη Ευρώπη αλλά ακόμη και στην Ελλάδα!

Συνέβη και αυτό . .

2006-06-23T22:27:00.000+03:00

• Τελικά η Intracom Telecom που μεταξύ άλλων ελέγχει την Hellas On Line πέρασε σε ρωσικά χέρια. Η Concern Sitronics (ο τεχνολογικός βραχίονας της ρωσικής Sistema) ολοκλήρωσε την εξαγορά του 51% της θυγατρικής εταιρίας του ομίλου Κόκκαλη. Eγώ πάντως δεν θα ήθελα ο Internet Service Provider που θα επέλεγα για να με συνδέσει στο ίντερνετ να ελέγχεται από Ρώσους.

• Στο μεταξύ η κυπριακή Eventis Telecom ετοιμάζεται να ξεφορτωθεί τη θυγατρική της ρωσική εταιρία Vostok Mobile Volga η οποία ελέγχει τρεις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας στη Ρωσία.

• Υπολογίζεται ότι αρκετές χιλιάδες λιγότεροι από πέρυσι σπουδαστές θα εγγραφούν εφέτος στα ΤΕΙ της περιφέρειας μετά την αποτυχία περίπου 10.000 υποψηφίων να πιάσουν τη βάση στις πανελλήνιες εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οι ιδιοκτήτες των στάβλων της ελληνικής επαρχίας που τους μετέτρεψαν σε φοιτητικές κατοικίες επιβάλλοντας υπέρογκα ενοίκια τώρα θα πρέπει να αναζητήσουν άλλους τρόπους εκμετάλλευσης των ιδιοκτησιών τους, πράγμα δύσκολο. Λέτε άραγε ο αριστερός και πολύ ευκατάστατος πρόεδρος του Συνασπισμού κ. Αλέκος Αλαβάνος να διαφωνεί με τη θέσπιση ελάχιστης βαθμολογίας με βάση το 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ επειδή ενδιαφέρεται περισσότερο για τους «ραντιέρηδες» ιδιοκτήτες-εισοδηματίες και λιγότερο για τον εκσυγχρονισμό της παιδείας; Δεν το πιστεύω διότι τέτοια τακτική δεν ταιριάζει με τη αριστερή ιδεολογία και οπωσδήποτε ο κύριος Αλαβάνος είναι πολύ αριστερός!

• Ο πρόεδρος του ΟΤΕ κ. Π. Βουρλούμης έδωσε προθεσμία 20 ημερών στους εργαζομένους του ΟΤΕ για συμφωνία στον κανονισμό προσωπικού, απειλώντας πως στην αντίθετη περίπτωση θα ζητήσει παρέμβαση της κυβέρνησης για νομοθετική ρύθμιση. Τώρα μάλιστα! Ο υπουργός Μεταφορών θα επιβάλλει με αποφασιστικότητα και πυγμή τον εκσυγχρονισμό στον κανονισμό προσωπικού του ΟΤΕ, ακριβώς όπως η Υπουργός Παιδείας προχωρεί αταλάντευτη στην υλοποίηση του εκσυγχρονιστικού προγράμματος για την παιδεία.

Μερικές φορές θυμάμαι τη Μάργκαρετ Θάτσερ.

• Παιδιά που εξαφανίζονται, όπως έγινε στη δική μας τραγική περίπτωση του 11χρονου Άλεξ, συνταράσσουν τις κοινωνίες όπου και να συμβαίνουν. Δύο εβδομάδες πριν, στην περιοχή της Λιέγης στο Βέλγιο εξαφανίσθηκαν 2 κορίτσια, η Stacey Lemens και η Nathalie Mahy, 7 και 10 χρονών αντίστοιχα. Η αναζήτηση συνεχίζεται ακόμη και ενδιαφέρον έχει η αντίδραση της βελγικής κυβέρνησης όπως περιγράφεται πιο κάτω στην ανταπόκριση του AP που αναδημοσιεύθηκε από την Καθημερινή:

Η βελγική κυβέρνηση ανακοίνωσε σήμερα ότι σκοπεύει να εισάγει ηλεκτρονικές ταυτότητες για παιδιά κάτω των 12 ετών, σε μία προσπάθεια να διευκολύνει τον εντοπισμό και την επιστροφή στην οικογένεια των παιδιών, που χάθηκαν. Οι ηλεκτρονικές κάρτες θα δοκιμασθούν σε δέκα πόλεις του Βελγίου, ενώ οι γονείς θα μπορούν να τις ενεργοποιούν μέσω Ίντερνετ. Οι χρήστες θα τηλεφωνούν σε αριθμό τηλεφώνου, θα εισάγουν τον κωδικό αριθμό της κάρτας και θα λαμβάνουν άμεσα κατάλογο τηλεφώνων, όπου θα βρίσκεται το παιδί. Εάν τα τηλέφωνα αυτά δεν βοηθήσουν, οι γονείς θα καλούν το Κέντρο Χαμένων Παιδιών. Η κυβερνητική πρωτοβουλία έρχεται να αντιμετωπίσει το κύμα ανασφάλειας, που έχει προκληθεί από την εξαφάνιση δύο νεαρών κοριτσιών στη Λιέγη στις 10 Ιουνίου.

Έχω την εντύπωση ότι παρόμοια πρωτοβουλία στη χώρα μας θα προκαλούσε την μαζική αντίδραση παλαιοημερολογιτών, θεολόγων και θεολογούντων και όλων των γνωστών ερμηνευτών του σατανικού συμβολισμού του 666. Βέβαια η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ θα κήρυσσαν απεργία συμπαράστασης στους διαμαρτυρομένους και ίσως να είχαμε και μερικές καταλήψεις σχολών.

• Το αγγλικό εργοστάσιο σοκολάτας Cardbury ανακοίνωσε ότι για προληπτικούς λόγους αποσύρει από τα ράφια των σημείων λιανικής πώλησης ένα εκατομμύριο σοκολάτες επειδή υπάρχουν φόβοι ότι είναι μολυσμένες με σαλμονέλα. Οι φόβοι ξεκίνησαν ύστερα από διαρροές που παρατηρήθηκαν σε κάποιον αγωγό στο εργοστάσιο της Cardbury στο Marlbrook στο οποίο παράγονται 97.000 τόνοι σοκολάτας γάλακτος κάθε χρόνο. Τα συγκεκριμένα προϊόντα που αποσύρονται είναι:
Dairy Milk Turkish 250g
Dairy Milk Caramel
Dairy Milk Mint bars
Dairy Milk 8 chunk
Dairy Milk 1kg bar
Dairy Milk Buttons Easter Egg 105g
10p Freddo bar

Το πρόβλημα με τη διαρροή στον αγωγό έχει ήδη επισκευασθεί, αλλά όπως είπε εκπρόσωπος της Cardbury η απόσυρση γίνεται για καθαρά προληπτικούς λόγους. Ας σημειωθεί ότι στην Αγγλία ο αριθμός κρουσμάτων από σαλμονέλα είναι από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη.